Artykuł analizuje problematykę przedawnienia administracyjnych kar pieniężnych nakładanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (Prezesa UODO) za naruszenia ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO). Celem publikacji jest ocena, czy brak uregulowania instytucji przedawnienia bezpośrednio w RODO wyklucza stosowanie krajowych przepisów w tym przedmiocie, ustanowionych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Autorzy argumentują, że do kar przewidzianych w art. 83 RODO powinien mieć zastosowanie pięcioletni termin przedawnienia zarówno w odniesieniu do nałożenia, jak i wykonania kary, wynikający z art. 189g k.p.a. W artykule zostało omówione także stanowisko odmienne, prezentowane przez organ nadzoru, kwestionujące dopuszczalność stosowania przepisów krajowych w zakresie przedawnienia w odniesieniu do sankcji nakładanych na podstawie RODO. W artykule zastosowano kilka wzajemnie uzupełniających się metod badawczych, w tym metodę dogmatycznoprawną polegającą na analizie i interpretacji treści prawa obowiązującego, zarówno unijnego, jak i krajowego, a także decyzji Prezesa UODO i orzecznictwa sądów i trybunałów. Wspierająco zastosowano metodę historycznoprawną w celu ukazania ewolucji instytucji przedawnienia w postępowaniu administracyjnym.