Celem artykułu jest zweryfikowanie hipotezy, że instytucja przywrócenia do służby w Policji stanowi bardzo ważny element ochrony administracyjnoprawnej wszystkich funkcjonariuszy Policji w Polsce. Stosunek służbowy, w ramach którego funkcjonariusz Policji wykonuje powierzone mu przez państwo czynności, jest stosunkiem administracyjnoprawnym, którego charakterystyczną cechą jest ustalenie przez ustawodawcę katalogu przyczyn uzasadniających zwolnienie policjanta ze służby. Przywrócenie do służby jest natomiast instytucją, która umożliwia zwolnionemu policjantowi, w określonych przez ustawodawcę przypadkach, powrót do służby w Policji. W niniejszej publikacji analizie poddano przywrócenie do służby i czynności z nim związane, w szczególności zgłoszenie przez policjanta gotowości do podjęcia służby, ustalenie zdolności policjanta do służby w Policji oraz wydanie rozkazu personalnego o mianowaniu policjanta na stanowisko. W pracy określono również wpływ przywrócenia do służby na treść stosunku służbowego policjanta, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia przysługujących funkcjonariuszowi uprawnień. Przeprowadzona analiza pozwoliła na potwierdzenie postawionej na wstępie hipotezy badawczej. Przywrócenie do służby w Policji stanowi bardzo ważny przejaw ochrony administracyjnoprawnej wszystkich policjantów w Polsce. Instytucja ta stanowi wyraz ich ochrony przed negatywnymi skutkami wywołanymi zwolnieniem ze służby w Policji.