Przedmiotem glosy jest komentarz do wyroku TSUE z 8.05.2024 r. w sprawie C-20/23. Glosa ma charakter krytyczny. Wyrok zapadł na gruncie wykładni art. 23 ust. 4 dyrektywy 2019/1023 (tzw. dyrektywa o restrukturyzacji zapobiegawczej). Trybunał uznał, że umorzenie długów w ramach postępowania upadłościowego przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną nie musi mieć charakteru uniwersalnego. W ocenie TSUE prawodawca krajowy ma możliwość wyłączenia spod zasady umorzenia długów niektórych szczególnych kategorii wierzytelności, w tym także takich jak wierzytelności z tytułu podatków i zabezpieczenia społecznego. Wymaga to jednak należytego uzasadnienia na podstawie prawa krajowego. Glosa skupia się na krytyce wyroku TSUE. Po pierwsze, dlatego że Trybunał zaniechał wskazania, jakie warunki muszą być spełnione, by wyłączenie danej wierzytelności spod reguły umorzenia długów mogło być uznane za „należycie uzasadnione” w rozumieniu ww. dyrektywy. Po drugie, Trybunał nie wykazał, że wierzytelności publicznoprawne z uwagi na swoją publiczną naturę powinny podlegać wyłączeniu spod zasady umorzenia długów, a w konsekwencji korzystać z uprzywilejowania absolutnego.