Strategia korporacyjna w zakresie zarządzania ESG w kontekście Indii i Polski

This article investigates corporate strategies for Environmental, Social, and Governance (ESG) management in the contexts of India and Poland – two emerging economies with distinct regulatory environments and sustainability challenges. The primary aim is to analyse how chosen Polish and Indian companies in these countries formulate and implement ESG strategies in response to global sustainability pressures, stakeholder expectations, and local institutional frameworks. The research employs a comparative case study methodology, examining publicly listed firms from key sectors (oil, energy and mining, IT and others) across India and Poland. Data were collected through content analysis of ESG reports, regulatory filings, and semi-structured interviews with ESG officers. The findings reveal that Indian firms tend to emphasise social and governance factors due to domestic development priorities and regulatory initiatives such as the Business Responsibility and Sustainability Reporting (BRSR) framework. Conversely, Polish companies, influenced by EU regulations, prioritise environmental performance, with growing investments in green innovation and carbon reporting. Despite these contextual differences, both sets of firms face common challenges such as ESG data standardisation, stakeholder engagement, and integrating sustainability into core strategy rather than peripheral reporting. Keywords ESG strategy, corporate sustainability, comparative analysis, India, Poland, stakeholder engagement

Niniejszy artykuł analizuje strategie korporacyjne w zakresie zarządzania środowiskiem, społeczeństwem i ładem korporacyjnym (ESG) w kontekście Indii i Polski – dwóch gospodarek wschodzących o odmiennym otoczeniu regulacyjnym i wyzwaniach związanych ze zrównoważonym rozwojem. Głównym celem jest analiza, w jaki sposób wybrane polskie i indyjskie firmy w tych krajach formułują i wdrażają strategie ESG w odpowiedzi na globalną presję na zrównoważony rozwój, oczekiwania interesariuszy oraz lokalne ramy instytucjonalne. W badaniu zastosowano metodę porównawczego studium przypadku, analizując spółki giełdowe z kluczowych sektorów (naftowego, energetycznego i górniczego, IT i innych) w Indiach i Polsce. Dane zebrano poprzez analizę treści raportów ESG, dokumentów regulacyjnych oraz częściowo ustrukturyzowane wywiady z osobami odpowiedzialnymi za ESG. Wyniki pokazują, że firmy indyjskie mają tendencję do podkreślania czynników społecznych i ładu korporacyjnego ze względu na krajowe priorytety rozwoju i inicjatywy regulacyjne, takie jak ramy raportowania odpowiedzialności biznesowej i zrównoważonego rozwoju (BRSR). Z kolei polskie firmy pod wpływem przepisów UE priorytetowo traktują efektywność środowiskową, zwiększając inwestycje w zielone innowacje i raportowanie emisji dwutlenku węgla. Pomimo tych różnic kontekstowych, obie grupy firm stoją przed wspólnymi wyzwaniami, takimi jak standaryzacja danych ESG, zaangażowanie interesariuszy oraz włączenie zrównoważonego rozwoju do strategii podstawowej, a nie raportowania peryferyjnego.