Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 03/2015

Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 03/2015

ISSN: 0032-6186
Dostępność: Produkt niedostępny
Liczba stron: 48
Rok wydania: 2015
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
54.00

Zapytaj

Praca i Zabezpieczenie Społeczne 03/2015

 

Numer 03/2015 do pobrania w wersji PDF

 

Spis treści

 

Jan Jończyk
Komponenty ochrony zdrowia

 

W krytycznych wypowiedziach na temat ochrony zdrowia wśród przyczyn wymienia się niedostateczne finansowanie, a wyjście z problemów widzi się w nowej radykalnej reformie systemu. W artykule uznano, że finansowanie na poziomie około 7% PKB nie budzi w regionie zastrzeżeń, a hasło radykalnej reformy nie określa kierunku, jest iluzją. Zasadniczy problem polega na tym, że podstawowe komponenty ochrony zdrowia są oparte na odmiennych założeniach, są niespójne, ale mają sens i - zdaniem autora - w drodze doktrynalnej interpretacji i sądowej wykładni jest szansa na usunięcie wad. Chodzi o cztery kluczowe ustawy: o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, o zakładach leczniczych, o wykonywaniu zawodu lekarza oraz o prawach pacjenta.

 

Słowa kluczowe: ochrona zdrowia, transformacja systemu, powszechne ubezpieczenie zdrowotne, zakłady lecznicze, wykonywanie zawodu medycznego, prawa pacjenta.

 

Legal components of health care

 

Controversies on health care point often at insufficient financing and looking for a new radical reform of the system. In Author's opinion expenditure on health 7% of GDP is comparable in this part of Europe and a future radical reform of the system is nothing more than wishful thinking. The very problem is that four fundamental regulations were legislated to achieve differing goals and therefore remain inconsistent, they make sense however, and providing for their consistency should be the task of doctrine and jurisdiction. Special attention is given to four statutes: on national health insurance (1997), on health service facilities (2014), on doctor's profession (1996) and on patient's rights (2008).

 

Keywords: health security system, social health insurance, health care giver, medical profession, patient's rights.

 

Studia i opracowania

 

Izabela Florczak
Wybrane płaszczyzny uelastyczniania zatrudnienia

 

W związku ze zmieniającymi się warunkami, w jakich jest świadczona praca, poszukuje się rozwiązań umożliwiających dostosowanie więzi zatrudnienia do skonkretyzowanych potrzeb jego podmiotów. To z kolei prowadzi do coraz częstszego korzystania z zatrudnienia określanego mianem elastycznego. Autorka omawia płaszczyzny uelastyczniające zatrudnienie, jakimi są rodzaje umowy o pracę, modyfikacje wymiaru czasu pracy i modyfikacje miejsca świadczenia pracy.

 

Słowa kluczowe: zatrudnienie elastyczne, umowy o pracę, czas pracy, miejsce świadczenia pracy.

 

Selected areas of flexibilization of an employment

 

Due to the changing conditions in which the work is being performed solutions to adapt the employment relationship to more specific needs of its parties are being sought more often. This in turn leads to increased use of employment which is called flexible. The following text focuses on discussing areas which lead to more flexible employment, such as types of employment contracts, working time changes and modifications of the place where the work is performed.

 

Keywords: flexible employment, employment contracts, working time, place of performing the work.

 

Michał Bąba, Aleksandra Bucka-Żmuda
Postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych - sprawozdanie z konferencji

 

W dniu 20 listopada 2014 r. w Opolu odbyła się ogólnopolska konferencja naukowa pt. „Postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych” zorganizowana przez Zakład Prawa Pracy i Zabezpieczenia Społecznego Uniwersytetu Opolskiego oraz Dolnośląski Oddział Polskiego Stowarzyszenia Ubezpieczenia Społecznego. W konferencji wzięli udział przedstawiciele środowiska naukowego, sędziowie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego oraz pracownicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Celem konferencji była analiza postępowania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zarówno od strony teoretycznoprawnej (w szczególności realizacji prawa do sądu), jak i praktycznej związanej z oceną poszczególnych rozwiązań procesowych, w tym z perspektywy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

 

Słowa kluczowe: sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, sądownictwo ubezpieczeń społecznych, postępowanie sądowe.

 

Judicial Proceedings in Social Insurance Cases – the Report of the Conference

 

On November 20th 2014, a nationwide conference "Judicial proceedings in social insurance cases" organized by the Department of Labour Law and Social Security, University of Opole and Lower Silesian branch of the Polish Association of Social Insurance took place in Opole. The conference was attended by representatives of the scientific community, judges and courts of general jurisdiction of the Supreme Court and the staff of the Social Insurance Institution. The aim of the conference was to analyze the judicial proceedings in social insurance cases from both the theoretical and legal side (in particular the implementation of the right to a court) and practice relating to the evaluation of individual process solutions, including the perspective of the Social Insurance Institution.

 

Keywords: social insurance cases, social insurances jurisdiction, judicial proceedings.

 

Wykładnia i praktyka

 

Ludwik Florek
Obowiązek wydania regulaminu wynagradzania

 

Jeżeli co najmniej 20 pracowników nie zostało objętych układem, to zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem należy dla nich dodatkowo wydać regulamin wynagradzania. W artykule podniesiono argumenty, które zarówno de lege lata, jak i zwłaszcza de lege ferenda przemawiają za tym, że ograniczenie zakresu podmiotowego układu nie powinno się przekładać na obowiązek wydania uzupełniającego regulaminu. Zdaniem autora, wskazuje na to po części wykładnia systemowa, a w pełnym zakresie wykładnia celowościowa odpowiednich przepisów kodeksu pracy. Natomiast praktyka wydawania regulaminu i związane z tym liczne wątpliwości prawne przemawiają za tym, aby de lege ferenda ograniczyć jego stosowanie tylko do pracodawców, u których nie ma związków zawodowych.

 

Słowa kluczowe: regulamin wynagradzania, układ zbiorowy pracy, swoboda układowa, zgoda związków zawodowych.

 

The obligation to introduce remuneration regulations

 

An employer with at least 20 employees who are not covered by a collective labour agreement must - in accordance with the prevailing opinion - determine the conditions of remuneration in the remuneration regulations. The author puts forward arguments supporting the thesis that limitation of the collective labour agreement’s personal scope should not imply the obligation to introduce supplementary regulations. Such statement follows from systematic and teleological interpretation of the provisions of Labour Code, and the freedom of collective bargaining. De lege ferenda the obligation to issue the remuneration regulations should be limited only to employers that have no trade unions. Otherwise the role of the collective agreement is weakened.

 

Keywords: remuneration regulations, collective labour agreement, freedom of collective bargaining, trade unions’ consent.

 

Ewelina Kumor-Jezierska
Z problematyki karnej przekazania dokumentacji pracowniczej przy przejściu zakładu pracy

 

Celem artykułu jest wskazanie i analiza przepisów karnych, które chronią prawo pracownika do przekazania pracodawcy przejmującemu pracownika jego akt osobowych oraz pozostałej dokumentacji związanej ze stosunkiem pracy w sytuacji gdy dochodzi do przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę. Obowiązek pracodawcy w tym zakresie wynika z § 9 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika. Przepisy prawa pracy nie przewidują wprost żadnej sankcji karnej dla pracodawców za nienależyte wypełnienie powyższego obowiązku. Zdaniem autorki zabezpieczenia ochrony tego prawa należy poszukiwać w przepisie art. 218 § 1a kodeksu karnego, który obejmuje prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego, jeśli zostaną naruszone w sposób złośliwy lub uporczywy, w ramach wykonywania czynności z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Odpowiedzialność karna, w szerokim zakresie, obejmuje również odpowiedzialność pracodawcy za wykroczenia przeciwko prawom pracownika. W tym przypadku zasadne wydaje się poddanie analizie znamion wykroczenia z art. 281 pkt 6 kodeksu pracy.

 

Słowa kluczowe: odpowiedzialność karna pracodawcy, przejście zakładu pracy, prawa pracownika, akta osobowe, przekazanie dokumentacji pracowniczej, dokumentacja związana ze stosunkiem pracy.

 

Criminal issues of handing over employee's documentation at the takeover of an employing establishment

 

The aim of the article is to indicate and analyse if there exist criminal regulations if there exist criminal regulations which protect the employee's right to hand over to the employer taking over the employee his personal file as well as the remaining documentation pertaining to the employment relationship when the employing establishment or its part is taken over by a new employer. The employer's responsibility in the area results from § 9 decree of the Minister of Labour and Social Policy of May 28, 1996, relating to the scope of keeping the documentation by the employer, which pertains to the employment relationship and the manner of keeping employee's personal file. Regulations of the labour law do not stipulate directly any criminal sanction to the employers for undue fulfilment of the above mentioned responsibility towards the employee. Nevertheless, in such a case one can seek to ensure the protection of this right in the regulation in the article 218 § 1a of the Criminal Code, which covers employee's rights resulting from the employment relationship or social insurance, which shall be violated in a malicious or obstinate manner, when performing activities in the scope of labour law and social insurance. In a broad sense, criminal responsibility also covers employer's responsibility for the violation of employees' rights. In this case, in turn, the characteristics of the offence of article 281, item 6 of the Labour Code were analyzed.

 

Keywords: criminal responsibility of an employer, takeover of an employing establishment, employee's rights, personal file, handing over employee's documentation, documentation pertaining to employment relationship.

 

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

 

Minimalne stawki płacy pracowników delegowanych

 

W omówionych w artykule wyrokach Trybunał dokonał wykładni pojęcia minimalnych stawek płacy w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Przepis ten przewiduje, że państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić, aby bez względu na to, jakie prawo znajduje zastosowanie do danego stosunku pracy w ramach transgranicznego świadczenia usług, pracownikom delegowanym na ich terytorium były zagwarantowane warunki pracy obejmujące zagadnienia wymienione w tym przepisie, w tym minimalne stawki wynagrodzenia.

 

Słowa kluczowe: minimalne stawki płacy, pracownicy delegowani, warunki zatrudnienia.

 

Posted workers’ minimum rates of pay

 

The article concerns two judgements of the Court on the interpretation of the concept of minimum rates of pay within the meaning of article 3(1) of directive 97/71/EC of the European Parliament and of the Council of 16 December 1996 concerning the posting of workers in the framework of the provision of services. The above mentioned provision stipulates that Member States shall ensure that, whatever the law applicable to the employment relationship within the transnational provision of services, the terms and conditions of employment listed in that provision, including the minimum rates of pay, are guaranteed to workers posted to their territory.

 

Keywords: the minimum rates of pay, posted workers, conditions of employment.

 

Z orzecznictwa Sądu Najwyższego

 

Ochrona praw małżonka dłużnika zalegającego z wpłatą składek na ubezpieczenia społeczne przy zabezpieczeniu długu hipoteką przymusową na nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego

 

W stanie prawnym obowiązującym przed dniem 20 lutego 2012 r., a więc przed wejściem w życie gruntownej reformy prawodawstwa z zakresu prawa o księgach wieczystych i hipotece, pozycję małżonka dłużnika zalegającego z wpłatą składek na ubezpieczenia społeczne przy zabezpieczeniu długu hipoteką przymusową na nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego określała uchwała Sądu Najwyższego z 28 października 2004 r., III CZP 33/04. Uznawała ona, że wystarczającą podstawą wpisu w księdze wieczystej hipoteki przymusowej na nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności łącznej dłużnika i jego małżonka jest decyzja doręczona dłużnikowi. Wobec zmiany stanu prawnego w zakresie regulacji hipoteki przymusowej w wyniku wskazanej reformy prawa o księgach wieczystych i hipotece stanowisko to zdezaktualizowało się. Artykuł jest poświęcony omówieniu nowej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w tym zakresie uwieńczonej uchwałą składu siedmiu sędziów z 10 października 2014 r., III CZP 28/14.

 

Słowa kluczowe: hipoteka przymusowa, majątek wspólny małżonków, zabezpieczenie hipoteczne zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, decyzja organu rentowego.

 

Protection of the rights of a spouse of a debtor defaulting on payment of social security contributions in case of debtsecured by judicial mortgage on real property being joint marital property

 

Under the legislation in force before 20 February 2012, i.e. before the implementation of a comprehensive reform of legislation in the field of law on land and mortgage registers and mortgage, the position of the spouse of a debtor defaulting on the payment of social security contributions in case of debt secured by judicial mortgage on the real property being joint marital property was governed by the resolution of the Supreme Court of 28 October 2004, III CZP 33/04. It stipulated that a decision delivered to the debtor was a sufficient basis for the entry into the land and mortgage register of a judicial mortgage on the real property being joint marital property. This position became outdated with the amendment of the law regulating the judicial mortgage as a result of the reform of the law on land and mortgage registers and mortgage mentioned above. The article comprises a review of the new line in the Supreme Court's jurisprudence in this area which ultimately led to the resolution of a seven-judge panel of 10 October 2014, III CZP 28/14.

 

Keywords: judicial mortgage, joint marital property, unpaid social security contributions secured by judicial mortgage, decision of the pension authority

 

Jakub Gołaś
Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 8 marca 2013 r. (II PK 208/12) dotyczącego zakresu i granic szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy działaczy związkowych

 

Problematyka szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy działaczy związkowych związana jest z wieloma kontrowersjami natury praktycznej i prawnej. Szczególnych trudności należy upatrywać w konieczności sensownego zarysowania przedmiotowych granic gwarancji zatrudnienia. Konstrukcja ochronna przewidziana w art. 32 ustawy o związkach zawodowych nie powinna być postrzegana jako bezwarunkowy przywilej wąskiej grupy pracowniczej. Autor wskazuje na potrzebę oceniania słuszności roszczeń zwolnionego działacza związkowego nie tylko z perspektywy związkowej, lecz również z perspektywy słusznego interesu pracodawcy i zakładu pracy.

 

Słowa kluczowe: związki zawodowe, ochrona trwałości zatrudnienia, działacz związkowy, przywrócenie do pracy.

 

Gloss to the Supreme Court Judgment of 8th March 2013 (II PK 208/12) concerning scope and limits of the special protection of the employment relationship durability of trade union activists

 

The issue of special protection of the employment relationship durability of trade union activists is linked with many practical and legal controversy. Particular difficulties should be referred to necessity of drawing reasonable limits of employment durability guarantees. Protective structure resulting from the article 32 of the Trade Unions Act should not be considered as absolute privilege of narrow labour group. The author indicates the need to evaluate the legitimacy of the redundant trade union activist’s claim from both perspectives – apart from the trade union perspective, the legitimate interests of both the employer and the workplace should be taken into account.

 

Keywords: trade unions, protection of employment durability, trade union activist, reinstatement.

 

Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy

 

Dodatkowe wynagrodzenie roczne

 

Nowe przepisy

 

Przegląd Dzienników Ustaw z 2015 r. od poz. 160 do poz. 276

 

Wskaźniki i składki ZUS - według stanu na dzień 1 marca 2015 r.

Kto płaci składkę na ubezpieczenie społeczne?

 

Z pozoru odpowiedź na postawione wyżej pytanie jest oczywista, jeżeli tylko sięgnąć do ustawy z 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Wynika z niej bowiem, że składkę ubezpieczeniową płaci płatnik, natomiast finansowana jest ona („z własnych środków”) - w zależności od rodzaju ubezpieczenia - przez ubezpieczonego (ubezpieczenie chorobowe), płatnika (ubezpieczenie wypadkowe) oraz w części przez płatnika i przez ubezpieczonego (ubezpieczenie emerytalne, ubezpieczenia rentowe), chyba że płatnik jest tożsamy z osoba ubezpieczoną, bo wtedy – co oczywiste – tylko on zobowiązany jest do finansowania składki (a także jej opłacenia). Odróżnienie w ustawie pojęcia opłacania składki od pojęcia jej finansowania, bez jednoczesnego wyjaśnienia co pod tymi pojęciami należy rozumieć, jest dowodem na to, że ustawodawca ma spore kłopoty w precyzyjnym ukształtowaniu i zdefiniowaniu pozycji stron stosunków ubezpieczenia społecznego w związku z obowiązkiem opłacania na nie składki. Trudności tego typu w praktyce ustawodawczej ujawniły się zresztą już w okresie międzywojennym, gdzie z niektórych przepisów wynikało, że składki należały się od „zakładów pracy” (składki, „wkładki zakładów pracy”), ale jednocześnie w części były potrącane z wynagrodzenia pracowników i w określonej części „dopłacane” z funduszów własnych „pracodawcy”. Przepisy z tamtego okresu pozwalały wszakże na przyjęcie stanowiska, że w określonych przypadkach zobowiązanymi do opłacania składki byli – w części – pracownik i pracodawca, choć w sensie materialno-technicznym do przekazania określonych kwot zobowiązany był pracodawca i jednocześnie ponosił on w tym zakresie odpowiedzialność o dwojakim charakterze. Roszczenie o przekazanie tych kwot ZUS mógł kierować (egzekwować) tylko do pracodawcy i w tym znaczeniu był on zobowiązany do opłacenia składki w całości, a ponadto ponosił odpowiedzialność polegającą na stosowaniu osobnych sankcji (obecnie takich np. jak dodatkowa opłata, sankcje karne). Równocześnie składkę opłacał także pracownik, w tym znaczeniu, że z woli ustawodawcy pracodawca potrącał ją z jego wynagrodzenia i przekazywał ją do ZUS. Pojęcie opłacania składek miało więc w gruncie rzeczy – pomijając działania materialno-techniczne – dwa znaczenia, a mianowicie rozumiane było jako obowiązek pokrywania składek z własnych środków (pracownik nie może legalnie sprzeciwić się potrąceniu, jeżeli dokonywane jest ono bez naruszenia prawa) oraz jako możliwość kierowania roszczenia tylko do pracodawcy. Pod tym względem sytuacja nie uległa zmianie, tyle tylko że ten pierwszy przypadek pojmowania terminu „opłacanie składek” został zastąpiony zwrotem „finansowanie składek”.

 

Niezależnie od kłopotów terminologicznych w wyjaśnianiu normatywnego sposobu rozumienia wyrażenia „opłacanie składki na ubezpieczenie społeczne” i ze wskazaniem podmiotów zobowiązanych do świadczenia składki (płatnik, ubezpieczony) oraz pojęciem ponoszenia odpowiedzialności z nią zawiązanej, w doktrynie ubezpieczeń społecznych ujawniają się dwa zadziwiająco skrajnie przeciwstawne stanowiska próbujące wyjaśnić istotę składki jako kategorii prawnej i ekonomicznej zarazem. Według jednego z nich, niezależnie od tego, kto według ustawy „opłaca składkę” zawsze jest ona w całości opłacana przez pracownika, bo stanowi tzw. uspołecznioną część płacy, odłożone wynagrodzenie za pracę czy płacę socjalną. Przeciwstawne do tego stanowisko przyjmuje natomiast, że w istocie zawsze składkę w całości opłaca (finansuje) pracodawca (płatnik). Odpowiada to przy tym poglądom wypowiadanym w kręgach pracodawców, że składka stanowi ich koszt pracy, i to także w tej części, która jest odliczana (potrącana) z wynagrodzenia pracownika, tak jakby ponosząc koszty wynagrodzenia za pracę w zamian za te koszty (wynagrodzenie) pracodawca nic nie otrzymywał od pracownika i nie zawłaszczał efektów jego pracy. W obu tych stanowiskach dochodzi do zanegowania rozstrzygnięć dokonywanych przez ustawodawcę, z których wynika, że składka jest finansowana w części przez pracownika (ubezpieczonego) i w części przez pracodawcę (płatnika, ubezpieczającego). Neguje się też w nich w gruncie rzeczy tezę, że ustawodawca w sposób zasadniczo prawidłowy odczytuje i jednocześnie kształtuje rzeczywiste relacje ekonomiczne związane z mechanizmem opłacania składek.

 

Rozwiązania przyjmowane w ustawach mają oczywiście charakter schematyczny i upraszczający, ale pozwalają na przyjęcie tezy, że wynagrodzenie za pracę stanowi rzeczywisty, ekonomiczny ekwiwalent (odpowiednik) świadczenia pracy, co w szczególności oznacza, że potrącenie (odliczenie) z wynagrodzenia składki stanowi pozbawienie pracownika części wartości przez niego wytworzonej, i wobec tego w tym zakresie nie tylko prawnie, ale również w sensie ekonomicznym jest ona finansowana z jego środków. W innym przypadku należałoby właściwie przyjąć, że wynagrodzenie ustalone przez strony, w części, w jakiej potrącane jest z przeznaczeniem na sfinansowanie składki ubezpieczeniowej, jest wynagrodzeniem nienależnym (czy też w ogóle nie jest wynagrodzeniem), skoro składka w tym zakresie jest jakoby pokrywana nie przez pracownika, lecz przez pracodawcę, stanowiąc składnik jego kosztów. W takim stanie rzeczy uzasadnione byłoby obniżenie wynagrodzenia o wartość tej składki i po prostu obciążenie nią w całości pracodawcy, czego jednak ustawodawca nie czyni.

 

Wskazane wyżej założenie oznacza równocześnie, że składka w tej części, w której jest finansowana przez pracodawcę, jest w rzeczywistości pokrywana z jego środków, a nie z wynagrodzenia pracownika czy wartości wytworzonej przez pracownika i następnie przechwytywanej przez pracodawcę, skoro zasadniczo (schematycznie rzecz ujmując) wynagrodzenie w sensie ekonomicznym stanowi odpowiednik wartości pracy. Innymi słowy, przy takim założeniu, jeśli w określonej części pracodawca nie potrąca składki z wynagrodzenia za pracę, to wobec tego w tej części nie pochodzi ona z pracy pracownika i skutkiem tego także w sensie ekonomicznym jest finansowana przez pracodawcę, a nie z wartości wytworzonej przez pracownika. Nie ma powodów, by uważać, że składka w tej części, w której nie jest potrącana z wynagrodzenia pracownika, mimo to pochodzi jednak z tego wynagrodzenia, czy też że stanowi ona część wynagrodzenia pracowniczego, które wprawdzie mu nie przysługuje, ale powinno mu przysługiwać. Inne podejście do tej kwestii prowadziłoby też – między innymi – do tezy, że jeżeli ustawodawca podnosi wysokość składki finansowanej przez pracodawcę, to w istocie nie zwiększa w ten sposób obciążeń pracodawcy, lecz podnosi wysokości wynagrodzenia za pracę, przy tej samej wydajności i nakładzie pracy czy też wartości pracy pracownika. Skoro bowiem składka pracodawcy to w istocie ma być część płacy pracownika, oznacza to, że podwyższenie tej składki automatycznie prowadzi do odpowiedniego wzrostu płacy, a nie obciążeń pracodawcy.

 

Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że na akceptację nie zasługuje ani pogląd, że składkę na ubezpieczenie społeczne – niezależnie od tego, jak ta kwestia jest uregulowana w ustawie – zawsze w całości pokrywa pracownik, ani też stanowisko, w myśl którego składka ta zawsze w całości stanowi element kosztów pracy ponoszonych przez pracodawcę i w żadnej mierze nie jest finansowana przez pracownika. Sądzę, że w tym przypadku należy uwierzyć w mądrość ustawodawcy, który od stu trzydziestu lat dzieli składkę między pracodawców i pracowników, co nie stanowi rodzaju zabawy techniczno-legislacyjnej z jego strony, lecz ma głębszy sens i uzasadnienie ekonomiczne. Skoro więc w określonych przypadkach ustawodawca postanawia, że składka jest pokrywana przez pracodawcę (płatnika), a w innych, że finansuje ją pracownik (ubezpieczony), to należy uznać, że nie tylko w sensie formalnoprawnym, ale także i w sensie ekonomicznym ciężar tej składki dzieli on między te podmioty.

 

Walerian Sanetra

Odbiór osobisty 0 zł
Kurier 14 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki dla zamówień od 200 zł