PWE

Spis treści

Wprowadzenie

 
Rozdział 1. Geneza współczesnych rozwiązań w organizacji
1.1. Zmieniający się Świat organizacji
1.2. Natura klasycznych konfiguracji organizacyjnych
1.3. Czynniki kształtujące organizację i jej strukturę
1.4. Współczesne projekcje parametrów organizacji
1.4.1. Organizacja ucząca się
1.4.2. Organizacja wirtualna
1.4.3. Organizacja fraktalna
1.4.4. Organizacja hipertekstowa
1.5. Zasady budowy konfiguracji współczesnych rozwiązań strukturalnych
1.6. Doskonalenie jakości w koncepcji współczesnego zarządzania
 

Rozdział 2. Determinanty organizacji procesowej
2.1. Proces jako obiekt budowy organizacji
2.2. Klasyfikacja procesów
2.3. Orientacja na klienta jako podstawa projektowania procesów
2.4. Relacje rynkowe wewnątrz organizacji
2.5. Miary procesów
2.6. Zespołowe formy organizacji procesowej
 

Rozdział 3. Doskonalenie procesów w działaniu organizacji
3.1. Reengineering jako instrument zmiany w kierunku procesów
3.2. Istota ciągłego doskonalenia procesów
3.3. Zarządzanie łańcuchem wartości dodanej
3.4. Statystyczna kontrola procesów
3.5. Efektywność procesów w organizacji
3.6. Poziomy dojrzałości procesowej organizacji
 

Rozdział 4. Projektowanie organizacji procesowej
4.1. Konwencja projektowania organizacji w kierunku procesów - model SIPOC
4.2. Projektowanie procesów w organizacji
4.3. Sekwencja działań w projektowaniu organizacji procesowej
4.4. Standaryzacja procesów organizacyjnych
 

Rozdział 5. Struktura organizacji procesowej
5.1. Koncepcje rozwiązań strukturalnych w obszarze projektowania procesów
5.2. Model struktury organizacji procesowej
5.3. Etapy ewolucji struktury w kierunku procesów
5.4. Praktyczne przykłady struktur organizacji procesowej
5.5. Ograniczenia implementacji struktur organizacji procesowej
 

Rozdział 6. Społeczno-kulturowe przesłanki zmiany w kierunku organizacji procesowej
6.1. Kultura organizacji procesowej
6.2. Od przedsiębiorstwa funkcjonalnego do przedsiębiorstwa procesowego
6.3. Potencjalne konflikty w organizacji procesowej i sposoby ich przezwyciężania
6.4. Zarządzanie zasobami ludzkimi w organizacji procesowej
6.5. Zmiana w kierunku procesów - problemy wdrażania do praktyki
 

Zakończenie
Bibliografia
 

 
Fragment
Wprowadzenie
Współczesne przedsiębiorstwa i organizacje stale poszukują nowych formuł systemowych, prowadzących do wyższej efektywności działania. Wynika to z nasilającej się konfrontacji między różnymi obszarami aktywności wytwórczej poszczególnych, konkurujących ze sobą części naszego globu. Współczesne organizacje stoją przed wyzwaniami charakterystycznymi dla obecnego etapu rozwoju cywilizacyjnego. Umiejętność odczytywania tych wyzwań przez menedżerów jest czynnikiem przesądzającym o poziomie i sposobie ich reagowania w procesach przystosowawczych organizacji, którymi zarządzają.

Podstawowy zbiór charakteryzujący współczesne realia działania organizacji zawiera między innymi takie uwarunkowania, jak:

• powszechna dostępność do wiedzy i informacji, co przekłada się na znaczny wzrost poziomu kwalifikacji ludzi i ich zdolności do uczenia się oraz samodzielnego działania;
• bardzo szybka zmienność rynkowych i technicznych realiów działania organizacji, co znacznie zwiększa potrzebę konstruowania elastycznych systemów działania organizacji, zwłaszcza w obszarze zarządzania najważniejszym potencjałem współczesnej firmy, czyli jej zasobem intelektualnym;
• coraz krótszy cykl życia wyrobów, usług i systemów, co wyznacza następnie wzrastające tempo poszukiwania nowych rozwiązań lub uzyskania stopnia rozwoju osiągniętego już przez konkurentów;
• globalizacja procesów społecznych, kulturowych i gospodarczych, co generuje efekt wpływu na działanie organizacji wielu dotychczas bardzo odległych czynników oraz zwiększa probabilizm projekcji strategicznych
• strategia współczesnej organizacji polega na poszukiwaniu rozwiązań umożliwiających działanie w warunkach coraz mniej przewidywalnych.

Te właśnie uwarunkowania zwracają uwagę na poszukiwanie rozwiązań ułatwiających uczestnikowi działań zespołowych uzyskiwanie jak największych korzyści z efektu synergii, wynikającego z dobrej organizacji. Jest to zajście, na które nigdy nie warto żałować ani czasu, ani wysiłku. W niewielkim tylko stopniu upraszczając problem, można stwierdzić, że cały dotychczas wypracowany dorobek nauki o zarządzaniu zawiera wskazówki i koncepcje ukierunkowujące członka organizacji na poszukiwanie takich formuł, które skutecznie będą wspierać jego działania. Z pewnością poszukiwanie nowych rozwiązań we wszystkich sferach życia i działania jest procesem stałym, niemożliwym do zatrzymania na żadnym z etapów rozwoju cywilizacji. Szczególnie widoczny jest on w okresach przełomowych, czyli w takich, w których nagromadzenie czynników generujących zmiany jest tak duże, że zwiększa się nacisk na zarówno przyspieszenie tempa, jak i zakres zmian. Wydaje się, że jest wystarczająco dużo oznak występowania tego zjawiska właśnie teraz, tj. na przełomie dwóch er cywilizacyjnych: ery przemysłowej (industrialnej) oraz ery wiedzy i informacji.

Organizacje poszukują nowych form systemowych, adekwatnych do potrzeb współczesnego rynku ostrej konkurencji, pozbawionej w znacznym stopniu znanych dotychczas konwencji gry opartej na zasadzie względnej stałości reguł. To, co charakterystyczne dla obecnego etapu wiedzy o rozwoju organizacji, zawiera się w postulatach implementacji do zarządzania nowych elementów, dyskontujących efekt upowszechnienia systemów edukacyjnych, znacznie poszerzających możliwości wszystkich realizatorów procesów w organizacji, a nie - jak to jeszcze do niedawna propagowano - wąskiej grupy specjalistów i kierowników. Organizacja staje się obszarem, na którym realizatorzy muszą znajdować przestrzeń do stałej nauki i wszechstronnego rozwoju. Wymaga to dostosowania jej konstrukcji do wzrastających możliwości człowieka i jeszcze szybciej rosnących wymagań rozwijających się technologii systemów wytwarzania. Wypracowane w mijającej erze industrialnej zasady oraz prawa nauki o organizacji i zarządzaniu muszą być stale aktualizowane i dostosowywane do nowych potrzeb i doświadczeń. Nowe sposoby i formy konfiguracji strukturalnych oraz systemowych niewątpliwie mogą w bardzo dużym stopniu przyczynić się do spełnienia takich potrzeb. Wiele z nich jest jeszcze w fazie eksperymentalnej.

Wydaje się już prawie bezdyskusyjne, stopniowe przechodzenie od konstrukcji strukturalnych, opartych na klasycznych (funkcjonalnych) formach statycznego opisu działania organizacji, do innych bardziej dynamicznych rozwiązań. Powinny one bardziej odpowiadać wzrastającej zmienności zdarzeń zachodzących w organizacji. Transformacja ta daje nadzieję na stworzenie struktury organizacji wspierającej rosnące możliwości intelektualne pracowników, umożliwiając także ich stały rozwój przez poszerzanie obszarów działań, w których mogą oni uczestniczyć.

Organizacja procesowa, w jej współczesnym wydaniu, jest propozycją w dużym stopniu odpowiednią do zastosowania w praktyce. Zapewnia ona większy niż formy klasyczne dynamizm działania systemu organizacyjnego, a jednocześnie pozwala na lepsze wykorzystanie zasobów, jakimi dysponują organizacje.
Niniejsza książka jest próbą opisu działania i budowy systemu organizacyjnego, opartego na procesach. Zawiera ona przegląd zarówno znanych koncepcji w tym zakresie, jak i propozycji oraz spostrzeżeń sformułowanych na podstawie doświadczeń autora, nabytych w trakcie wdrażania rozwiązań procesowych do praktyki. Niniejsze opracowanie może być zatem pomocne w studiowaniu problematyki zarządzania procesami i przedsięwzięciach projektowo-wdrożeniowych.