Celem głównym niniejszego artykułu jest prezentacja i omówienie wyników badań benchmarkingowych polskich klastrów w zakresie form organizacyjno-prawnych ich koordynatorów. Badania te są prowadzone systematycznie przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości od 2010 roku. Analizie porównawczej poddano sześć edycji badań benchmarkingowych przeprowadzonych w latach 2010, 2012, 2014, 2018, 2020 i 2022. Pozwoliła ona na wskazanie rodzajów form organizacyjno-prawnych wykorzystywanych przez koordynatorów klastrów w Polsce, ukazanie ich różnorodności, a także unaocznienie, jak na przestrzeni lat sytuacja ta ulegała zmianie. W polskim systemie prawnym nie ma instytucji klastra. Dlatego też koordynatorzy klastrów działają z wykorzystaniem różnych form prawnych. Dominującymi formami są stowarzyszenia, fundacje oraz spółki prawa handlowego – głównie sp. z o.o. oraz spółki akcyjne. Mimo że w literaturze przedmiotu można znaleźć jednostkowe analizy omawianego zakresu, nie zostały one przeprowadzone dotychczas w tak kompleksowy sposób, obejmujący prawie 15 lat. Wyniki opracowania będą stanowić punkt wyjścia do dalszych badań związanych z formalno- prawnym aspektem działalności klastrów w Polsce oraz obszarem członkostwa w organizacjach klastrowych.