Artykuł zwraca uwagę na konieczność i zarazem pilność przeprowadzenia reformy instytucji rejestrów prawniczej działalności regulowanej. Nie przystają one bowiem do współczesnych uwarunkowań oraz obiektywnych potrzeb obrotu. Stwarzają istotne zagrożenie dla pewności prawa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego. Niedostatki regulacyjne tworzenia takich rejestrów utrudniają, a w praktyce niekiedy wręcz uniemożliwiają sprawowanie nadzoru publicznego nad reglamentacją tego rodzaju działalności oraz należytym wykonywaniem zawodów prawniczych. Mimo szerszego znaczenia działalności zawodowej rejestry prawniczej działalności regulowanej powinny odpowiadać standardom rejestrów publicznych dotyczących przedsiębiorców, zapewniać z nimi zautomatyzowaną wymianę danych oraz stać się efektywnym narzędziem nadzoru publicznego.

Artykuł jest poświęcony dyferencjacji przedsiębiorców w obszarze prawa prywatnego. Wskazane zagadnienie, choć odgrywa coraz większą rolę w stosowaniu prawa i procesie jego indywidualizacji, nie zostało w prawidłowy sposób wyeksponowane w kodeksie cywilnym. Przysparza to problemów interpretacyjnych i prowadzi do nasilania się różnych niekorzystnych zjawisk w obrocie. Artykuł podejmuje próbę dokonania systematyzacji i klasyfikacji dyferencjacji przedsiębiorców na gruncie prawa prywatnego, ustalenie jej konsekwencji prawnych, a także wyznaczenia kierunków przyszłej regulacji, która w większym stopniu niż dotychczas powinna uwzględniać balans wartości publicznoprawnych.

Celem artykułu jest wykładnia przepisów regulujących funkcjonowanie instytucji depozytu likwidacyjnego spółek kapitałowych. Artykuł omawia społeczno-gospodarcze przeznaczenie instytucji depozytu likwidacyjnego spółek kapitałowych z perspektywy praw wspólników (akcjonariuszy) spółek kapitałowych, ich wierzycieli oraz różnych wartości publicznoprawnych. Autor stawia i broni tezę, że zaspokojenie wierzycieli lub zabezpieczenie ich praw depozytem likwidacyjnym jest bezwzględnym warunkiem ukończenia likwidacji i wykreślenia spółek kapitałowych z rejestru. Zwraca uwagę, że spotykane w praktyce relatywizowanie tego wymogu w postępowaniu likwidacyjnym prowadzi do różnych nadużyć, które w zależności od specyfiki należy kwalifikować nie tylko jako naruszenie praw wierzycieli, ale również naruszenie zasad praworządności oraz pewności prawa i bezpieczeństwa obrotu. Autor opowiada się za taką wykładnią przepisów, która zwiększa skuteczność nadzoru publicznego sądów rejestrowych nad postępowaniem likwidacyjnym spółek kapitałowych.