Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Dr Marta Otto
ORCID: 0000-0002-8970-9643

Doktor nauk prawnych (EUI), adiunkt na Uniwersytecie Łódzkim w Katedrze Prawa Pracy, Zakładzie Prawa Ubezpieczeń Społecznych i Polityki Społecznej; Współzałożycielka i Współkoordynatorka Polskiej Sieci Naukowej Prawa Pracy i Zabezpieczenia Społecznego COOPERANTE. Stypendystka m. in. International Society for Labour Law and Social Security Law, Centre de droit comparé du travail et de la sécurité sociale, Centre de recherche interuniversitaire sur la mondialisation et le travail. Autorka publikacji z zakresu międzynarodowego, europejskiego i porównawczego prawa pracy, a także prawa pracy i nowych technologii.

 
DOI: 10.33226/0032-6186.2025.11.10
JEL: K31

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z paź­dziernika 2024 r. w sprawie C-314/23 Air Nostrum stano­wi istotny punkt odniesienia w debacie dotyczącej zakresu ochrony przed pośrednią dyskryminacją płacową. Trybunał zajął w nim stanowisko o ambiwalentnym charakterze: z jed­nej strony rozszerzył pojęcie „wynagrodzenia” w rozumieniu dyrektywy 2006/54/WE, obejmując nim m.in. diety dzienne stanowiące zryczałtowaną rekompensatę kosztów ponoszo­nych przez pracowników w związku z wykonywaniem obo­wiązków służbowych poza stałym miejscem pracy, z drugiej jednak strony ograniczył stosowanie zasady równości do przypadków „takiej samej pracy lub pracy o jednakowej war­tości”. W konsekwencji rozstrzygnięcie to może przyczyniać się do utrwalania istniejących różnic płacowych w sektorach charakteryzujących się wysokim stopniem segregacji zawo­dowej ze względu na płeć. Orzeczenie unaocznia potrzebę przyjęcia bardziej progresywnego podejścia do problemu dyskryminacji strukturalnej, wykraczającego poza formalne deklaracje równości.

Słowa kluczowe: równość traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy; dyrektywa 2006/54/WE; pojęcie „wynagrodzenia”; zakaz wszelkiej dyskryminacji pośredniej ze względu na płeć
DOI: 10.33226/0032-6186.2025.5.9
JEL: K31

14 stycznia 2025 roku, w sprawie C-19/23, rzecznik generalny Nicholas Emiliou zalecił Trybunałowi Sprawiedliwości UE unieważnienie w całości dyrektywy 2022/2041 w sprawie adekwatnych wynagrodzeń minimalnych. Zdaniem rzecznika, dyrektywa została przyjęta ultra vires. Jego argumentacja, oparta na szerokim rozumieniu wyłączenia kompetencji Unii w poza kresie wynagrodzeń (art. 153 ust. 5 TFUE), odbiega przy tym od dotychczasowej wykładni TSUE. Celem opracowania jest przedstawienie głównych tez opinii, która stawia pod znakiem zapytania wypracowaną przez lata równowagę między kompetencjami UE a su werennością państw członkowskich w obszarze polityki społecznej.

Słowa kluczowe: skarga o stwierdzenie nieważności; dyrektywa (UE) 2022/2041; adekwatne wynagrodzenia minimalne w Unii Europejskiej; wyłączenia; „wynagrodzenia” i „prawo zrzeszania się”
DOI: 10.33226/0032-6186.2023.8.11
JEL: K31

Recenzja książki „Philosophical and sociological reflections on labour law in times of crisis” (E. von Adamovich, M. Zernikow red.)

The Covid-19 pandemic shook the foundations of labour law, making it legitimate to reevaluate whether the hitherto accepted standards remain valid not only in times of crisis but also beyond. The book under review was written at the very beginning of the global pandemic. The analyses conducted in it seem, however, to be relevant not only from the point of view of the development of the pandemic reality but also from the possibility of applying the analyses presented in it to post-crisis periods.

 

Słowa kluczowe: Crisis; interdisciplinary research; labour law (Kryzys; badania interdyscyplinarne; prawo pracy)