Chociaż z każdym rokiem przybywa raportów i publikacji naukowych świadczących o nasilającym się niekorzystnym wpływie nadmiernego i źle ukierunkowanego światła na różne elementy środowiska przyrodniczego oraz społeczeństwo, to wciąż nie jest to temat w pełni uregulowany prawnie na poziomie unijnym i krajowym. Ogólnym celem tego opracowania jest analiza przepisów prawa unijnego oraz porównanie regulacji wybranych państw członkowskich dotyczących zapobiegania zanieczyszczeniu światłem. Stawianą tezą jest twierdzenie, że brak wspólnych ram prawnych regulujących wyraźnie zanieczyszczenie światłem powoduje, że zakres działań prawnych podejmowanych w tym zakresie przez państwa członkowskie jest bardzo różny, co utrudnia skuteczne ograniczanie tego problemu, zwłaszcza w kontekście jego często transgranicznego charakteru.

Celem artykułu jest ukazanie powiązań pomiędzy rozwojem technologicznym i innowacji a prawem ochrony klimatu na przykładzie promowania energii z OZE. Rozwój technologiczny i innowacji powoduje potrzebę poszukiwania przez prawodawcę nowych rozwiązań prawnej ochrony klimatu, co w konsekwencji umożliwia ewolucję instrumentów prawa ochrony klimatu i efektywniejsze realizowanie celów promowania energii z OZE. Z drugiej strony normy prawa ochrony klimatu przynajmniej w sposób pośredni mogą oddziaływać na rozwój technologiczny i innowacji. Wobec zaostrzania się polityki klimatycznej UE, aby sprostać wymaganiom w zakresie osiągnięcia coraz wyższego udziału energii z OZE w końcowym zużyciu energii, wyzwaniem dla polskiego prawodawcy będzie zapewnienie efektywności ekonomicznej inwestycji w zespoły instalacji obejmujące dwa lub więcej zakłady wytwarzające energię z OZE oraz wdrażanie technologii magazynowania energii elektrycznej.