Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 6/2012

Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 6/2012

ISSN: 0032-6186
Dostępność: Produkt niedostępny
Liczba stron: 48
Rok wydania: 2012
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
49.00

Zapytaj

Spis treści numeru 06/2012

 

Jan Jończyk

 

Rodzaje i formy zatrudnienia

 

Autor przedstawia propozycję wyodrębnienia rodzajów zatrudnienia (i odpowiednich szczególnych umów o zatrudnienie), mianowicie zatrudnienia: trwałego, dorywczego, przyuczającego, służbowego, spółdzielczego, kooperacyjnego (podwykonawczego), w celu wykonywania zawodu. Za dyskusją w tym kierunku przemawia słabość kodeksowej konstrukcji jednolitego stosunku pracy i doktryny ochrony pracownika w sytuacji masowego już zjawiska zatrudnienia cywilnoprawnego (i śmieciowych umów), niweczącego związek zatrudnienia z ochroną pracy, związek prawa pracy z prawem zabezpieczenia społecznego.

 

Categories and Forms of Employment

 

The growing conflict between the employment relationship as regulated in the Labour Code of 1974 (with its multiple protective amendmends) and the massive „civil law employment” without pay standards, statutory work protection and trade union activity speaks for a general critical review of categories and forms of employment. The Author discusses the probable development of contract based employment as: (1) permanent, (2) non-permanent, (3) for vocational (re)training, (4) in public service form, (5) in co-operative form, (6) in permanent economic cooperation, (7) combined with professional autonomy (employed doctors, lawyers etc.). The field of regulation is construed as a coherent and interrelated labour and social security law.

 

Studia i opracowania

 

Iga Balza

 

Okres odpoczynku w prawie europejskim – wdrożenie wspólnotowych wymogów w krajach członkowskich

 

Aspekty związane z okresem odpoczynku zostały określone w dyrektywie 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej. Autorka analizuje zgodność przepisów poszczególnych państw członkowskich z wymogami dyrektywy, określając stopień dostosowania prawa krajowego do wymagań wynikających z przepisów wspólnotowych.

 

Compensatory Rest in European Law – Implementation of Community Regulations by Member States

 

The aspects related to compensatory rest were defined in 2003/88/EC directive of European Parliament and European Union Council. This article is analyzing the compliance of individual Members States regulations with directive’s objectives by verifying the level of adjusting national law to requirements resulting from Community regulations.

 

Wykładnia i praktyka

 

Zdzisław Kubot

 

Definicja płatnika składek

 

Autor koncentruje się na definicji legalnej płatnika składek zawartej w art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Wykazuje, że cecha płatnika składek, jaką stanowi pozostawanie z osobą fizyczną w stosunku prawnym uzasadniającym objęcie tej osoby ubezpieczeniami społecznymi, nakazuje uznać za płatnika składek podmiot, który zawarł z ubezpieczonym umowę cywilnoprawną, wykluczając przez to przypisanie funkcji płatnika podmiotowi niebędącemu kontrahentem umowy cywilnoprawnej. Zdaniem autora, obowiązki i prawa płatnika określone ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych tworzą odcinkowe zdolności prawne tego podmiotu. W ramach odcinkowej zdolności prawnej płatnika składek autor wyróżnia wycinkowe (cząstkowe) zdolności prawne (zdolność obliczania i przekazywania składek do ZUS, zdolność potrącenia części składek finansowanych przez ubezpieczonego z jego środków, zdolność udostępniania środków płatnika na sfinansowanie składek ubezpieczonego).

 

Legal Definition of the Premiums Payer

 

Deliberations included in the article focus on the legal definition of the premiums payer included in the Art. 4, item 2 of the Social Security Act. The Author proves that the feature of the premiums payer, which is remaining with a natural person in a legal relationship that justifies covering this person with social insurance, urges to consider as a premiums payer such an entity that concluded a civil-law contract with the insurance holder, this way excluding an entity who is not a contractor of the civil-law contract from acting as the premiums payer. In the Author’s opinion, the rights and obligations of the premiums payer stipulated by the Social Security Act constitute a residual capacity of this entity. Within the residual legal capacity of the premiums payer, the Author identifies partial legal capacities (capacity to calculate and pay the ZUS premiums, capacity to deduct the parts of the premiums financed by the insurance holder from his/her means, capacity to render the means of the premiums payer accessible for financing the premiums of the insurant).

 

Wojciech Ostaszewski

 

Ustalenie rozmiarów szkody majątkowej w przypadku wadliwego rozwiązania umowy o pracę w trybie natychmiastowym

 

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 27 listopada 2007 r. umożliwił w przypadku bezprawnego rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w trybie natychmiastowym dochodzenie roszczeń na podstawie przepisów kodeksu cywilnego ponad limity określone w przepisach prawa pracy. W konsekwencji powstał istotny problem praktyczny, a mianowicie ustalenie rozmiarów szkody majątkowej podlegającej naprawieniu. Autor omawia rodzaje szkody mogące wystąpić w praktyce, a także problematykę związku przyczynowego, który stanowi główną trudność przy ustalaniu rozmiarów szkody podlegającej naprawieniu. Przedstawia też uwagi o charakterze technicznym w zakresie ustalenia rozmiaru szkody.

 

Determining the Extent of Pecuniary Damages Caused by Wrongful Termination of Employment Contract without a Period of Notice

 

Article is dedicated to determining the extent of pecuniary damages caused by wrongful termination of employment contract without a period of notice. After the Constitutional Tribunal sentence from 27th of November 2007, the possibility of making the above stated claims (extending the limits provided by the Labour Code) on the basis of the Civil Code resulted in the problem of determining the claim value. The article concerns the matters of the possible pecuniary damages as well as the causal connection which is the main concern while determining the damages value which will be, in this case, the subject of repair claim. The article presents also the technical issues in the important subject of determining the damages value.

 

Jacek Borowicz

 

Korporacyjna reprezentacja praw i interesów pracowników wykonujących wolne zawody

 

Bez względu na doktrynalne kontrowersje wokół kwestii wykonywania tzw. wolnych zawodów na zasadach pracowniczych, w przypadku wielu z nich taka forma organizacyjnoprawna zawodu jest dopuszczona przez ustawodawcę. Oznacza to, że sytuację pracowników wykonujących wolny zwód w ramach stosunku pracy można i należy rozpatrywać także w kontekście ich zbiorowych praw i interesów. Ujawnia się w związku z tym specyfika ich sytuacji, polegająca na dualizmie w zakresie ich reprezentacji i ochrony przez podmioty zbiorowe. Ustawodawca przypisuje bowiem rozmaite uprawnienia z tego zakresu samorządom zawodowym poszczególnych wolnych zawodów. Jednocześnie uprawnienia te nie naruszają uprawnień związków zawodowych wynikających z ustawy o związkach zawodowych i kodeksu pracy. Autor przedstawia charakterystykę form prawnych korporacyjnej reprezentacji oraz obrony praw i interesów pracowników wykonujących wolne zawody.

 

Association Representation of Rights and Interests of Workers Performing Self-Employed Professions

 

The subject of the following article is the analysis of assignments ascribed by the legislator to professional associations for persons practising self-employed professions (also defined by the provisions of Art. 17 Paragraph 1 of The Act of April 2nd 1997 The Constitution of the Republic of Poland as, so called, professions of public trust) in the context of representing and defending the interests of those whose professions are performed within an employment relationship. On the basis of Polish legislation relating to self-employed professions (professions of public trust – for example: barrister, legal adviser, patent agent , doctor, auditor), forming associations by those contractors is a typical solution. In Polish law such an association is referred to as ‘professional self-government’. This membership is obligatory for every contractor of specific self-employed profession, irrespective of the legal and organizational form in which it is performed by a given person. In case of workers practising self-employed profession, a specific duality might come into existence in the scope of representation and protection of their rights and interests. On the one hand these persons can be represented and protected by trade unions because as persons with workers’ status they can exercise the right to form trade unions due to the rule of freedom of association. On the other hand a person practising self-employed profession within an employment relationship is represented by their parent professional association on account of their professional status (possessing the right to perform regulated self-employed profession) as well as due to the compulsory membership to this association.

 

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

 

Dyskryminacja w zatrudnieniu – cz. 1

 

Discrimination in Employment – Part 1

 

Z orzecznictwa Sądu Najwyższego

 

Skutki naruszenia przez organizację związkową art. 251 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych

 

The Consequences of Breach by the Trade Union Organization Art. 251. 2 of the Law on Trade Unions

 

Ewa Hofmańska

 

Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r. (I PK 166/00) dotyczącego uprawnienia do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie rejestracji układu zbiorowego pracy w trybie art. 24111 § 5 k.p.
Comment to the Decision of the Supreme Court of January 11th, 2011, I PK 166/10, Concerning the Right to Appeal Against a Decision on Refusal to Register the Collective Agreement According to the Article 24111 § 5 of the Polish Labour Code

 

Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy

 

Pracownicy niepełnosprawni

 

Konsultacje i wyjaśnienia

 

Wynagrodzenia pracowników i dokumenty potwierdzające okres zatrudnienia

 

Nowe przepisy

 

Przegląd Dzienników Ustaw za rok 2012 od poz. 458 do poz. 608

 

Wskaźniki i składki ZUS - według stanu na 1 czerwca 2012 r.
 

FELIETON

 

Między pracą a emeryturą

 

Wydawałoby się, że państwo powinno stworzyć obywatelowi możliwość płynnego przejścia ze stanu aktywności zawodowej w stan spoczynku. Wymaga tego konstytucyjna zasada zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, należąca do kanonu pojęcia demokratycznego państwa prawnego w rozumieniu art. 2 Konstytucji RP. Tymczasem niekoniecznie tak być musi, o czym świadczy sytuacja nauczycieli akademickich. Zgodnie z art. 127 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego w uczelni publicznej wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on sześćdziesiąty piąty rok życia. Reguła ta nie dotyczy mianowanego nauczyciela akademickiego posiadającego tytuł naukowy profesora; jego stosunek pracy wygasa z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on siedemdziesiąty rok życia. Obecne brzmienie przytoczonego przepisu zostało nadane ustawą nowelizującą Prawo o szkolnictwie wyższym z 18 marca 2011 r. Unormowanie to należy skonfrontować z przepisami ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, znowelizowanej ustawą z 11 maja 2012 r., wydłużającymi wiek emerytalny ponad 65. rok życia; w pierwszej kolejności chodzi tu o mężczyzn. W myśl art. 24 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS wiek emerytalny mężczyzny – mianowanego nauczyciela akademickiego urodzonego we wrześniu 1949 r. ma wynosić 65 lat i 6 miesięcy. Zgodnie z art. 127 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym stosunek pracy takiego nauczyciela, jeżeli nie posiada on tytułu naukowego profesora, wygaśnie z dniem 30 września 2014 r. Oznacza to, że w okresie między październikiem 2014 r. a kwietniem 2015 r. nie będzie on w zatrudnieniu i nie będzie miał prawa do emerytury. Dwie zmiany legislacyjne dokonane na przestrzeni kilkunastu miesięcy doprowadziły do niekonstytucyjnego stanu prawnego. Nie można z jednej strony z mocy prawa pozbawiać pracownika pracy, z drugiej strony tak wydłużyć wiek emerytalny, że z chwilą wygaśnięcia stosunku pracy nie ma on szans na emeryturę.

 

Innym przejawem naruszenia konstytucyjnej zasady zaufania obywatela do państwa jest skrócenie okresu zatrudnienia w odniesieniu do nauczycieli akademickich posiadających stopień doktora habilitowanego, lecz nieposiadających tytułu naukowego profesora (najczęściej są oni profesorami nadzwyczajnymi). Z poprzedniego brzmienia art. 127 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym wynikało, że stosunek pracy mianowanego nauczyciela akademickiego zatrudnionego na stanowisku profesora zwyczajnego lub nadzwyczajnego wygasał z końcem roku akademickiego, w którym ukończył on 70. rok życia. Obecnie stosunek pracy z doktorami habilitowanymi będzie wygasać, jak wyżej wskazano, po ukończeniu przez nich 65. roku życia. Jak się wydaje, ustawodawca nie wziął jednak pod uwagę tego, że wielu spośród samodzielnych nauczycieli akademickich kilkanaście lat temu podjęło decyzję o wejściu w nowy system emerytalny, kierując się tym, że pracując do 70. roku życia dłużej będą gromadzić swój kapitał emerytalny. Obecnie założenie to zostało przekreślone przez demokratyczne państwo prawne urzeczywistniające zasady sprawiedliwości społecznej, jakim stosownie do art. 2 Konstytucji jest Rzeczpospolita Polska. A swoją drogą swoista jest logika ustawodawcy, który poprzez podniesienie powszechnego wieku emerytalnego wszystkich zachęca do dłuższej aktywności zawodowej tylko nie mianowanych nauczycieli akademickich. Tych pozbawia pracy wcześniej, zanim osiągną wiek emerytalny.

 

Unormowanie zawarte w art. 127 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym narusza też konstytucyjną zasadę równości wobec prawa (por. art. 32 Konstytucji). Powstaje bowiem pytanie, dlaczego ustawodawca przewidział wygaśnięcie stosunku pracy z powodu wieku tylko w odniesieniu do mianowanych nauczycieli akademickich zatrudnionych w uczelniach publicznych, a nie do wszystkich nauczycieli akademickich, także umownych, także zatrudnionych w szkołach niepublicznych. Jakie społecznie i prawnie doniosłe kryterium o tym zdecydowało. Czyżby profesor zatrudniony na podstawie umowy o pracę był z chwilą ukończenia 65 lat z założenia bardziej sprawny intelektualnie i fizycznie niż profesor mianowany. Mianowanie z założenia powinno silniej stabilizować pracownika w zatrudnieniu niż umowa o pracę. Tak się dzieje w innych pragmatykach, lecz nie w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym. Należy więc namawiać wszystkich mianowanych nauczycieli akademickich, aby zmienili podstawę zatrudnienia z nominacji na umowę o pracę, wtedy będą lepiej chronieni.

 

Krzysztof Rączka
 

Odbiór osobisty 0 zł
Poczta Polska 12 zł
Kurier 14 zł
Kurier (Pobranie) 17 zł
Poczta Polska (Pobranie) 20 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki dla zamówień od 200 zł