Celem artykułu jest ocena zgodności oczekiwań turystów wobec infrastruktury transportowej w miejscowościach wypoczynkowych z ich rzeczywistymi doświadczeniami. W badaniu zastosowano teorię oczekiwanie–dyskonfirmacja (ECT) oraz test rang Wilcoxona do analizy danych zebranych metodą CAWI na próbie 847 turystów z Polski. Wyniki wskazują na negatywną dyskonfirmację we wszystkich 26 analizowanych zmiennych, przy czym największe rozbieżności dotyczą opłat za parkingi i komunikację oraz dostępności dla osób z niepełnosprawnościami. Na podstawie poziomu oczekiwań, wielkości dyskonfirmacji i siły efektu statystycznego opracowano typologię obejmującą cztery kategorie zmiennych: krytyczne niedociągnięcia, niespełnione nadzieje, niskie oczekiwania oraz ukryte skarby. Typologia ta stanowi praktyczne narzędzie priorytetyzacji inwestycji w infrastrukturę transportową destynacji turystycznych.