Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 01/2014

Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 01/2014

ISSN: 0137-5490
Dostępność: Produkt niedostępny
Liczba stron: 36
Rok wydania: 2014
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
52.00

Zapytaj

PRZEGLĄD USTAWODAWSTWA GOSPODARCZEGO 01/2014

 

PLIK PDF DO POBRANIA

 

Spis treści

 

Małgorzta Sieradzka, Uczelnia Łazarskiego w Warszawie
The importance of ‘subjective fault’ in fixing pecuniary penalties for competition-restricting practices (Part II)

 

Znaczenie „winy subiektywnej” przy nakładaniu kar pieniężnych za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję (cz.II)

 

Streszczenie:

 

Wina stanowi przesłankę (podstawę) wymierzenia kary antymonopolowej. Jeżeli przedsiębiorca choćby nieumyślnie naruszył zakaz praktyk ograniczających konkurencję Prezes UOKiK może nałożyć karę pieniężną (Art. 106 ust.1 u.o.k.i.k.). Natomiast subiektywny jest aspekt (umyślność lub nieumyślność) stanowi okoliczność braną pod uwagę przy wymierzeniu wysokości kary pieniężnej za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję Biorąc pod uwagę fakt, iż w doktrynie prawa antymonopolowego oraz orzecznictwie panuje niekonsekwencja terminologiczna, co do rozróżnienia stosunku (nastawienia) sprawcy do zakazu praktyk ograniczających konkurencję, a subiektywnego elementu zawinienia sprawcy (umyślności lub nieumyślności), niezbędne staje się dokonanie analizy tych pojęć. Należy mieć na uwadze, iż błędne kwalifikowanie zachowań sprawców naruszenia reguł konkurencji, jako nieumyślności, wyłącza możliwość podwyższenia przez Prezesa UOKiK kar pieniężnych.

 

Słowa kluczowe: niedbalstwo, kar pieniężnych, element obiektywny naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, element subiektywny naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, błąd wyłączający winę

 

Summary:

 

A fault is a precondition (basis) for imposing the antitrust penalty. Even if the undertaking has unintentionally violated the prohibition of restrictive practices, the President of the OCCP [Office for Competition and Consumer Protection – hereinafter referred to as the (“Office” ) may impose a fine Art. 106.1 CCPA (Polish: u.o.k.i.k)].
On the other hand, a subjective aspect of fault (intention or negligence) is a circumstance taken into account when setting a pecuniary penalty for applying competition-restricting practices. Given the conceptual inconsistency of the antitrust law doctrine and the case law with regard to the distinction between the offender’s attitude to restrictive practices and subjective component of the offender’s misconduct (intent or negligence), an analysis of these concepts is a must. It should be borne in mind that incorrect classification of the infringer’s conduct as unintentional excludes an increase of the fine by the President of the Office.

 

Key words: negligently, financial penalty rates, objective component of infringement of the competition and consumer protection act, subjective component of infringement of the competition and consumer protection act, error precluding fault

 

Tomasz Sójka, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu
Etap zdarzenia rozciągniętego w czasie jako informacja poufna w prawie rynku kapitałowego

 

An intermediate step of a protracted process as inside information under securities law

 

Streszczenie:

 

Prawidłowa identyfikacja informacji poufnych przez publiczne spółki akcyjne, których akcje są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, jest operacją teoretycznie trudną i w praktyce przysparzającą niemałych kłopotów. Szczególnie zawiłych problemów dostarcza ocena pośrednich etapów zdarzeń rozciągniętych w czasie. W świetle ustaleń poczynionych przez TS UE w wyroku w sprawie Geltl v. Daimler należy uznać, że informacja o etapie pośrednim stanu faktycznego rozciągniętego w czasie może stanowić informację poufną ze względu na charakter tego zdarzenia pośredniego, jako pewnego faktu historycznego, który sam w sobie jest na tyle doniosły, że informacja o nim spełnia wymogi precyzyjności oraz cenotwórczości. Zaistnienie tego etapu pośredniego może być także zdarzeniem, które samo w sobie nie ma istotnego znaczenia, jednakże informacja o nim jest informacją poufną z uwagi na fakt, że od tego momentu prawdopodobnym stało się zaistnienie przyszłego skutku całego zdarzenia rozciągniętego w czasie, który to skutek ma niewątpliwie cenotwórczy charakter. Nie oznacza to jednak, że zapoczątkowanie jakiegokolwiek ciągu zdarzeń, które prowadzić mogą do skutku o cenotwórczym charakterze zawsze, automatycznie stanowi informację poufną. Jest tak jedynie wtedy, gdy prawdopodobieństwo dojścia do skutku całego „procesu” jest większe niż 50 procent.

 

Słowa kluczowe: Informacja poufna, Spółka publiczna, Geltl v. Daimler

 

Summary:

 

Appropriate identification of inside information by public companies listed on a regulated market is theoretically challenging and practically onerous, with the qualification of intermediate steps in a protracted process being particularly complex and troublesome. In light of ECJ’s ruling in the Geltl v Daimler case it should be concluded that information on an intermediate step in a protracted process may subsist inside information should such an intermediate step comprise a historic fact which is in itself seminal enough, therefore the information referring to it is of precise nature and has a significant effect on the evolution and forming of the prices on a regulated market. An intermediate step may also consist of an event which in itself is not significant, yet the information referring to it may be considered as inside information provided that an event marks a moment when a future result of the entire process becomes likely and affects the prices on a regulated market. However, far be it from every initiation of a chain of events potentially leading to a result affecting the prices to automatically constitute inside information. In fact, this could only be said in relation to such situations where the likelihood of the entire process bringing in results exceeds 50 per cent.

 

Key words: inside information, Public company, Geltl v. Daimler

 

Mariusz Stanik, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Warunki wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy w spółce komandytowo-akcyjnej

 

Conditions of payment of an advanced dividend in a limited joint-stock company

 

Streszczenie:

 

Artykuł dotyczy problematyki możliwości i ewentualnych warunków wypłaty w spółce komandytowo-akcyjne zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy. W analizowanej kwestii odpowiednie zastosowanie do spółki komandytowo-akcyjnej znajdują przepisy o spółce akcyjnej. Analizie poddano przepisy art. 349 ksh odnoszące się do spółki akcyjnej. W konkluzji autor stwierdził, że na zasadzie odpowiedniego stosowania do spółki komandytowo-akcyjnej przepisów art. 349 ksh (na podstawie odesłania zawartego w przepisie art. 126 §1 pkt 2 ksh) w spółce komandytowo-akcyjnej możliwa jest wypłata zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy. Kompetencję w zakresie wypłaty zaliczki mogą posiadać – na podstawie odpowiednich postanowień statutu spółki – komplementariusze spółki komandytowo-akcyjnej. Beneficjentami zaliczek mogę być natomiast wyłącznie akcjonariusze spółki komandytowo-akcyjnej. Warunkami wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy w spółce komandytowo-akcyjnej, które to warunki muszą zostać spełnione kumulatywnie, są natomiast wyłącznie: (i) przyznanie w drodze odpowiednich postanowień statutu spółki kompetencji do wypłaty zaliczki komplementariuszom spółki; (ii) posiadanie przez spółkę środków wystarczających na wypłatę zaliczki; oraz (iii) udzielenie zgody na wypłatę zaliczki przez radę nadzorczą spółki, jeśli organ ten został w spółce ustanowiony.

 

Słowa kluczowe: spółka komandytowo-akcyjna, zaliczka, dywidenda.

 

Summary:

 

The text concerns the issue of the possibilities and conditions of payment of an advanced dividend in a limited joint-stock company. In the analyzed issue the provisions of the joint-stock company have the appropriate use. Author analyzed the provisions of art. 349 of the Polish Commercial Companies Code related to the joint-stock company. In conclusion, the author stated that it is possible to pay an advanced dividend in the limited joint-stock company. Competence in the field of advance payment may have - on the basis of the relevant provisions of the Articles of Association - the general partners of a limited joint-stock company. The beneficiaries of the advanced dividend can be only stockholders of the company. Conditions of payment of an advanced dividend, which must be fulfilled cumulatively, are as follows: (i) the relevant provisions of the Articles of Association must grant the power to pay and advanced dividend to general partners of the company; (ii) the Company has to possess sufficient sources to pay an advanced dividend; and (iii) the payment of an advanced dividend must be approved by the supervisory board, if that body has been set up in the company.

 

Key words: limited joint-stock company, advanced payment, dividend.

 

Stefan Akira Jarecki, Wyższa Szkoła Informatyki Stosowanej i Zarządzania
Pomoc de minimis dla przedsiębiorstw świadczących usługi w ogólnym interesie gospodarczym

 

De minimis aid for undertakings entrusted with provision of services of general economic interest

 

Streszczenie:

 

Celem artykułu jest analiza przepisów nowego rozporządzenia Komisji UE nr 360/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 114 z 26.04.2012 r., s. 8.). Rozporządzenie to jest jednym z elementów ostatniej reformy unijnych zasad dotyczących oceny rekompensat z tytułu świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym pod kątem zgodności z przepisami o pomocy publicznej. Głównym celem reformy było wprowadzenie prostszych i bardziej przejrzystszych reguł tej oceny. Rozporządzenie nr 360/2012 jest jednym z najistotniejszych narzędzi uproszczenia podejścia Komisji Europejskiej do zagadnienia rekompensat przekazywanych w związku ze świadczeniem usług w ogólnym interesie gospodarczym. Znacząco zmniejsza ono obciążenia administracyjne spoczywające na organach powierzających świadczenie lokalnych usług w ogólnym interesie gospodarczym o niewielkim zakresie. Rozporządzenie nr 360/2012 wprowadza wyższy limit pomocy de minimis w odniesieniu do środków wsparcia udzielanych w związku ze świadczeniem usług w ogólnym interesie gospodarczym. Zgodnie z rozporządzeniem, wsparcie przyznane przedsiębiorstwu wykonującemu usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym, które w dowolnym okresie trzech lat podatkowych nie przekracza kwoty 500 000 euro nie stanowi pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Wsparcie jest bowiem tak małe, że można uznać, iż nie ma wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi i konkurencję na rynku wewnętrznym UE. Rozporządzenie nr 360/2012 wymaga jedynie, aby wsparcie było przekazywane w związku ze świadczeniem usług w ogólnym interesie gospodarczym i aby świadczenie tych usług zostało powierzone beneficjentowi wsparcia na piśmie. Niezmiernie istotne jest jednakże, aby organy przyznające wsparcie stale czuwały nad przestrzeganiem dopuszczalnego limitu pomocy de minimis, gdyż jakiekolwiek (nawet najmniejsze) przekroczenie tego limitu będzie powodować, że całość udzielonego wsparcia, a nie tylko jego nadwyżka, będzie stanowić pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, a tym samym, iż wsparcie to nie będzie podlegać przepisom rozporządzenia nr 360/2012.

 

Słowa kluczowe: pomoc publiczna, pomoc de minimis, usługi w ogólnym interesie gospodarczym, rozporządzenie nr 360/2012

 

Summary:

 

The aim of the article is to analyse the new Commission Regulation (EU) No 360/2012 on the application of Articles 107 and 108 of the Treaty on the Functioning of the European Union to the de minimis aid granted to undertakings providing Services of General Economic Interest (O.J. 26.04.2012, L-114, p. 8.) from a legal standpoint. The regulation 360/2012 is a part of a recent reform of state aid rules for the Services of General Economic Interest (SGEI). Two keywords could be used to describe the reform: clarification and simplification. The Regulation 360/2012 is a major tool of simplification, it reduce the administrative burden of public authorities in relation to small, local SGEI. The Regulation 360/2012 provides a higher treshold of the de minimis aid as regard aid measures granted for the provision of SGEI. Under the new de minimis Regulation, public funding of SGEI below EUR 500 000 over any period of three fiscal years is not considered as state aid. This is because the amount is so small that it can be deemed not to have impact on trade between Member States or competition in the internal market. The Regulation 360/2012 only requires that the aid granted is connected to the provision of an SGEI and the beneficiary undertaking is entrusted in writing with SGEI in respect of which the aid is granted. The most important thing for granting authorities is to obey the aid ceiling laid down in the Regulation, because where the overall amount of the de minimis aid granted to an undertaking exceeds the ceiling, the entire amount constitutes a state aid in the meaning of article 107 of the Treaty on the Functioning of the European Union and can no longer benefit from the Regulation 360/2012.

 

Key words: state aid, de minimis aid, services of general economic interest, regulation 360/2012

 

Z praktyki gospodarczej

 

Tomasz Szczurowski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Zdatność arbitrażowa sporów ze stosunku spółki

 

Arbitralibity qualification of companies disputes

 

Streszczenie:

 

Przedmiotem artykułu jest analiza zakresu przedmiotowego zapisu na sąd polubowny sporów ze stosunku spółki.

 

W pierwszej części poszukiwano kryteriów jakie musi spełniać spór korporacyjny aby mógł być poddany pod sąd polubowny. Część ta kończy się wniosek, iż art. 1163 § 1 KPC nie jest przepisem lex specialis wobec art. 1157 KPC i według tego ostatniego przepisu należy oceniać zdatność arbitrażową sporów ze stosunku spółki.

 

W drugiej części analizie poddano kryteria zdatności arbitrażowej sporów korporacyjnych wskazane w części pierwszej, a zwłaszcza zdatność ugodową sporu.

 

W trzeciej części zbadano zdatność arbitrażową szczególnie istotnych sporów ze stosunku spółki. Część ta kończy się wnioskiem, iż zdatności arbitrażowej nie mają w szczególności spory zmierzające do podważania uchwały zgromadzeń spółek kapitałowych, jak również sprawy poddane pod kognicję sądów rejestrowych.

 

Słowa klucze: arbitraż, zapis na sąd polubowny, spory korporacyjne

 

Summary:

 

The aim of the article is an analysis of the arbitrability in light of companies disputes.

 

The fist part of the paper deals with the problem of the relation between Article 1157 and Article 1163 Paragraph 1 of the Polish Code of Civil Procedure. It points out that Article 1163 Paragraph 1 is not a special provision for Article 1157.

 

In the second part the author writes when disputes can be settled by arbitration.

 

The third part of the paper shows which of the companies disputes can be submited for settlement to arbitration courts. The author writes that action of annulment of a resolution of the shareholders or action for a declaration of the invalidity of a resolution of the shareholders can not be settled by arbitration.

 

Key words: arbitrability, settlement to arbitration courts, companies disputes

 

GLOSA

 

Zbigniew Kuniewicz, Uniwersytet Szczeciński
Anna Kuniewicz, Uniwersytet Szczeciński

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 8 lutego 2013 r. (IV CSK 332/12)

Odbiór osobisty 0 zł
Kurier 14 zł
Darmowa dostawa od 250 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki dla zamówień od 200 zł