Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa

Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 6/2020

ISSN: 0137-5490
Liczba stron: 48
Rok wydania: 2020
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
Format: A4
Cena artykułu
Wersja elektroniczna
16.00
Kup artykuł
Cena numeru czasopisma
59.90
Prenumerata półroczna 2020 (6 kolejnych numerów)
372.00 zł
334.80
372.00 zł
334.80
Od numeru:
Prenumerata roczna 2020 (12 kolejnych numerów)
744.00 zł
558.00
803.52 zł
558.00
Od numeru:
DOI: 10.33226/0137-5490.2020.6.1

Warunki nadzwyczajne, w jakich przyszło funkcjonować przedsiębiorcom po ogłoszeniu w Polsce stanu epidemii to ogarniający całą gospodarkę głęboki kryzys. Zaistniała sytuacja wymusza na prawodawcy odpowiednie ukształtowanie prawa „stanu epidemii” i prawa „kryzysu gospodarczego”. W Polsce prawo takie zostało ustanowione, nadana mu została określona treść, w ramach której wskazane zostały przede wszystkim różnorodne środki wsparcia przedsiębiorców, ale także kompetencje organów i instytucji wyznaczonych do podejmowania działań na rzecz przedsiębiorców. Wypada ustalić, czy działania ustawodawcy były adekwatne do zaistniałej sytuacji, a w szczególności, czy stworzone zostały odpowiednie podstawy prawne dla funkcjonowania przedsiębiorców w warunkach epidemii. Wydaje się oczywiste, że wsparcie przedsiębiorców powinno być ujmowane jako obowiązek państwa, czyli w rzeczywistości powinny być rozumiane jako obowiązki wielu podmiotów występujących w imieniu państwa. Istotne staje się ustalenie wykazu tych podmiotów oraz określenie ich roli w procesie wsparcia przedsiębiorców z punktu widzenia zakładanych efektów podejmowanych przez nie czynności. Nie bez znaczenia pozostają przy tym również przesłanki oddziaływania państwa na gospodarkę w warunkach epidemii i kryzysu.

Słowa kluczowe: wsparcie; epidemia; przedsiębiorcy; ustawodawca; organy administracji; instytucje; przesłanki; środki
DOI: 10.33226/0137-5490.2020.6.2
JEL: artykuł w języku angielskim

Artykuł porusza problematykę obowiązku sporządzania listy osób mających dostęp do informacji poufnych (lista insiderów), o której mowa w art. 18 MAR. Główny problem badawczy analizowany przez autorów polega na udzieleniu odpowiedzi na pytanie, czy przepisy MAR stworzą podstawę do uwzględniania pracowników spółek zależnych od emitenta (spółkę matkę) na liście insiderów. W ocenie autorów, pracowników spółek zależnych, mających preferencyjny dostęp do informacji poufnych tworzonych w otoczeniu tych spółek zależnych, należy uznać za osoby, które powinny zostać uwzględnione na liście osób mających dostęp do informacji poufnych prowadzonej przez emitenta. Zaproponowana wykładnia jest spójna z poglądami traktującymi grupę kapitałową jako jeden organizm gospodarczy (single economic unit).

Słowa kluczowe: lista insiderów; informacja poufna; MAR; nadużycia na rynku; emitent; grupa kapitałowa
DOI: 10.33226/0137-5490.2020.6.3
JEL: K23

Wraz z wejściem w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z 12.12.2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniającego dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.Urz. UE L 347 z 28.12.2017, s. 35–80), dalej „rozporządzenie 2017/2402”, na nowo został ukształtowany stan prawny dotyczący sekurytyzacji. Działalność uczestników tego procesu została objęta nadzorem, który jest sprawowany przez Komisję Nadzoru Finansowego.Tym samym podmiotami nadzorowanymi stały się również podmioty niepochodzące z tradycyjnych segmentów rynku finansowego: bankowego, kapitałowego oraz ubezpieczeniowego. Istotnym, w szczególności dla rynku polskiego, nowym obowiązkiem jest sprawozdawczość, której zasady zastały określone w rozporządzeniu. Niniejsza analiza dotyczy tego obowiązku oraz sposobu jego nadzorowania, w tym sankcjonowania jego niedochowania.

Słowa kluczowe: prawo administracyjne; prawo UE; Komisja Nadzoru Finansowego; sekurytyzacja
DOI: 10.33226/0137-5490.2020.6.4

Odsetki od kosztów procesu stanowią nową regulację w polskiej procedurze cywilnej. Przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie, chociaż zmierzające w dobrym kierunku, budzi wątpliwości zarówno natury teoretycznej, jak i praktycznej. Podstawowym problemem jest ustalenie, czy omawiane odsetki należy umieszczać w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, jako część kosztów procesu, czy też są przyznawane w jakiejś inne formie. Odpowiedź na to pytanie implikuje kolejne problemy, szczególnie związane z zaskarżalnością takiego rozstrzygnięcia. Analiza przepisów pozwala na wyciągnięcie wniosku, że odsetki stanowią część kosztów procesu, ze wszelkimi tego konsekwencjami.

Słowa kluczowe: odsetki; koszty procesu; wydatki; zażalenie
DOI: 10.33226/0137-5490.2020.6.5

W artykule podjęto analizę podstaw, celu i zakresu ograniczenia praw autorskich w odniesieniu do utworów wystawionych na stałe na ogólnie dostępnych drogach, ulicach, placach lub w ogrodach w zakresie tzw. prawa panoramy. W odniesieniu do ograniczeń praw autorskich, stanowiących wyjątek od bezwzględnej ich ochrony przewidzianej w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. nr 24, poz. 83 ze zm.), zasadne jest określenie i uzasadnienie celu dozwolonego użytku publicznego. W artykule wskazano i uzasadniono podstawę ograniczenia jako dostęp do kultury, zastrzegając że pojęcie to nie jest tożsame z definicją dobra kultury. W tym celu dokonano zwięzłej wykładni przepisu ograniczającego, a także analizy gwarancji prawnych w zakresie dostępu do kultury, dziedzictwa kultury, spuścizny kulturowej w regulacjach prawnych, ze szczególnym uwzględnieniem definicji dobra kultury, wskazując brak koherentności pojęć utworu i dobra kultury.

Słowa kluczowe: dozwolony użytek utworów; kultura; ograniczenie praw autorskich; prawo panoramy; utwór
DOI: 10.33226/0137-5490.2020.6.6

Przedmiotem glosowanego orzeczenia była ocena prawna zarzutów skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30.11.2018 r. (V SA/Wa 1780/18), mocą którego stwierdzono nieważność decyzji kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Kontrolowane rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji wykraczało poza granice jego kognicji w ramach rozpatrywanej sprawy. Orzeczenie, które zapadło przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, można uznać za poprawne wyłącznie z formalnego punktu widzenia. Sąd ten skargę kasacyjną odrzucił jako niedopuszczalną. Jednak sposób, w jaki to uczynił oraz to, jak ocenił orzeczenie WSA w Warszawie, budzą ogromne wątpliwości co do kompletności regulacji procesowych.

Słowa kluczowe: skarga kasacyjna; dopuszczalność skargi kasacyjnej; odrzucenie skargi kasacyjnej; dwuinstancyjność postępowania sądowego; podstawy skargi kasacyjnej
Odbiór osobisty 0 zł
Kurier 14 zł
Darmowa dostawa od 250 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki od 200 zł