Myślą przewodnią niniejszego opracowania jest uniwersalny charakter interpretacji wyrażonej przez NSA w uchwale z 6.12.2021 r. (I FPS 2/21), zgodnie z którą konieczne jest podpisywanie pism proceduralnych doręczanych elektronicznie jako załączniki do tzw. pisma ogólnego. NSA dobitnie „przypomniał” w niej, że pierwszoplanową rolę dla znaczenia podpisu, w tym elektronicznego, w procedurze sądowoadministracyjnej pełnią przepisy prawa, a nie możliwości techniczne udostępnione przez twórców systemów teleinformatycznych ich użytkownikom. NSA jasno wskazał, że z perspektywy przepisów proceduralnych kluczowy jest podpis zawarty w skardze do WSA, a nie w piśmie ogólnym ePAUP, stanowiącym swego rodzaju elektroniczną kopertę, mogącą pomieścić różnego rodzaju pisma. Sądy administracyjne powyższe stanowisko zaczęły odnosić również do skarg kasacyjnych, zażaleń, sprzeciwów i pełnomocnictw składanych w ramach postępowania przed tymi sądami. Następnie zaczęły je uwzględniać także na potrzeby oceny legalności przebiegu postępowania administracyjnego. Wymogi stawiane przedmiotową uchwałą muszą zatem spełniać także decyzje administracyjne, postanowienia, podania i pełnomocnictwa składane w tym postępowaniu, także podatkowym oraz egzekucyjnym.

Celem artykułu jest dokonanie oceny charakteru prawnego formy reglamentacji dostępu do działalności w zakresie organizowania imprez turystycznych (a także ułatwiania nabywania powiązanych usług turystycznych), jaką wprowadziła ustawa z 24.11.2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych. Forma tej reglamentacji w swej istocie nie różni się od tej, jaką przepisy ustawy z 6.03.2018 r. — Prawo przedsiębiorców (w skrócie u.P.p.) przewidują dla działalności regulowanej. Nie jest to jednak żadna z trzech form reglamentacji działalności gospodarczej uregulowanych w tej ustawie, chociaż obejmuje ona także wykonywanie działalności gospodarczej. Uregulowany w u.P.p. katalog form tej reglamentacji jest zatem w pewnym sensie niekompletny. Wykorzystanie przez ustawodawcę modelu działalności regulowanej na potrzeby systemu reglamentacji dostępu do działalności w zakresie organizowania imprez turystycznych i ułatwiania nabywania powiązanych usług turystycznych spowodowało, że powielone zostały nie tylko zalety, ale i wady wzorca.