Celem artykułu jest przedstawienie charakterystyki zjawiska ograniczania korzystania z sieci oraz wyników wstępnych, eksploracyjnych badań jakościowych przeprowadzonych w grupie młodych osób. Celem badań jakościowych uczyniono diagnozę doświadczeń oraz gotowości młodych ludzi do podjęcia działań związanych z ograniczaniem korzystania z Internetu oraz identyfikację czynników wspierających i utrudniających proces redukcji aktywności online. Badania przeprowadzono w październiku 2024 r. wśród studentów SGH. Wykorzystano metodę krytycznej analizy literatury przedmiotu oraz wywiad grupowy, z którego dane przeanalizowano programem do analizy danych jakościowych MaxQda. Wyniki badań wskazują na istnienie paradoksu cyfrowej autoregulacji. Z jednej strony respondenci dostrzegają i doskonale opisują negatywne konsekwencje swojej nadmiernej obecności w sieci, deklarując potrzebę ograniczania jej użycia. Znają także zróżnicowane narzędzia wspierające ograniczanie korzysta z Internetu. Z drugiej strony nie podejmują realnych działań na rzecz autoregulacji cyfrowej. Oznacza to, że młodzi ludzie pozostają „zawieszeni” między rosnącą samoświadomością dotyczącą własnych nawyków cyfrowych a trudnościami w podjęciu realnych działań ograniczających ich przywiązanie do sieci. Ten wewnętrzny konflikt sprawia, że choć dysponują wiedzą i narzędziami pozwalającymi na autoregulację, to faktycznie zmiana ich zachowań pozostaje jedynie deklaratywna.