Nieprzestrzeganie powszechnego obowiązku segregacji odpadów komunalnych wiąże się z konsekwencją w postaci wymierzenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi według sankcyjnej stawki. Celem glosy jest zasadniczo krytyczne odniesienie się do całkowitego zignorowania przez Naczelny Sąd Administracyjny pozajęzykowych reguł wykładni art. 6ka ustawy z dnia 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zastosowana przez NSA wykładnia, oparta wyłącznie na dyrektywach wykładni językowej, prowadzi do wniosku, że wykazanie choćby jednego przypadku nieprzestrzegania przyjętej zasady segregacji odpadów pociąga za sobą obowiązek nałożenia na podmiot zainteresowany opłaty w stawce właściwej dla nieselektywnego zbierania odpadów. Prezentowane przez NSA stanowisko stoi w sprzeczności z wolą ustawodawcy wyrażoną w uzasadnieniu ustawy wprowadzającej wyżej wskazany przepis oraz może naruszać zasadę in dubio pro tributario. W opracowaniu wykorzystano dogmatycznoprawną metodę badawczą. Analizą objęto ustawodawstwo i materiały legislacyjne, a pomocniczo także dorobek doktryny i orzecznictwo sądów administracyjnych.