Status prawny dziennikarza wyznacza szereg norm, nie tylko o prawnym charakterze. Składają się na nie normy ustrojowe, normy Prawa prasowego, ale także – normy etyki zawodowej. Kształtują one zawód dziennikarza jako specyficzny zawód zaufania publicznego. Tworzą one jed­nocześnie szczególny kontekst, w którym funkcjonować muszą podstawy zatrudnienia dziennikarza. Opracowanie niniejsze stanowi próbę zestawienia tych dwóch kontek­stów i odpowiedzi na pytanie o znaczenie różnych form zatrudnienia i ich adekwatności dla grupy zawodowej dziennikarzy.

Prawne gwarancje możliwości podejmowania i realizowania działalności przez dziennikarza mają istotne znaczenie dla wypełniania jego misji służenia społeczeństwu i państwu. Wśród nich od wielu lat w medioznawstwie rozważano konieczność wprowadzenia do polskiego porządku prawnego tzw. dziennikarskiej klauzuli sumienia. Ostatecznie przyjęła ona formę normatywną w 2017 roku. Jej treść i znaczenie wymagają rozważenia zarówno z perspektywy medioznawczej jak i prawnej, którą to próbę podejmują autorzy w niniejszym artykule.