Autonomia organizacji wyznaniowych a zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu w UE – sprawa Katholische Schwangerschaftsberatung (C-258/24)
W dniu 17 marca 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-258/24 Katholische Schwangerschaftsberatung orzekł, że organizacja wyznaniowa nie może rozwiązać stosunku pracy z pracownikiem wyłącznie z powodu jego wystąpienia z Kościoła katolickiego, jeżeli jednocześnie dopuszcza zatrudnianie osób niebędących katolikami do wykonywania tożsamych obowiązków. Wyrok zapadł w kontekście utrzymującego się od lat sporu interpretacyjnego pomiędzy Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej a Federalnym Trybunałem Konstytucyjnym Niemiec w zakresie ważenia kolidujących wartości konstytucyjnych: z jednej strony prawa pracowników do niedyskryminacji ze względu na religię lub przekonania, z drugiej zaś prawa kościołów i organizacji wyznaniowych do samostanowienia, w szczególności w odniesieniu do definiowania zasad etyki oraz kształtowania wymogów lojalnościowych wobec pracowników.
Bibliografia
Bibliografia/References
Geiger, S., & Kramer, J. (2026, March 31). Selectivity of religious ethos on trial: Towards a tiered system of duties of loyalty in church employment law. Verfassungsblog.
Heinig, H. M. (2020, May 19). Why Egenberger could be next. Verfassungsblog.
Mahlmann, M. (2025, November 6). Winning by losing: The Egenberger decision and the reconfiguration of religious freedom in Germany. Verfassungsblog.
Unruh, P. (2020). Is German Religionsverfassungsrecht under threat from the European Union? Oxford Journal of Law and Religion, 9(1), 1–18.
Van den Brink, M. (2022). When can religious employers discriminate? The scope of the religious ethos exemption in EU law. European Law Open, 1(1), 89–112. https://doi.org/10.1017/elo.2022.7
Van den Brink, M. (2026, March 27). On a collision course with the German Constitutional Court? Katholische Schwangerschaftsberatung (C-258/24). EU Law Live.