Zatrudnienie dziennikarza

Status prawny dziennikarza wyznacza szereg norm, nie tylko o prawnym charakterze. Składają się na nie normy ustrojowe, normy Prawa prasowego, ale także – normy etyki zawodowej. Kształtują one zawód dziennikarza jako specyficzny zawód zaufania publicznego. Tworzą one jed­nocześnie szczególny kontekst, w którym funkcjonować muszą podstawy zatrudnienia dziennikarza. Opracowanie niniejsze stanowi próbę zestawienia tych dwóch kontek­stów i odpowiedzi na pytanie o znaczenie różnych form zatrudnienia i ich adekwatności dla grupy zawodowej dziennikarzy.

Bibliografia/References

Gersdorf, M. (1993). Umowa o pracę. Umowa o dzieło. Umowa zlecenia, Wydawnictwo Prawnicze.

Golka, B., Michalski, B. (1989). Etyka dziennikarska a kwestie informacji masowej. COM SNP.

Hallin, D.C., Mancini P. (2007). Systemy medialne. Trzy modele mediów i polityki w ujęciu porównawczym, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiel­lońskiego.

Izdebski, H., (2002). Sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu przez samorządy zawodowe. W: S. Legat, M. Lipińska (Red.), Zawody zaufania publicznego a interes publiczny – korporacyjna reglamentacja versus wolność wykonywania zawodu. Materiały z kon­ferencji zorganizowanej przez Komisję Polityki Społecznej i Zdrowia Senatu RP przy współudziale Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej pod patronatem Marszałka Senatu RP Longina Pastusiaka, 8 kwietnia 2002 r., Warszawa.

Kononiuk, T. (2004). Czy jest miejsce na etykę w relacjach między polityką a środkami masowej informacji? W: Polityka a środki masowej informacji, Materiały z konferencji zorganizowanej przez komisję Kultury i Środków Przekazu z inicjatywy Marszałka Senatu RP Longina Patusiaka 24 lutego 2004 r., Warszawa.

Krasnowolski, A. (2013). Zawody zaufania publicznego, zawody regulowane oraz wolne zawody. Geneza, funkcjonowanie i aktualne problemy, Biuro Analiz Kancelarii Senatu, Warszawa.

Liszcz, T. (2009), Podporządkowanie pracownika a kierownictwo pracodawcy – relacja pojęć. W: Z. Góral (Red.), Z zagadnień współczesnego prawa pracy. Księga jubileuszowa Profesora Henryka Lewandowskiego. Wolters Kluwer.

Michalski, B. (1998). Podstawowe problemy prawa prasowego, Dom Wydawniczy ELIPSA.

Pisarczyk, Ł. (2009). W: L. Florek (Red.), Kodeks pracy. Komentarz. Wolters Kluwer.

Raczkowska, A. (2019). Kształtowanie się dziennikarskiej etyki normatywnej w Polsce. C.H.Beck.

Raczkowska, A., Raczkowski, M. (2021). Klauzula sumienia w zatrudnieniu dziennikarza, Praca i Zabezpieczenie Społeczne, 6. DOI: 10.33226/0032-6186.2021.6.2

Rączka, K. (2024). W: M. Gersdorf, K. Rączka, M. Raczkowski, W. Ostaszewski, A. Zwolińska, Kodeks pracy. Komentarz. Wolters Kluwer.

Sobczak, J. (2000). Prawo prasowe. Podręcznik akademicki, Oficyna Wydawnicza, Muza SA.

Sobczak, J. (2008). Prawo prasowe. Komentarz. C.H.Beck.

Sobczyk, A. (2008). W: B. Wagner, Kodeks pracy. Komentarz. Gdańsk.

Szydło, M. (2002). Nabywanie uprawnień do wykonywania wolnych zawodów, Państwo i Prawo, 7.

Taczkowska, J. (2012). Zawód dziennikarza w Polsce. Między misją a posłannictwem, Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.

Wiśniewski, L. (2004). Wolność prasy w świetle Konstytucji RP, ustaw oraz wiążącego Polskę prawa międzynarodowego. W: D. Górecki (Red.), Wolność słowa w mediach. Łódź.

Wojtczak, K. (1997). Co to jest wolny zawód, Zeszyty Naukowe WSZiB, 1(2). Cyt. za J. Jacyszyn (2004). Wykonywanie wolnych zawodów w Polsce. LexisNexis.

Wołpiuk, W. (2002). Zawód zaufania publicznego z perspektywy prawa konstytucyjnego w: Zawody zaufania publicznego a interes publiczny– kor­poracyjna reglamentacja versus wolność wykonywania zawodu, Materiały z konferencji z dnia 8 kwietnia 2002 r., Warszawa.

Zaremba, M. (2007). Prawo prasowe. Ujęcie praktyczne. Difin.