Statute of limitations on loan installments in case of termination of the loan agreement by the lender

The issue of loans has gained importance in Poland in recent years, due to the significant and measurable impact of loans and on the financial sector of the country. Despite this, the matter of the characteristics of the statute of limitations period for loan instalments as a result of termination of the loan agreement by the lender has not been specified in detail in the literature so far, nor the differences in judgments that occurred in this respect, have not been discussed more broadly. In relation to the discussed issues, over recent years, courts have developed three separate approaches, the adoption of which led to different legal consequences. Such situation was certainly not favourable for the broadly understood legal trade and its participants (including, in particular, borrowers). These discrepancies were largely related to the inconsistent interpretation of Article 120 § 1 of the Polish Civil Code by courts jurisdictions, which resulted in the existence of different due dates and thus different lengths of limitation periods for individual instalments of loans granted, despite the similarity of the analysed factual states. This work aims to present each of the indicated approaches of judgments, as well as to refer to and provide opinion on the recent resolution of the Polish Supreme Court of 10 May 2023, ref. no. file: III CZP 52/22 issued due to discrepancies in judgments. This work also contains an overview of the issue of chargeability and interpretation of Article 120 of the Civil Code, which are inextricably related to the issues discussed. It should also be noted that the conclusion in question may be of great importance to the parties of loan agreements.

Bibliografia/References

 

Literatura/Literature

Balwicka-Szczyrba, M. (2008). Przedawnienie roszczeń z tytułu odpowiedzialności deliktowej za szkody. Wydawnictwo Ars Boni.

Bartosiewicz, P. (2017). Odpowiedzialność odszkodowawcza banku za wadliwe wypowiedzenie umowy kredytu udzielonego przedsiębiorcy. Wolter Kluwer.

Czech, T. (2017). Wypowiedzenie umowy kredytu hipotecznego. Glosa do wyroku SN z dnia 8 września 2016 r., II CSK 750/15. Monitor Prawa Bankowego, (10).

Dalka, S. (1972). Skutki prawne przedawnienia zobowiązań w polskim prawie cywilnym. Wydawnictwa Prawnicze.

Ignatowicz, J. (1985). W: S. Grzybowski (red.), System prawa cywilnego. Tom I. Część ogólna. Ossolineum.

Janczyk, M. (1997). Wypowiedzenie umowy kredytowej. Przegląd Prawa Handlowego, (2).

Jantowski, L. (2023). W: M. Balwicka-Szczyrba, & A. Sylwestrzak (red.), Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany. LEX/el.

Kuźmicka-Sulikowska, J. (2015). Idea przedawnienia i jej realizacja w polskim kodeksie cywilnym. Uniwersytet Wrocławski.

Pałdyna, T. (2006). Ratio legis przedawnienia. Zeszyty Prawnicze Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, (2).

Pałdyna, T. (2012). Przedawnienie w polskim prawie cywilnym. LexisNexis.

Schulz, K. (2023). Wypowiedzenie umowy kredytu a bieg terminu przedawnienia roszczeń. LEX/el.

Stępień-Sporek, A. & Sporek, F. (2009). Przedawnienie i terminy zawite. LexisNexis.

Waldziński, C. P. (2016). Wypowiedzenie umowy kredytu a odsetki umowne za opóźnienie. Palestra, (12).

Węgrzynowski, Ł. (2021). Przedawnienie roszczeń z nieważnej umowy kredytu frankowego. Przegląd Prawa Handlowego, (7).

Zbrojewski, A. (2020). Wypowiedzenie umowy kredytu pod warunkiem. Przegląd Prawa Handlowego, (11), 32–40.

 

Akty prawne/Legal acts

Ustawa z 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 z późn. zm.).

Ustawa z 29.08.1997 r. – Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2023 r. Poz. 2488 z późn. zm.).

Ustawa z 15.05.2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1428).

Ustawa z 5.08.2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o rzeczniku finansowym i o funduszu edukacji finansowej (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1109).

 

Orzecznictwo/Judgments

Uchwała Sądu Najwyższego z 10.05.2023 r., III CZP 52/22.

Uchwała Sądu Najwyższego z 27.07.2021 r., III CZP 17/21.

Wyrok Sadu Apelacyjnego w Białymstoku z 17.01.2018 r., I ACa 705/17.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 20.02.2020 r., I ACa 675/19.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 8.03.2016 r., V AGa 43/18.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 26.03.2019 r., I ACa 32/19, LEX nr 3051718.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 28.04.2020 r., V ACa 707/19.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 22.02.2018 r., I ACa 846/17.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 16.06.2020 r., I AGa 111/19.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 23.04.2014 r., I ACa 1361/13.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 14.02.2019 r., I ACa 567/18.

Wyrok Sadu Apelacyjnego w Warszawie z 20.07.2017 r., V ACa 705/18.

Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11.07.2012 r., I ACa 671/12.

Wyrok Sądu Najwyższego z 12.02.1991 r., III CRN 500/90.

Wyrok Sądu Najwyższego z 2.10.1998 r., III CKN 578/98.

Wyrok Sądu Najwyższego z 18.06.2014 r., V CSK 421/13.

Wyrok Sądu Najwyższego z 7.03.2017 r., II CSK 281/16.

Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 29.10.2015 r., III Ca 1372/15.

Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 10.12.2015 r., III Ca 1724/15.

Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 7.06.2016 r., III Ca 530/16.

Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 15.09.2016 r., III Ca 890/16.

Wyrok Sądu Okręgowego w Łomży z 5.05.2020 r., I Ca 159/20.

Wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie z 29.12.2017 r., I C 683/17.

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 15.11.2017 r., XXV C 927/17.

Wyrok Sądu Okręgowego we Włocławku z 8.10.2015 r., I Ca 198/15.

Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 7.12.2018 r., XII C 1847/18.