Celem artykułu jest ustalenie zakresu norm kształtujących sytuację pracowników zatrudnionych na morskich farmach wiatrowych. W przekonaniu autorów morskie farmy wiatrowe będące farmami pływającymi (niepowiązanymi trwale z dnem morza) powinny być uznane za statki, w związku z czym do pracowników zatrudnionych na takich farmach należy stosować przepisy ustawy o pracy na morzu. Dodatkowo w zależności od miejsca ulokowania morskiej farmy wiatrowej, ustawa ta znajdzie zastosowanie w całości lub tylko w części. W artykule przedstawiono różnice w sytuacji pracowników zatrudnionych na farmach morskich w po szczególnych sytuacjach. W przekonaniu autorów opisane zróżnicowanie sytuacji pracowników w zależności od konstrukcji i lokalizacji morskiej farmy wiatrowej jest nieuzasadnione i stanowi naruszenie zasady równości pracowników, a także nie zapewnia odpowiedniego poziomu ochrony poszczególnych kategorii pracowników. W związku z tym autorzy przedstawiają postulaty de lege ferenda, mające na celu ujednolicenie zasad zatrudniania pracowników na morskich farmach wiatrowych, przy jednoczesnym uwzględnieniu specyfiki pracy na tego rodzaju urządzeniach.