Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 4/2012

Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 4/2012

ISSN: 0032-6186
Dostępność: Produkt niedostępny
Liczba stron: 48
Rok wydania: 2012
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
49.00

Zapytaj

Spis treści numeru 04/2012

 

Dorota Dzienisiuk

Projekt ustawy podwyższającej i zrównującej powszechny wiek emerytalny kobiet i mężczyzn

18 listopada 2011 r. w swym exposé premier Donald Tusk jako jedno z pilnych działań rządu zapowiedział zrównanie wieku emerytalnego mężczyzn i kobiet oraz stopniowe podwyższenie go do 67 lat. Realizacją tej zapowiedzi jest projekt ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw z 13 lutego 2012 r. Autorka relacjonuje propozycje zmian oraz uwagi zgłoszone do projektu podczas konsultacji społecznych.

 

The Draft Law Regarding the Increase and Equalization of General Pensionable Age for Men and Women

On November 18, 2011 the Polish Prime Minister Donald Tusk (Civic Platform), in his exposé, announced equalization pensionable age for men and women as well as its gradual increase until the age of 67 as one of the most urgent actions to take. The draft law amending the Act on Pension Benefits from the Social Insurance Fund and some other laws of February 13, 2012 is implementing this announcement. The article reports propositions of changes and comments submitted to the draft law during public consultation.

 

Studia i opracowania

 

Barbara Muszyńska, Tatiana Wrocławska

Ochrona interesu pracodawcy w prawie pracy. Sprawozdanie z konferencji

19 października 2011 r. w Warszawskim Domu Technika NOT odbyła się konferencja „Ochrona interesu pracodawcy w prawie pracy” zorganizowana przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych. Ze względu na niezwykle aktualny oraz wywołujący dyskusję temat spotkania naukowego wzięło w nim udział wielu przedstawicieli ośrodków akademickich. Na uznanie zasługuje fakt, iż organizatorzy zaprosili do udziału w konferencji praktyków, a także przedstawicieli strony związkowej i pracodawczej. Taki dobór uczestników pozwolił na interesującą wymianę poglądów przedstawicieli różnych środowisk.

 

The Protection of the Employer’s Interest in the Labour Law. Conference Report
The Conference, organized by The Institute of Labour and Social Studies, was held on 19th of October 2011 in Warsaw. There were many participants who took part in a scientific discussion: experienced academic researches, practitioners as well as the representatives of the employees and employers. This provided an interesting exchange of views among the representatives from various institutions. The main aim of the Conference was to show the importance and topicality of the analyzed issue covering the problem of limits of the protection of employer’s interest. This issue is a part of the discussion towards new, balanced model of the labour law.

 

Wykładnia i praktyka

 

Leszek Mitrus

Ochrona przed nieuzasadnionym zwolnieniem z pracy w świetle Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej

W świetle art. 30 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej każdy pracownik ma prawo do ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, zgodnie z prawem Unii oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi. Przedmiotem artykułu jest analiza wskazanego przepisu. Autor omawia zakres przedmiotowy i podmiotowy ochrony przed wypowiedzeniem, w tym status pracowników zatrudnionych terminowo. Zwraca uwagę na możliwości różnicowania statusu poszczególnych kategorii pracowników przez państwa członkowskie. Argumentuje, że art. 30 może stanowić samodzielną podstawę roszczeń. Omawia również tzw. protokół polsko–brytyjski w sprawie stosowania Karty oraz jego konsekwencje dla ochrony przed wypowiedzeniem w Polsce.

 

Protection Against Unjustified Dismissal in the Light of the Charter of Fundamental Rights of the European Union

According to art. 30 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union every worker has the right to protection against unjustified dismissal, in accordance with Union law and national laws and practices. The present elaboration is devoted to the analysis of the abovementioned provision. Author presents the subjective and personal scope of application of protection against dismissal, the situation of fixed–term workers included. He presents possibilities to differentiate the situation of various categories of workers by the Member States. In his opinion art. 30 of the Charter may be directly effective. Author presents also the so – called Polish–British protocol on application of the Charter and its consequences for protection against dismissal in Poland.

 

Krzysztof Stefański

Możliwości wprowadzenia do kodeksu pracy niektórych regulacji antykryzysowych z zakresu czasu pracy

Zdaniem większości ekspertów, kryzys gospodarczy zarówno na świecie, jak i w Polsce trwać będzie jeszcze kilka lat. Tymczasem ustawa z 1 lipca 2009 r., będąca główną regulacją z zakresu prawa pracy, która miała łagodzić jego skutki, przestała obowiązywać od początku bieżącego roku. Ustawodawca nie uwzględnił pojawiających się postulatów dotyczących przedłużenia jej obowiązywania na kolejne lata. Wydaje się jednak, iż niektóre z jej regulacji zasługują na dalszy byt prawny. Autor poddaje analizie przepisy tej ustawy dotyczące czasu pracy pod kątem możliwości wprowadzenia ich jako stałych unormowań do kodeksu pracy.

 

Possibility to Include Anti-crisis Regulation on Working Time into the Polish Labour Code

According to experts, the economic crisis in the world and in Poland will continue over the next years. However, the law of 1 July 2009, which is the major regulation in the Labour code meant to alleviate consequences of the crisis, lost its binding force on 1 January 2012. This paper focuses on some parts of the Law related to work time in the context of the potential of their permanent inclusion into the Labour Code.

 

Wojciech Ostaszewski, Michał Raczkowski

Konstrukcja instytucji dyżuru pracowniczego i jej praktyczne wykorzystanie

Artykuł przedstawia regulację instytucji dyżuru zarówno w powszechnym prawie pracy, jak i wybranych przepisach szczególnych. Autorzy stawiają pytanie, czy dyżur pracowniczy może w istocie prowadzić w polskich warunkach do wykształcenia pracy na wezwanie. Przestawiają uwagi w zakresie prawa pracownika do prywatności z punktu widzenia omawianej instytucji. Omawiają także kwestię kompensaty czasu dyżuru telefonicznego i formułują wnioski de lege ferenda w tym zakresie.

 

Employee’s Duty Construction and its Practical Aspects

The authors present an analisys on both a theoretical and practical aspects of introducing employee’s duty by the employer. First of all they state a duty in a work place should be, according to EU regulations, treated as working time. On the other hand introducing an employee’s duty may result in creating a form of on-call work, so far not clearly acknowledged in Polish labour law system. Thirdly, a critical view on the home (telephone) duty regulation has been presented. As it creates an obligation of readiness to work, it should not be leaved without any form of compensation – by additional payment, by counting a part of it to the working time or by providing an employee with additional free time.

 

Renata Babińska-Górecka, Karolina Stopka

Polskie świadczenia rodzinne z punktu widzenia koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

Autorki, odwołując się do orzecznictwa polskich sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, poddają w wątpliwość powszechnie przyjmowaną tezę o przynależności polskich świadczeń opiekuńczych, uregulowanych w ustawie o świadczeniach rodzinnych, do kategorii świadczeń rodzinnych w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 883/2004.

 

Polish Family Benefits in Terms of Coordination Social Security Systems

The article discusses the categorization of Polish family benefits in terms of the social security system. Referring to the jurisdiction of Polish administrative courts and the European Court of Justice, the authors question the commonly accepted thesis that polish care benefits, which are regulated by the Act on family benefits, belong to the category of family benefits under the provisions of Regulation No 883/2004.

 

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

 

Praca w niepełnym wymiarze czasu pracy a prawo do emerytury

Part-time Work and Retirement Pension Rights

 

Z orzecznictwa Sądu Najwyższego

 

Wypowiedzenia zmieniające a procedura z art. 2-4 ustawy o grupowych zwolnieniach

An Amending Terminations and the Procedure from the Articles 2-4 Law on Collectiveredundancies

 

Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy

 

Przerwy na karmienie

 

Praca na urlopie macierzyńskim

 

Konsultacje i wyjaśnienia

 

Jeszcze o urlopie szkoleniowym

 

Nowe przepisy

 

Przegląd Dzienników Ustaw z 2012 r. od pozycji 222 do pozycji 330

 

Wskaźniki i składki ZUS – według stanu na 1 kwietnia 2012 r.

FELIETON

 

Krajowa Szkoła Administracji Publicznej – przeszłość czy przyszłość?

 

Krajowa Szkoła Administracji Publicznej (KSAP) jest państwową szkołą wyższą, wyłączoną jednak z powszechnego systemu szkolnictwa wyższego. Działa na podstawie ustawy o Krajowej Szkole Administracji Publicznej z 14 czerwca 1991 r. Słuchaczem KSAP może być osoba, która nie ukończyła 32. roku życia, posiada dyplom studiów magisterskich, legitymuje się znajomością języka angielskiego, francuskiego bądź niemieckiego. Studia stacjonarne w KSAP trwają 18 miesięcy, a ich absolwenci są zobowiązani do 5-letniej pracy w administracji publicznej. W celu ułatwienia im spełnienia tego obowiązku zwolnieni są oni w szczególności z odbywania służby przygotowawczej w służbie cywilnej oraz mają pierwszeństwo w mianowaniu na urzędnika tej służby. KSAP jest wzorowana na francuskiej École nationale d'administration (ENA) i podobnie jak ona ma kształcić elity polityczne kraju. Po 20 latach funkcjonowania KSAP jej los stanął pod znakiem zapytania, albowiem z jednej strony istotnie obniżono budżet szkoły, z drugiej zaś zmniejszono liczbę słuchaczy. W tej sytuacji należy rozważyć celowość istnienia KSAP. Dwudziestoletnia historia tej szkoły nie wykazała, że realizuje ona misję kształcenia elit politycznych, jej absolwenci nie byli prezydentami czy premierami Polski ani też wybitnymi ministrami. Duża ich grupa pracuje poza administracją publiczną. Tak więc sukces kształcenia KSAP jest raczej umiarkowany. Konstatacja ta nie jest zarzutem wobec KSAP. Ów umiarkowany sukces edukacyjny jest raczej wynikiem młodej demokracji w Polsce i panującej w niej sytuacji politycznej. Tak jak nie udało się w naszym kraju zbudować zawodowej, rzetelnej, bezstronnej i politycznie neutralnej służby cywilnej, tak trudno się spodziewać, aby przy obsadzie najwyższych stanowisk w administracji publicznej, w tym w szczególności państwowej, kierowano się w pierwszej kolejności kwalifikacjami. Pierwszoplanowym kryterium przy obsadzie tych stanowisk są wciąż „kwalifikacje polityczne”. Zmieniło się również otoczenie, w którym funkcjonuje administracja publiczna w Polsce. Otoczenie to wymaga od służby publicznej coraz bardziej specjalistycznej wiedzy i umiejętności, mniej przydatna staje się ogólna wiedza administracyjna. Tak więc bardziej efektywne wydaje się kształcenie przyszłych pracowników i urzędników administracji publicznej w szkołach wyższych, zwłaszcza akademickich, także na trzecim poziomie, aniżeli w będącej poza powszechną strukturą szkolnictwa wyższego Krajowej Szkole Administracji Publicznej, która wspomnianej wiedzy nie może zapewnić. Wypada też zwrócić uwagę, że na wszystkich uniwersytetach w Polsce prowadzone są dwustopniowe studia na kierunku Administracja, a na większości z nich są prowadzone podyplomowe studia administracyjne. Bardziej elastyczny i efektywny wydaje się więc model kształcenia, w którym absolwent kierunku Administracja będzie zdobywał specjalistyczne wykształcenie przydatne w administracji publicznej na studiach podyplomowych, a absolwent innego kierunku wiedzę administratywistyczną będzie zdobywał na podyplomowych studiach administracyjnych. Polskie uczelnie akademickie dysponują takim potencjałem edukacyjnym i taką infrastrukturą, że są w stanie, na różnych poziomach kształcenia, wykształcić w pełni wartościowych kandydatów do służby publicznej.

 

Powyższe uwagi są tylko moimi spostrzeżeniami, może są zbyt daleko idące, może nietrafne, lecz wydaje się, że po dwudziestu latach funkcjonowania Krajowej Szkoły Administracji Publicznej nadszedł czas, aby ten okres przeanalizować i podsumować, aby zastanowić się, czy w polskich warunkach model prowadzonego przez nią kształcenia należy do przeszłości, czy ma przed sobą przyszłość. Musimy pamiętać, że to, co sprawdziło się we Francji, niekoniecznie musi sprawdzić się w Polsce.

 

Krzysztof Rączka

Odbiór osobisty 0 zł
Kurier 14 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki dla zamówień od 200 zł