Celem analizy przedstawionej w artykule jest rozgrani­czenie statutu indywidualnej umowy o pracę i statutów rodzinnoprawnych wchodzących w grę w kontekście za­gadnień wykazujących związek zarówno z problematyką prawa rodzinnego, jak i problematyką prawa pracy. I tak, zasada autonomii małżonka względem współmałżonka w podjęciu pracy czy też w pobieraniu dochodów z pracy i zarządzie nimi stanowiąca element małżeńskiego ustroju podstawowego wpisuje się w kategorię kolizyjnoprawną „małżeńskie stosunki osobiste”. W kwestii prawa – takiego jak to przewidziane w ustawodawstwie szwajcarskim – do odszkodowania za nadzwyczajny wkład w utrzymanie ro­dziny miarodajny jest statut alimentacyjny. Kwestię prawa do rekompensaty za pracę w interesie rodziny, takiego jak to przewidziane w ramach ustroju rozdzielności majątko­wej w ustawodawstwie hiszpańskim, należy przyporządko­wać do statutu małżeńskiego ustroju majątkowego. Tak samo trzeba zakwalifikować reguły małżeńskiego reżimu majątkowego określające losy wynagrodzenia za pracę oraz przedmiotów służących do wykonywania zawodu. Dla ustalenia, kto jest przedstawicielem ustawowym dziecka mającym kompetencję do udzielenia zgody na zawarcie przez nie umowy o pracę, miarodajny jest statut wyzna­czony ma podstawie konwencji haskiej z 1996 r. o odpo­wiedzialności rodzicielskiej (jeśli dziecko nie ukończyło 18. roku życia i nie zachodzi pierwszeństwo konwencji bilateralnej). Podobnie zaszeregować należy kwestię kom­petencji rodziców do sprawowania zarządu przedmiotami majątkowymi nabytymi przez dziecko w wyniku jego pracy.