Autor dokonuje analizy prawnej i oceny dopuszczalności uwzględniania kwot zagranicznych emerytur i rent do obniżania kwoty świadczeń pozostających w zbiegu w ramach instytucji tzw. renty wdowiej, wynikającej z polskich przepisów. Analiza dotyczy reguł określających sposób uwzględniania kwot zagranicznych świadczeń wypłacanych z systemu ubezpieczeń społecznych innego państwa członkowskiego UE/EFTA lub państwa, z którym Polska zawarła umowę międzynarodową o zabezpieczeniu społecznym. Autor zwraca uwagę na zróżnicowanie sytuacji prawnej osób pobierających emerytury i renty na gruncie międzynarodowych umów dwustronnych o zabezpieczeniu społecznym zawieranych przez Rzeczpospolitą Polską w stosunku do osób, które pobierają emerytury i renty z państw członkowskich UE/EFTA. Autor udowadnia, że pobieranie świadczeń z państw członkowskich UE/EFTA nie powoduje w ogóle redukcji polskich świadczeń w zbiegu w ramach renty wdowiej, inaczej niż pobieranie świadczeń z państw z którymi Polska zawarła umowy o zabezpieczeniu społecznym. Autor proponuje zmianę prawa krajowego, w celu rozszerzenia na osoby objęte umowami dwustronnymi zasady wynikającej z prawa Unii Europejskiej, z uwagi na analogię sytuacji świadczeniobiorców.