Celem niniejszego artykułu jest krytyczne przeanalizowanie dwóch tez. Po pierwsze, stwierdzenia, że kryptoaktywa zużywają ogromną ilość energii, a zatem mają negatywny wpływ na środowisko. Po drugie, stanowiska, że o zagadnieniu tym w ogóle się nie wspomina. Tezy te są rozważane przede wszystkim z perspektywy rozporządzenia MiCA, przy czym analizie poddany jest nie tylko uchwalony tekst tego aktu prawnego, ale również jego pierwotny projekt oraz zmiany zaproponowane podczas procesu legislacyjnego przez Parlament Europejski. W opracowaniu stwierdza się, że negatywny wpływ na środowisko wiąże się nie tyle generalnie z kryptoaktywami, ile z dużym zużyciem energii przez niektóre mechanizmy konsensusu. Ponadto w artykule wskazano, że problem ten był szeroko dyskutowany i doprowadził do zmian w treści MiCAR.