Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Dr hab. Adam Habuda
ORCID: 0000-0002-7306-6217

Profesor w Instytucie Nauk Prawnych PAN. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zajmuje się prawem administracyjnym, w szczególności prawem ochrony środowiska. Doktorat z zakresu prawa administracyjnego (2003, Uniwersytet Wrocławski, Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii) dotyczył granic uznania administracyjnego, natomiast rozprawa habilitacyjna (2014, Instytut Nauk Prawnych PAN) poświęcona była statusowi prawnemu obszarów Natura 2000. Kierownik Zakładu Prawa Ochrony Środowiska INP PAN, pełni też funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Naukowej INP. Jest członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody.

 
DOI: 10.33226/0137-5490.2024.11.5
JEL: K23, K39, K40

Upływ ważności pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków oddziałuje na proces inwestycyjny, uwarunkowany koniecznością pozyskania takiego pozwolenia. Organy administracji, a także sądy administracyjne traktują upływ okresu obowiązywania pozwolenia jako okoliczność determinującą prawidłowość realizacji procesu inwestycyjnego. Artykuł poświęcony jest relacjom pomiędzy ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami a aktem wykonawczym. Autor stawia tezę, że prawodawca wykonawczy błędnie wykonał delegację ustawową, nakazując określać w pozwoleniu konserwatorskim jego termin ważności. Sytuacja taka narusza konstytucyjną zasadę praworządności oraz stanowi niewłaściwe wykonanie delegacji ustawowej. Skoro sądy, w tym sądy administracyjne, podlegają wyłącznie Konstytucji i ustawom, to taka sytuacja otwiera przed nimi kompetencję do pominięcia wadliwie wydanego aktu wykonawczego. Ujmowanie terminu ważności pozwolenia konserwatorskiego jako wiążącej determinanty pozwolenia na budowę budzi również wątpliwości z perspektywy jego charakteru jako zagadnienia wstępnego.

Słowa kluczowe: prawna ochrona zabytków; pozwolenie konserwatorskie; pozwolenie na budowę; termin ważności decyzji; delegacja ustawowa