Artykuł analizuje problem zróżnicowania sytuacji prawnej dłużnika-konsumenta w postępowaniu upadłościowym w warunkach cyfryzacji procedur sądowych. W świetle prawa Unii Europejskiej, a zwłaszcza art. 47 Karty praw podstawowych UE oraz celów dyrektywy 2019/1023, dowiedziono, że wykładnia prounijna zobowiązuje sądy krajowe do interpretacji przepisów Prawa upadłościowego w sposób gwarantujący równy dostęp do sądu na wszystkich etapach postępowania. Analiza dogmatyczna i systemowa art. 491² ust. 3 oraz art. 216aa p.u. prowadzi do wniosku, że prawo do składania pism w formie papierowej powinno przysługiwać także po ogłoszeniu upadłości. Wnioski mają wymiar praktyczny – umożliwiają sądom eliminowanie wątpliwości interpretacyjnych bez konieczności nowelizacji ustaw, wzmacniając ochronę praw podstawowych i efektywność wymiaru sprawiedliwości.