Przedmiotem niniejszej glosy do postanowienia Sądu Najwyższego z 19.01.2024 r., II CSKP 897/22, jest zbadanie poprawności uznania przez Sąd Najwyższy braku środków na postępowanie przed sądem polubownym jako niewykonalności zapisu na sąd polubowny w świetle art. 1165 § 2 k.p.c. Analiza tego przedmiotu wymaga przede wszystkim oceny relacji pomiędzy zapisem na sąd polubowny a konstytucyjną gwarancją, jaką jest prawo do sądu, a także relacji pomiędzy niewykonalnością zapisu na sąd polubowny (art. 1165 § 2 k.p.c.) a utratą jego mocy (art. 1168 k.p.c.). W polskiej doktrynie można napotkać badania w tym zakresie, jednakże nie poświęcono tej kwestii szczególnej uwagi. Analiza problemu doprowadziła do wyrażenia w glosie zdania krytycznego w stosunku do postanowienia Sądu Najwyższego. W przekonaniu autorki okoliczności faktyczne, które Sąd Najwyższy uznał za niewykonalność zapisu na sąd polubowny, nie powinny być tak kwalifikowane.