Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 11/2019

Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 11/2019

ISSN: 0137-5490
Dostępność: Produkt niedostępny
Liczba stron: 48
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
Format: A4
59.90

Zapytaj

Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 11/2019 
Rok LXXII nr 11 (listopad) ISSN 0137-5490

 

Spis treści

 

Artykuły

 

 

dr Justyna Przedańska 

Assistant Professor, Department of the Public Administration System, Administration and Economics, Institute of Administrative Studies, Faculty of Law, University of Wroclaw

E-mail: justyna.przedanska@uwr.edu.pl

ORCID: 0000-0002-3558-3969

 

Influence of the European Funds Officer on the effectiveness of spending EU funds

 

DOI  10.33226/0137-5490.2019.11.1

JEL: O17

 

Summary

The  institution  of  European  Funds  Officer  was  established  in  July  2017  to  assume  responsibility  for  improving  and streamlining the process of performing tasks related to spending EU funds. The task of the European Funds Officer is to monitor and inform individual institutions about the system of implementing proposed improvements in the fulfilment of national and regional operational programmes through his contact with the applicants, beneficiaries and other entities interested in implementing European funds. The article describes the European Funds Officer and his tasks; and presents an  analysis  of  the  activities  of  the  Officer  at  the  Ministry  of  Investment  and  Development,  as  well  as  the  Officers appointed by the regional operational programme managing authorities, on the basis of their annual reports.

Key words: European Funds Officer, national operational programmes, regional operational programmes, managing

 

Wpływ Rzecznika Funduszy Europejskich na efektywność wydatkowania środków unijnych

 

Streszczenie

W  lipcu  2017  r.  powołano  do  życia  instytucję  Rzecznika  Funduszy  Europejskich,  który  ma  być  odpowiedzialny  za usprawnienie i ulepszenie procesu realizacji zadań związanych z wydatkowaniem środków unijnych. Rzecznik Funduszy Europejskich poprzez kontakt zarówno z wnioskodawcami, beneficjentami, jak i innymi podmiotami zainteresowanymi wdrażaniem  funduszy  europejskich  ma  za  zadanie  monitowanie  i  sygnalizowanie  poszczególnym  instytucjom  systemu wdrażania propozycji ułatwień związanych z realizacją krajowych i regionalnych programów operacyjnych. Autorka w artykule dokonuje charakterystyki Rzecznika Funduszy Europejskich oraz jego zadań, jak również na podstawie rocznych raportów  przeprowadza  analizę  działalności  Rzecznika  powołanego  w  Ministerstwie  Inwestycji  i  Rozwoju  oraz Rzeczników powołanych przez instytucje zarządzające regionalnymi programami operacyjnymi.

Słowa kluczowe: Rzecznik Funduszy Europejskich, krajowe programy operacyjne, regionalne programy operacyjne, instytucja zarządzająca

 

References

Bruczuk-Figiel  M.  (2018).  Rzecznicy  Funduszy  Europejskich  —  interes  publiczny  kontra  niełatwa  praktyka,  https://www.forum-ekonomiczne.pl/rzecznicy-funduszy-europejskich-interes-publiczny-kontra-nielatwa-praktyka/ (8 October 2019).

Craig P. (2012) EU Administrative Law, Oxford: Oxford University Press.

Domańska M. (2007). Zasada autonomii proceduralnej państw członkowskich i jej ograniczenia wynikające z zasady efektywności. In: A. Wróbel ed., Stosowanie prawa Unii Europejskiej przez sądy, vol. II, Zasady-orzecznictwo-piśmiennictwo. Warsaw: Wolters Kluwer.

Harding  C.  (1996).  Models  of  enforcement:  direct  and  delegated  enforcement  and  the  emergence  of  'joint  action'  model.  In:  C.  Harding, B. Swart ed., Enforcing European Community Rules. Criminal proceedings. Administrative procedures and Harmonization. London: Brookfield.

Kubicka-Żach K. (2018). Konieczne są uproszczenia procedur realizacji projektów unijnych, http://Prawo.pl (25 September 2019).

Łacny J. (2015). Ochrona praw podstawowych w wydatkowaniu funduszy Unii Europejskiej. Państwo i Prawo (12), 25–26.

Middelhoek A. (chair). Ahlenius I.-B., Lelong P., Tizzano A., Gerven W. van. (1999). Second Report on Reform of the Commission Analysis of Current Practice and Proposals for Tackling Mismanagement, Irregularities and Fraud (vol. I, 79-115), https://ec.europa.eu › sites › antifraud › files › docs › body › rep_sages_2_en (28 September 2019).

Poździk R., Wołyniec-Ostrowska A. (2016). Komentarz do art. 53. In: R. Poździk ed., Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020. Warsaw: Wydawnictwo Sejmowe.

Report on the activities of the European Funds Officer for 2018 [Raport z działalności Rzecznika Funduszy Europejskich za 2018 rok] (2019).

Ministry  of  Investment  and  Development,  Warsaw  https://www.funduszeeuropejskie.gov.pl/media/71855/Raport_roczny_RFE_za_rok_2018.doc (12 October 2019).

 

dr Agnieszka Piwowarczyk

Adiunkt w Katedrze Publicznego Prawa Gospodarczego na Wydziale Prawa i Administracji

Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach

E-mail: agnieszka.piwowarczyk@us.edu.pl

nr ORCID: 0000-0002-4490-4330

 

Wdrażanie Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko w procedurach Prawa zamówień publicznych

 

DOI  10.33226/0137-5490.2019.11.2

 

Streszczenie

Najliczniejszą grupę beneficjentów ubiegających się o przyznanie dotacji ze środków unijnych stanowią jednostki sektora finansów publicznych zobligowane do stosowania przepisów Prawa zamówień publicznych. Wdrażanie funduszy unijnych związane  jest  z  wieloma  uregulowaniami  prawnymi  na  szczeblu  zarówno  UE,  jak  i  danego  kraju  członkowskiego, efektywna absorpcja środków unijnych nierozerwalnie związana jest zaś z procedurami prawa zamówień publicznych.

Niniejszy artykuł prezentuje absorpcje środków unijnych największego programu operacyjnego w kontekście procedur prawa zamówień publicznych, a także zagadnienia dotyczące nieprawidłowości identyfikowanych w procesie udzielania zamówień współfinansowanych.  

Słowa kluczowe: fundusze unijne, procedury zamówień publicznych, nieprawidłowości

 

Implementation of the Infrastructure and Environment Operational Program in public procurement law procedures

 

Summary

The most numerous group of beneficiaries applying for grants from EU funds are entities of the public finance sector obliged  to  obey  the  regulationsof  the  PPL.  The  implementation  of  EU  funds  is  connected  with  a  number  of  legal regulations, both at the EU and Member State level, and the effective absorption of EU funds is inextricably linked to public  procurement  law  procedures.  This  article  presents  the  absorption  of  EU  funds  from  the  largest  operational program in the context of public procurement law procedures, as well as issues related to irregularities identified in the co-financed procurement process.

Key words: EU funds, public procurement procedures, irregularities

 

Bibliografia

Bujnowski, M. (2009). Polityka spójności UE i jej realizacja w Polsce. W: E. Kawecka-Wyrzykowska (red.), Polityki gospodarcze Unii Europejskiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.

Gasz,  M.  (2014).  Strategia  Europa  2020  —  założenia  i perspektywy  realizacji.  Nierówności  Społeczne  a Wzrost  Gospodarczy,  (38),  85–97. https://doi.org/10.15584/nsawg.2016.3.16.

Gostomczyk, W. (2016). Kryteria podziału środków unijnych w ramach regionalnych programów operacyjnych. Zeszyty Naukowe Wydziału Nauk Ekonomicznych, (2), 9–23.

Iniewski, R. (2010). Nowa umowa o dofinansowanie projektu. Finanse Publiczne, (3), 58 i n.

Karwatowicz, G., Zawiślańska, A. (2013). Korekty finansowe za naruszenie prawa zamówień publicznych w projektach unijnych. Wrocław: Presscom.

Karwatowicz, G., Lamch-Rejowska, M. (2011). Zamówienia publiczne w projektach współfinansowanych ze środków unijnych. Wrocław: Presscom.

Karwatowicz, G., Odachowski, J. (2009). Definicja legalna „nieprawidłowości” w kontekście Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności. Kontrola Państwowa, (4), 116–126.

Krzykowski, P. (2016). Nieprawidłowości przy realizacji projektów współfinansowanych ze środków unijnych w perspektywie finansowej 2014–2020. Olsztyn: Uniwersytet Warmińsko-Mazurski.

Mik, C. (2000). Europejskie prawo wspólnotowe. Zagadnienia teorii i praktyki, Warszawa 2000.

Najwyższa Izba Kontroli. (2019). Efekty wdrażania programów operacyjnych na lata 2014–2020 w ramach Polityki Spójności. Warszawa: Najwyższa Izba Kontroli. https://www.nik.gov.pl/plik/id,20875,vp, 23507.pdf (29.09.2019).

Nowicki, P. (2012). Zamówienia Publiczne jako instrument gwarantujący efektywność wydatków w realizacji projektów unijnych. W: E. Adamowicz, J. Sadowy (red.), Zamówienia publiczne jako instrument sprawnego wykorzystania środków unijnych (91–101), Gdańsk–Warszawa: Urząd Zamówień Publicznych.

Piwowarczyk, A. (2017). Procedury zamówień publicznych w projektach współfinansowanych ze środków funduszy strukturalnych. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Piwowarczyk, A. (2016a). Umowa o dofinansowanie projektu w kontekście dodatkowych obowiązków w zakresie procedur udzielania zamówień publicznych. Disputatio, (1), 95–106.

Piwowarczyk,  A.  (2016b).  Specyfika  kontroli  zamówień  publicznych  współfinansowanych  ze  środków  funduszy  strukturalnych.  Disputatio,  (2), 65–75.

Piwowarczyk, A. (2017). Zamówienia publiczne w projektach współfinansowanych z funduszy strukturalnych. W: R. Blicharz (red.), Publiczne prawo gospodarcze. Zarys wykładu (264–293). Warszawa: Wolters Kluwer.

Ryszkiewicz, A. (2013). Od konwergencji do spójności i efektywności. Podstawy teoretyczne polityki spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii Europejskiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.

Senden, L. (2004). Soft law in European Community Law. Oxford: Hart.

Szostak, R. (2012a). Zaostrzenie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych w zakresie gospodarowania środkami europejskimi. Finanse Komunalne, (4), 5–24.

Szostak, R. (2012b). O niektórych uwarunkowaniach efektywności zamówień publicznych finansowanych ze środków europejskich. W: E. Adamowicz, J. Sadowy (red.). Zamówienia publiczne jako instrument sprawnego wykorzystania środków unijnych (139–159). Gdańsk–Warszawa: Urząd Zamówień Publicznych.

Szostak, R. (2011). Kontrola zamówień publicznych finansowanych ze środków europejskich — zagadnienia organizacyjne. Samorząd Terytorialny, (11), 61–79.

Tomaszewicz, A. (2014). Fundusze unijne a rozwój regionalny w Polsce. Prace i Materiały Instytutu Rozwoju Gospodarczego. Szkoła Główna Handlowa, (94), 209–242.

 

dr hab. Edyta Rutkowska-Tomaszewska

Pracownik naukowo-dydaktyczny w Instytucie Nauk Ekonomicznych

Wydziału Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego

E-mail: edyta.rutkowska-tomaszewska@uwr.edu.pl

nr ORCID: 0000-0001-9359-7034

 

Czy struktura instytucjonalna ochrony konsumenta na rynku usług finansowych wymaga zmian?

 

DOI  10.33226/0137-5490.2019.11.3

JEL: D18, G10, G18, G21, G28, K29

 

Streszczenie

Celem  analizy  jest  zaprezentowanie  w  wymiarze  ogólnym  (a  nie  szczegółowym)  wyzwań  dotyczących  funkcjonowania struktury instytucjonalnej ochrony konsumenta na rynku finansowym w Polsce (sieci ochrony konsumenta na rynku usług finansowych),  zwłaszcza  wobec  konieczności  przeciwdziałania  nadużyciom  wobec  nich,  ujawnionym  w  rzeczywistości pokryzysowej,  a  zmierzających  do  zapewnienia  im  rzeczywistej  ochrony.  W  artykule  nie  chodzi  o  szczegółową charakterystykę regulacji prawnych dotyczących statusu i kompetencji funkcjonujących już organów i instytucji ochrony konsumenta usług finansowych, lecz o wskazanie problemów wiodących w ogólnym wymiarze i pewnych propozycji zmian koncepcyjnych w budowie tej infrastruktury ochrony konsumenta usług finansowych i jej umiejscowienia w ramach sieci bezpieczeństwa rynku finansowego.

Autorka, przyjmując jako punkt wyjścia aktualną infrastrukturę ochrony konsumenta na rynku finansowym w Polsce oraz zadania i kompetencje organów ją tworzących (jednak bez ich analizy), podejmuje próbę odpowiedzi na pytania, jakie należałoby  podjąć  działania  (zarówno  w  sferze  regulacyjnej,  jak  i  faktycznej),  by  podmioty  te  tworzyły  od  strony instytucjonalnej (podmiotowej i kompetencyjnej) spójny system, a sieć ochrony konsumenta na rynku finansowym była gwarantem rzeczywistego egzekwowania konsumenckiego prawa rynku finansowego (prawa ochrony konsumenta usług finansowych) w wymiarze tak publicznoprawnym, jak i prywatnoprawnym. W szczególności autorka proponuje elementy składowe, z jakich ta struktura instytucjonalna powinna być zbudowana, i wskaże, jakie formy współpracy między nimi byłyby  wskazane,  w  szczególności  czy  istnieje  potrzeba  stworzenia  nowych  ciał  (nowych  elementów)  tej  struktury wyposażonych w dodatkowe kompetencje i zadania (bez podejmowania jednak szczegółowych rozważań w tym zakresie, a jedynie na poziomie ogólnej koncepcji). Z uwagi bowiem na ograniczone ramy niniejszego opracowania, celem autorki nie jest wyczerpujące zaprezentowanie całej koncepcji i propozycji zmian w strukturze (sieci) ochrony konsumenta na rynku finansowym, a jedynie  zasygnalizowanie potrzeby i konieczność podjęcia dyskursu w tym obszarze tak na poziomie teoretycznym, jak i praktycznym.

Słowa  kluczowe:  Rynek  finansowy,  usługi  finansowe,  konsument,  ochrona  konsumenta  usług  finansowych,  prawo rynku finansowego, organy i instytucje ochrony konsumenta usług finansowych, sieć bezpieczeństwa rynku finansowego

 

Does the institutional structure of consumer protection in the financial services market need to be changed?

 

Summary

The aim of this paper is to present in general terms (and not in detail) the challenges concerning the functioning of the institutional structure of consumer protection on the financial market in Poland (consumer protection network on the financial services market), especially in view of the need to counteract the abuses revealed in the post-crisis reality, aimed at providing them with real protection.

It is not about detailed characteristics of legal regulations concerning the status and competences of already functioning bodies and institutions of consumer protection of financial services, but only about indicating problems leading in general dimension  and  certain  proposals  of  conceptual  changes  in  the  construction  of  this  infrastructure  of  the  consumer protection of financial services and its location within the framework of the financial market safety network.

The author, taking as a starting point the current infrastructure of consumer protection in the financial market in Poland and the tasks and competences of the bodies creating it (without their analysis, however), makes an attempt to answer questions that should be undertaken (both in the regulatory and actual), so that these entities create from the institutional (subjective  and  competence)  point  of  view  a  coherent  system,  and  the  consumer  protection  network  in  the  financial market  was  a  guarantee  of  the  actual  enforcement  of  consumer  financial  market  law  (consumer  protection  law  for financial services), both in the public and private legal dimension.

In particular, the author will propose the components of which this institutional structure should be built and what forms of  cooperation  between  them  would  be  indicated,  in  particular  whether  there  is  a  need  to  create  new  bodies  (new elements)  of  this  structure  equipped  with  additional  competences  and  tasks?  (without,  however,  taking  into  account detailed considerations in this respect, but only at the level of the general concept). Due to the limited framework of the present  study,  it  is  not  the  Author's  goal  to  present  exhaustively  the  entire  concept  and  proposal  of  changes  in  the structure (network) of consumer protection in the financial market, but only to signal the need and necessity to undertake a discourse, both at the theoretical and practical level in this area.

Key words: Financial Market, Financial Service, Consumer, Consumer protection in financial services, financial market law, consumer protection authorities and institutions in financial services, financial market safety net.

 

Bibliografia

Alińska, A., Wasiak, K. (2014). Czy stabilność systemu finansowego można uznać za dobro publiczne? Studia Ekonomiczne, (198), 13–34.

Cyman, D. (2017). Ochrona konsumenta na rynku usług finansowych Unii Europejskiej. W: A. Drwiłło, A. Jurkowska-Zeidler (red.), System prawnofinansowy Unii Europejskiej (350–368). Warszawa: Wolters Kluwer.

Doradczy Komitet Naukowy przy Rzeczniku Finansowym. (2019). Raport. Nieprawidłowości na rynku finansowym a ochrona konsumenta. Warszawa: Rzecznik Finansowy, https://rf.gov.pl/pdf/DKN_Raport_nieprawidlowosci_wrzesien2019.pdf. https://doi.org/10.25167/osap.1149.

Fedorowicz, M. (2017a). O normatywnym pojęciu stabilności finansowej na rynku finansowym Unii Europejskiej w nowej architekturze nadzorczej. Studia Europejskie, (4), 73–94.

Fedorowicz,  M.,  (2017b).  Ochrona  konsumenta  w kontekście  działań  unijnych  organów  nadzoru  nad  rynkiem  finansowym  W:  J.  Monkiewicz,

E. Rutkowska-Tomaszewska (red.), Ochrona konsumenta na polskim i międzynarodowym rynku finansowym (127–145). Warszawa: Wolters Kluwer.

Fedorowicz, M. (2017c). Postanowienia ustawy z 23.03.2017 r. o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego

i agentami oraz rekomendacji S Komisji Nadzoru Finansowego a zapobieganie kryzysom bankowości hipotecznej. Studia Prawa Publicznego, 20(4), 9–31.

Fedorowicz, M. (2019). Nadzór makroostrożnościowy w Polsce, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM. https://doi.org/10.14746/spp.2017.4.20.1.

Frączek, B., Mitręga-Niestrój, K. (2015). Regulacyjno-instytucjonalne ramy ochrony konsumentów na rynku usług finansowych — wybrane doświadczenia  międzynarodowe.  Zeszyty  Naukowe  Uniwersytetu  Ekonomicznego  w Krakowie,  (2),  5–15.  https://doi.org/10.15678/znuek.2015.0938.0201.

Frątczak P. (2015). Umowy bankowe a stabilność finansowa, Bezpieczny Bank, (4), 67–94.

Gemzik-Selwach, A. (2017). Charakterystyka klientów instytucji pożyczkowych oraz determinanty wyboru przez nich oferty. W: A. Gemzik-Selwach (red.), Klienci instytucji pożyczkowych i ich ochrona (63–82). Warszawa: CeDeWu.

Helios, J. (2013). Publicyzacja prawa prywatnego. Prywatyzacja prawa publicznego w kontekście rozważań nad prawem europejskim. Acta Universitatis Wratislaviensis. Przegląd Prawa i Administracji, (92), 11–36.

Jurkowska-Zeidler,  A.  (2016).  Konsekwencje  zmian  w systemie  ochrony  konsumenta  usług  finansowych.  Gdańskie  Studia  Prawnicze,  36(2), 193–209.

Jurkowska-Zeidler, A. (2017a). Rola państwa w rozwiązywaniu kolizji interesów na rynku usług finansowych. Gdańskie Studia Prawnicze, 37(1), 187–201.

Jurkowska-Zeidler, A. (2017b). Rzecznik Finansowy: Nowa instytucja ochrony klienta na rynku usług finansowych. Gdańskie Studia Prawnicze, 38(2), s. 351–366.

Jurkowska-Zeidler, A., Olszak, M. (red.). (2016). Prawo rynku finansowego. Doktryna, instytucje, praktyka. Warszawa: Wolters Kluwer.

Lewicka-Strzałecka, A. (2018). Moralność finansowa Polaków. Raport z badań 2017, http://www.kpf.pl/pliki/raporty/moralnosc-finansowa-Polakow-raport-2017.pdf (27.07.2018). https://doi.org/10.18778/1899-2226.22.2.03.

Mączyńska, E., Pysz, P. (2016). Społeczna gospodarka rynkowa i jej współczesne znaczenie. Biuletyn PTE, 73(2), 16–22.

Monkiewicz, J., Monkiewicz, M. (2019). W poszukiwaniu nowego paradygmatu ochrony konsumentów na rynkach finansowych. W: J. Monkiewicz, E. Rutkowska-Tomaszewska (red.), Ochrona konsumenta na polskim i międzynarodowym rynku finansowym (33–51). Warszawa: Wolters Kluwer.

Monkiewicz, J., Rutkowska-Tomaszewska, E. (2019). Wstęp. W: J. Monkiewicz, E. Rutkowska-Tomaszewska (red.), Ochrona konsumenta na polskim i międzynarodowym rynku finansowym (21–32). Warszawa: Wolters Kluwer.

Nieborak,  T.  (2016).  Tworzenie  i stosowanie  prawa  rynku  finansowego  a proces  ekonomizacji  prawa.  Poznań:  Wydawnictwo  Naukowe  UAM. https://doi.org/10.14746/rpeis.2018.80.1.28.

Nieborak, T., (2017). Rynek finansowy jako dobro wspólne. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, (3), 161–174.

Nieborak, T. (2019). Konsument a rynek finansowy w świetle koncepcji Business and Human Rights. W: J. Monkiewicz, E. Rutkowska-Tomaszewska (red.), Ochrona konsumenta na polskim i międzynarodowym rynku finansowym (72–85). Warszawa: Wolters Kluwer.

Pachuca-Smulska B. (2018). Nowy „paradygmat” ochrony konsumenta na rynku finansowym w świetle zmian regulacyjnych i instytucjonalnych po kryzysie finansowym 2007–2009. Studia Prawno-Ekonomiczne, (4), 107–126. https://doi.org/10.26485/spe/2018/109/7.

Rutkowska-Tomaszewska, E. (2011). Nadzór nad rynkiem finansowym a nieuczciwe praktyki rynkowe banków wobec konsumentów: zakres, potrzeba i możliwości podejmowanych działań. W: E. Fojcik-Mastalska, E. Rutkowska-Tomaszewska (red.), Nadzór nad rynkiem finansowym: aktualne tendencje i problemy dyskusyjne (97–112). Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.

Rutkowska-Tomaszewska E. (2013). Ochrona prawna klienta na rynku usług bankowych (30). Warszawa: Wolters Kluwer.

Rutkowska-Tomaszewska, E. (2014a). Ewolucja zadań Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie ochrony klienta usług finansowych w świetle ostatnich zmian legislacyjnych. W: Z. Ofiarski (red.), XXV lat przeobrażeń w prawie finansowym i prawie podatkowym: ocena dokonań i wnioski na przyszłość (829–839). Szczecin: Uniwersytet Szczeciński.

Rutkowska-Tomaszewska,  E.  (2014b).  Kryzys  na  rynku  finansowym  a problem  odpowiedzialnego  udzielania  kredytów  konsumenckich.

W: W. Miemiec, K. Sawicka (red.), Instytucje prawnofinansowe w warunkach kryzysu gospodarczego (667–679. Warszawa: Wolters Kluwer.

Rutkowska-Tomaszewska, E. (2015). Ochrona konsumenta w zakresie umów dotyczących usług finansowych na odległość w ustawie o prawach

konsumenta legislacyjnych. W: D. Karczewska, M. Namysłowska, T. Skoczny (red.), Ustawa o prawach konsumenta (229–250). Warszawa: C.H. Beck.

Rutkowska-Tomaszewska, E. (2016). Usługi finansowe — dobrodziejstwo i (czy) zagrożenie dla konsumentów? Czy ochrona konsumenta usług finansowych jest obecnie efektywna i wystarczająca? W: M. Jagielska, E. Sługocka-Krupa, K. Podgórski (red.), Ochrona konsumenta na rynku usług (28–47). Warszawa: C.H. Beck.

Rutkowska-Tomaszewska, E. (2018). Zaufanie do rynku finansowego i instytucji finansowych jako przedmiot ochrony prawnej (Kilka uwag na tle nadużyć instytucji finansowych wobec klientów). Przedsiębiorczość i Zarządzanie, 19(9, cz. 2), 15–28.

Rutkowska-Tomaszewska, E., Paleczna, M. (2018). Idea odpowiedzialnego kredytowania na rynku niebankowych kredytów konsumenckich w Polsce. internetowy Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny, (6), 38–52. https://doi.org/10.7172/ikar.

Tereszkiewicz, P. (2015). Obowiązki informacyjne w umowach o usługi finansowe. Studium instrumentów ochronnym w prawie prywatnym i prawie unijnym. Warszawa: Wolters Kluwer.

Torończak M. (2019), Kilka uwag na temat nowej konstrukcji nadzoru nad rynkiem finansowym. Monitor Prawniczy, (10), 535.

Wasiak, K. (2014). Czy stabilność systemu finansowego można uznać za dobro publiczne?, Studia Ekonomiczne, (198), 13–34.

Wasilik, K. (2014). Trendy w zachowaniach współczesnych konsumentów — konsumpcjonizm a konsumpcja zrównoważona. Konsumpcja i Rozwój, 6(1), 66–74.

Wilkin, J. (2015). Ekonomia wolności i ekonomia zniewolenia. Kiedy ekonomia sprzyja poszerzaniu ludzkiej wolności, a kiedy ją ogranicza? W: E. Mączyńska (red.), Modele ustroju społeczno-gospodarczego. Kontrowersje i dylematy (19–29). Warszawa: Polskie Towarzystwo Ekonomiczne.

Wolska, G. (2018). Społeczna odpowiedzialność biznesu. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, (1), 301–310. https://doi.org/10.14746/rpeis.2018.80.1.23.

Zaleśkiewicz, T. (2013). Psychologia ekonomiczna, Warszawa: PWN.

Zieliński, A. (2006). Cywilnoprawne aspekty godzenia interesu indywidualnego z interesem publicznym. W: M. Wyrzykowski (red.), Prawa stają się prawem. Status jednostki a tendencje rozwojowe prawa (99–112). Warszawa: Liber.

 

prof. dr hab. Janusz A. Strzępka 

Profesor w Instytucie Nauk Prawnych, Prawa Gospodarczego i Handlowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach

E-mail: sekrwpia@us.edu.pl

nr ORCID: 0000-0003-3563-1542

 

Odpowiedzialność za wady wykonawcy budowlanego w prawie cywilnym niemieckim

 

DOI  10.33226/0137-5490.2019.11.4

JEL: K20

 

Streszczenie

Przedmiotem  artykułu  jest  odpowiedzialność  za  wady  świadczenia  budowlanego  na  gruncie  przepisów  prawa niemieckiego.  Omówione  zostały  zwłaszcza  rozwiązania  przyjęte  przez  niemieckiego  ustawodawcę  w  przepisach § 633–635 i § 638 BGB (Bürgerliches Gesetzbuch) oraz w VOB/B (Allgemeine Vertragsbedingungen für die Ausführung von Bauleistungen), którego najnowsza nowelizacja weszła w życie z dniem 18.04.2016 r. Szczególny nacisk położony został na omówienie uprawień przysługujących zamawiającemu z tytułu wad dzieła budowlanego. Ze względu na znaczny zakres współpracy pomiędzy polskimi i niemieckimi firmami budowlanymi przedstawiona tematyka ma znaczenie nie tylko prawnoporównawcze, ale również praktyczne. 

Słowa kluczowe: odpowiedzialność za wady, niemieckie prawo cywilne, roboty budowlane, VOB/B

 

Liability for construction works contractor's defects in German civil law

 

Summary

The subject of the article is the liability for defects of construction services under provisions of German civil law. The discussion  is  focused  on  solutions  adopted  by  German  legislator  in  the  provisions  of  §  633–635  and  §  638  BGB (Bürgerliches Gesetzbuch) and in the VOB/B (Allgemeine Vertragsbedingungen für die Ausführung von Bauleistungen), which latest amendment entered entered into force on 18.04.2016. Particular emphasis was placed on discussing the rights of the orderer for defects in construction works. Due to the significant scope of cooperation between Polish and German construction companies, the presented topics are of not only comparative but also practical legal importance.

Key words: liability for defects, German civil law, construction works, VOB/B

 

Bibliografia

Baldt, M. (2005). Der neue Bauvertrag. 2 Anlage. Köln–Berlin–München: C. Heymans Verlag.

Brych, A. (1986). VOB — Gewährleistung im Bauträgervertrag. Neue Juristische Wochenschrift, (6), 302–304.

Ganten, H. (2019). Rechtsmängel. München: Beck.

Ganten, H., Kindereit, M. (2019). Bauvertragsrecht im BGB. München: Beck.

Glöckner, A. (2016). BGB-Novelle zur Reform des Bauvertragsrecht als Grundlage effekitven Verbraucherschutzes. Verbraucher und Recht, (4), 123.

Ingenstau, H., Korbion, M. (2003). VOB Kommentar. Düsseldorf: Werner.

Kaiser, G. (1989). Das Mängelhaftungsrecht in Baupraxis und Bauprozess. Heidelberg: C. F. Müller.

Kaiser, G. (1989). Das Mängelhaftungsrecht der VOB (t. 2). Heidelberg: C. F. Müller.

Kimmich, A., Bach, W. (2017) VOB für Bauleiter. Bedeutung einer Garantie. Mannheim: Verlags.

Kniffka, A. (2018). Kommentar Bauvertragsrecht. Die Bedeutung der VOB/B im Bauvertrag. München: Beck.

Lampe-Helbig, A. (1986). Die Verdingungsordnung für Bauleistungen (VOB) und der Bauvertrag. Düsseldorf: Werner.

Leinemann, R. (2003). Der Bauvertrag nach VOB/B. Köln: Bundesanzeiger Verlag.

Leinemann, R., Maibaum, T. (2004). Die VOB 2002. BGB. Bauvertragsrecht und Vergaberecht. Köln: Bundesanzeiger Verlag.

Locher, H. (1988). Das private Baurecht. München: Beck.

Messerschmidt, R., Voit, A. (2018). Privates Baurecht. München: Beck.

Motzke, A., Bauer, W., Seewald, C. (2018). Privates Baurecht. Baden-Baden: Nomos.

Schirp, W., Matan, M. (2001). Wzory umów z zakresu prawa polskiego i niemieckiego prawa budowlanego. Warszawa: Bertelsmann.

Schliemann, Ch. (2003). Mängelansprüche im Bauvertrag. Berlin–Köln–München: Heymann.

Schmidt, V. (2017). Das neue Bauvertragsrecht: Kaufrecht, Kündigung. Abnahme. Neue Juristische Wochenschrift-Spezial, 684 i n.

Sonntag, G, Rütten, T. (2018). Privates Baurecht. Baden-Baden: Nomos.

Werner, U., Pastor, W. (1990). Der Bauprozess. Düsseldorf: Werner.

 

dr Igor B. Nestoruk

Adiunkt w Katedrze Prawa Europejskiego na Wydziale Prawa i Administracji

Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

E-mail: nestoruk@amu.edu.pl

nr ORCID: 0000-0001-6285-2776

 

Zakazy praktyk marketingowych w obrocie podręcznikami szkolnymi — uwagi na tle obowiązującej regulacji

 

DOI  10.33226/0137-5490.2019.11.5

 

Streszczenie

W ramach uchwalonej w 2014 r. tzw. noweli podręcznikowej ustawy o systemie oświaty do polskiego prawa wprowadzono nowe przepisy odnoszące się do praktyk marketingowych wydawców podręczników szkolnych. Po raz pierwszy przybrała ona formę dwóch zakazów, które ustawodawca zakwalifikował jako czyny nieuczciwej konkurencji. Pierwszy z zakazów dotyczy oferowania, obiecywania lub udzielania szkołom lub nauczycielom jakichkolwiek korzyści w sposób pośredni lub bezpośredni  w  zamian  za  dokonanie  wyboru  określonych  podręczników,  materiałów  edukacyjnych  lub  materiałów ćwiczeniowych. W zamierzeniu ustawodawcy ma on służyć eliminowaniu zjawisk o charakterze korupcyjnym w relacji szkoły-wydawcy. Drugi z kolei odnosi się do oferowania podręcznika wyłącznie z innym podręcznikiem lub dodatkowymi materiałami dydaktycznymi przeznaczonymi dla ucznia. Tym samym obejmuje pewien typ praktyk sprzedaży wiązanej spotykanych na rynku wydawniczym. W obu przypadkach te zupełnie nowe czyny nieuczciwej konkurencji zostały podane krytycznej ocenie na tle rozbudowanej regulacji kształtującej ramy prawne rynku sprzedaży podręczników i powiązanych z nimi pomocy edukacyjnych.

Słowa kluczowe: podręczniki szkolne, praktyki marketingowe, czyny nieuczciwej konkurencji, prawo oświatowe

 

Prohibited marketing practices in the trade of schoolbooks in Poland: comments on the applicable regulation

 

Summary

The  so  called  "schoolbook  amendment"  to  the  Education  System  Act  adopted  in  2014  introduced  new  provisions regulating marketing practices of schoolbook publishers. For the first time in history, the amendment implemented two provisions prohibiting particular practices classified by the legislator as unfair competition acts. The first ban applies to offering, promising or granting any benefits, directly or indirectly, to schools or teachers in consideration for choosing specific  textbooks,  educational  materials  or  practice  materials.  The  legislator  wishes  to  eliminate  corruption-related phenomena in the school-publisher relation. The second ban applies to offering a textbook in combination with another textbook  or  additional  teaching  materials  meant  for  schoolchildren.  This  way,  it  applies  to  a  certain  type  of  tying arrangements that occur in the publishing market. In both cases, these brand new types of unfair competition acts are subject to critical assessment as part of the extended regulation shaping the legal framework applicable to the Polish market of textbooks and related educational aids offered by publishers.

Key words: schoolbooks/textbooks, marketing practices, unfair competition acts, law on education

 

Bibliografia

Literatura

Balicki, A. (2016). W: W. Lachiewicz, A. Pawlikowska (red.), Ustawa o systemie oświaty. Komentarz (403–404), Warszawa: C.H. Beck.

Börsenverein des Deutschen Buchhandels. Bayern. Schulbuchgeschäft im Rahmen des Buchpreisbindungsgesetzes, www.boersenverein.de/de/bayern/Schulbuch/157709 (7.10.2019)

Börsenverein des Deutschen Buchhandels. (2018). Die Beschaffung von Schulbüchern unter Berücksichtigung der Buchpreisbindung — Merkblatt für kommunale Schulträger, www.boersenverein.de/sixcms/media.php/976/Merkblatt_Schulbuchgeschaeft_Schultraeger.pdf (7.10.2019).

Centrum  Prasowe  PAP.  (2014).  MEN:  ustawa  „podręcznikowa”  wchodzi  w życie  (komunikat),  http://centrumprasowe.pap.pl/cp/pl/news/info/10866,3,men-ustawa-podrecznikowa-wchodzi-w-zycie- (komunikat); jsessionid=Jxnu+NUHYbfUDfHyOCEEBaTu.undefined (7.10.2019).

Główny Urząd Statystyczny. (2018). Oświata i wychowanie w roku szkolnym 2017/18. Warszawa–Gdańsk: Główny Urząd Statystyczny.

Karolczak, J. (2014). Opinia prawna dotycząca pilnego rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2315), BAS-WAL-915/14, Warszawa: Biuro Analiz Sejmowych. https://doi.org/10.31268/zpbas.2018.79.

Kultusministerkonferenz. (2019). Schulgesetze der Länder in der Bundesrepublik Deutschland. (Stand: März 2019), www.kmk.org/dokumentation-statistik/rechtsvorschriften-lehrplaene/uebersicht-schulgesetze.html (6.10.2019).

Kupisiewicz, Cz., Kupisiewicz, M. (2009). Słownik pedagogiczny, Warszawa: PWN.

Małobęcki, I. (2013). Sprzedaż wiązana i pakietowa jako potencjalne naruszenie europejskiego prawa konkurencji — ekonomiczna i prawna analiza problemu. Warszawa: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

McNulty, P. J. (1968). Economic Theory and the Meaning of Competition. Quarterly Journal of Economics, (82), 639–656.

Ministerstwo  Edukacji  Narodowej.  (2013a).  Odpowiedź  MEN  na  wystąpienie  RPO  dotyczące  kryteriów  wyboru  podręczników, https://www.rpo.gov.pl/pl/content/odpowied%C5%BA-men-na-wyst%C4%85pienie-dot-kryteri%C3%B3w-wyboru-podr%C4%99cznik%C3%B3w (07.10.2019).

Ministerstwo Edukacji Narodowej. (2013b). Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej — z upoważnienia ministra — na zapytanie nr 4186 w sprawie sytuacji na rynku podręczników szkolnych, w szczególności istniejącego procederu oferowania przez wydawców podręczników  prezentów  szkołom  w zamian  za  wybór  wskazanego  przez  nich  podręcznika,  http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/Interpelacja-Tresc.xsp?key=3A553C3 F (07.10.2019).

Ministerstwo Edukacji Narodowej. (2013c). Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej — z upoważnienia ministra — na interpelację nr 20603 w sprawie stworzenia mechanizmów zapobiegających nieuzasadnionym i „złodziejskim” wręcz podwyżkom cen podręczników szkolnych i innym patologiom związanym z ich sprzedażą, http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/InterpelacjaTresc.xsp?key=2A9DC10D (07.09.2019).

Ministerstwo Edukacji Narodowej. (2013d). Pismo Ministra Edukacji Narodowej (DJE-WPNT-AM-0401-119/2013) z 30.10.2013 r. https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/userfiles/_public/k8/dokumenty/stenogram/oswiadczenia/knosala/4002o.pdf (07.10.2019).

Najwyższa Izba Kontroli. (2015). Informacja o wynikach kontroli „Dostępność podręczników szkolnych” (raport nr: KNO-4101-012-00/2014). Warszawa: Najwyższa Izba Kontroli.

Nestoruk, I. (2018). Główne kierunki rozwoju ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w świetle nowych typów deliktów nazwanych — quo vadis u.z.n.k.?. W: J. Barta i in. (red.), Qui bene dubitat, bene sciet. Księga jubileuszowa dedykowana Profesor Ewie Nowińskiej (451–467). Warszawa: Wolters Kluwer Polska. https://doi.org/10.7172/ikar.5.4.4.

Okoń, W. (2007). Nowy słownik pedagogiczny, Warszawa: PWN.

Pilich, M. (2015). Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

Pilich, M. (2018). Komentarz do art. 8. W: M. Pilich (red.), Prawo oświatowe oraz przepisy wprowadzające. Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

Polcyn, J. (2017). Edukacja jako dobro publiczne — próba kwantyfikacji. Piła: Wydawnictwo PWSZ w Pile. https://doi.org/10.18290/reiz.2017.9.4-8.

Półturzycki, J. (2005). W: T. Pilch (red.), Encyklopedia pedagogiczna (t. 4). Warszawa: Wydawnictwo Akademickie ŻAK.

Rychlewski, M. (2013). Książka jako towar. Książka jako znak. Studia z socjologii literatury. Gdańsk: Wydawnictwo Naukowe Katedra.

Stucke, M. E. (2013). Is competition always good? Journal of Antitrust Enforcement, (1), 162–197.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. (2015). Informacja o wynikach analizy działalności przedsiębiorców na rynku podręczników, 7.5.2015 r.

Warszawa: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, https://www.uokik.gov.pl/aktualnosci.php? news_id=11612 (7.10.2019)

Materiały legislacyjne

Rządowe  Centrum  Legislacji.  (2014).  Wykaz  prac  legislacyjnych.  Projekt  nr  UA40.  Utworzony  19.2.2014  r.,  https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/204462 (07.10.2019). Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014a). Dokument nr 102387 z 19.02.2014 r. Uzasadnienie do projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw. Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014b). Dokument nr 102388 z 18.02.2014 r. Ocena Skutków Regulacji. Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014c). Dokument nr 105218 z 7.03.2014 r. Pismo Ministra Administracji i Cyfryzacji (DP-WL. 0210.289.2014). Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014d). Dokument nr 105226 z 11.03.2014 r. Pismo Prezesa Rządowego Centrum Legislacji (RCL. DPS. 50-27/14). Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014e). Dokument nr 105227 z 7.03.2014 r. Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014f). Dokument nr 105230 z 4.03.2014 r. Pismo Zastępcy Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (DKRM-10-13/14/14). Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014g). Dokument nr 105246 z 17.03.2014 r. Opinia Zarządu Głównego ZNP (ZPE/022/10/DM/14). Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014h). Dokument nr 107216 z 2.04.2014 r. Pismo Prezesa Rządowego Centrum Legislacji (RCL. DPS. 50-27/14). Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Rządowe Centrum Legislacji. (2014i). Dokument nr 108488 z 14.04.2014 r. Ocena Skutków Regulacji. Warszawa: Rządowe Centrum Legislacji.

Sejm RP (2000). Druk nr 1718 z 15.02.2000 r. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy — Kodeks karny, ustawy — Kodeks postępowania karnego, ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ustawy o zamówieniach publicznych oraz ustawy — Prawo bankowe. Warszawa: Sejm RP.

Sejm RP (2014a). Druk nr 2315 z 18.04.2014 r. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw. Warszawa: Sejm RP.

Sejm RP (2014b). Posiedzenie podkomisji stała ds. jakości kształcenia i wychowania sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży z 14.05.2014 r.

Warszawa: Sejm RP, http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/transmisje_arch.xsp?unid=122169EA761A01B1C1257CD300301ECD (8.10.2019).

Sejm  RP  (2017).  Druk  nr  1704  z 25.05.2017  r.  Poselski  projekt  ustawy  o jednolitej  cenie  książki.  Warszawa:  Sejm  RP,  www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=1704 (7.10.2019).

 

Z praktyki gospodarczej

 

dr Tomasz Szczurowski

Adiunkt w Katedrze Prawa Gospodarczego Prywatnego na Wydziale Prawa i Administracji

Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, sędzia sądu okręgowego

E-mail: t_szczurowski@uksw.edu.pl

nr ORCID: 0000-0002-2967-0919

 

Specyfika nowego postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych

 

DOI  10.33226/0137-5490.2019.11.6

JEL: K22

 

Streszczenie

Przedmiotem niniejszego artykułu jest omówienie zasad dotyczących nowego postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych. Kodeks postępowania cywilnego został w tym zakresie zmieniony ustawą z 4.07.2019 r. o zmianie ustawy — Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469). W artykule przedstawiono zasadnicze elementy związane z postępowaniem w sprawach gospodarczych, a ukierunkowane na rozpoznanie ich w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia odpowiedzi na pozew.

Słowa kluczowe: sprawa gospodarcza, postępowanie w sprawach gospodarczych 

 

Specific of new procedings in economic case

 

Summary

The subject of the article is a new mode of proceedings in a business lawsuit. It is regulated in the Code of Civil Procedure under the Act of 4 July 2019 which will enter into force 3 months after its publication. The author describes this new regulation. He highlights new rules pertaining to bringing of evidence and restrictions related to parties declarations and motions for evidence. He underlines that it should let the court finish the proceedings in six months.

Key words: business lawsuit, specific proceedings for a business lawsuit

 

Bibliografia

Jaworski, J. (2019). Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do zmian, Warszawa: C.H. Beck.

Rutkowski, D. (2019). W: O. M. Piaskowska (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Postępowanie procesowe. Komentarz do niektórych przepisów, LEX: Wolters Kluwer.

Szanciło, T. (2019). Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Art. 1–50539 (t. 1). Warszawa: C.H. Beck.

Odbiór osobisty 0 zł
Kurier 14 zł
Darmowa dostawa od 250 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki dla zamówień od 200 zł