Metoda repartycyjna najbezpieczniejszą formą zabezpieczenia emerytalnego

W świecie, w którym występują kryzysy wojenne, giełdo­we, inflacyjne, polityczne, kluczowe dla pewnego finanso­wego zabezpieczenia starości jest znalezienie bezpiecznej metody finansowania świadczeń emerytalnych. Występują dwie metody finansowania emerytur – repartycyjna oraz kapitałowa. To metodzie repartycyjnej należy przyznać przymiot bezpieczeństwa. W przeciwieństwie do metody kapitałowej, metoda repartycyjna jest odporna na inflację, ponieważ wpływające składki są natychmiast wydatkowa­ne na wypłatę bieżących emerytur, a więc brak jest upływu czasu, który mógłby obniżyć wartość pieniądza. Metoda repartycyjna również jest bardziej odporna na kryzysy wo­jenne czy polityczne, gdyż nie istnieją żadne realne środki, które interwencja zbrojna mogłaby uszczuplić, czy które mogłyby zostać przetransferowane w wyniku decyzji po­litycznej. Metoda repartycyjna jest natomiast podatna na kryzysy demograficzne. Ale metoda kapitałowa również nie jest wolna od wpływu demografii, jeśli środki są loko­wane na giełdzie państwa obciążonego demograficznie, co może oddziaływać na wysokość stóp zwrotu. Bezpieczny system emerytalny powinien opierać się przede wszystkim o metodę repartycyjną.

Bibliografia/References

 

Antonów, K. (2019). Finansowanie ubezpieczeń społecznych. W: K.W. Baran, Prawo pracy i ubezpieczeń społecznych. Wolters Kluwer.

Bank Światowy (1994). Raport Banku Światowego: Averting the Old Age Crisis. Policies to Protect the Old and Promote Growth, Oxford Uni­versity Press. documents.worldbank.org/curated/en/973571468174557899/pdf/multi-page.pdf

Bank Światowy (2005). Raport Banku Światowego Transition – paying for a shift from pay-as-you-go financing to funded pensions.World Bank pension reform primer series. Washington. http://documents.worldbank.org/curated/en/964361468340745524/Transition-paying-for-a-shift-from-pay-as-you-go-financing-to-funded-pensions

Barr, N. (2002). Myths, Truths and Policy Choices, Institute for Social Science Research, 2.

Barr, N. (2023). Individual funded pension accounts and the World Bank: evolving views, Ubezpieczenia Społeczne: Teoria i Praktyka, 3.

Bielawska, K. (2013). Klasyfikacja kapitałowych systemów emerytalnych w świetle dokumentów UE i jej znaczenie dla polskiego systemu emerytalnego, Zarządzanie i Finanse, 2, cz. 5.

Cato Institute (2000). Raport: The Pension Privatization Revolution, vol. 22, no. 3, http://www.cato.org/sites/cato.org/files/serials/files/poli­cy-report/2000/5/pensionconf.html.

Chłoń, A., Góra, M., Rutkowski, M. (1999). Shaping pension Reform in Poland: Security Through Diversity, Social Protection Discussion Paper Series, 23.

Chybalski, F. (2014). Zmiany w polskim systemie emerytalnym a.d. 2014: diagnoza i perspektywy. Optimum. Studia ekonomiczne, 4(70). DOI:10.15290/ose.2014.04.70.11.

Czerniak, A., Michalik, M. (2018). Systemy emerytalne na świecie. Rekomendacje dla pracowniczych planów kapitałowych. Polityka Insight. Warszawa.

Fodor, J. (2018). German Pension System, Berlin oraz https://www.actuaries.org/IAA/Documents/CMTE_SSC/Meetings/Berlin_2018/Minutes/ 4_German_Pension_System.pdf

Francis J., Fultz E. (2016). The US Public Pension System in Presidential Campaign Discourse, Polityka Społeczna, 11–12.

Jędrasik-Jankowska, I. (2003). Ubezpieczenie społeczne tom 1, część ogólna. LexisNexis.

Jędrasik-Jankowska, I. (2016). Pojęcia i konstrukcje prawne ubezpieczenia społecznego. Wolters Kluwer.

Kalina-Prasznic, U. (2001). O reformowaniu ubezpieczenia emerytalnego, Acta Universitatis Lodziensis, Folia Oeconomica, 154.

Kalina-Prasznic, U. (2012). Społeczne zabezpieczenie emerytalne pracowników. Między prawem a rynkiem. C.H.Beck.

Murkowski R. (2011). Ocena obciążenia demograficznego ludności Polski na lata 2010–2025. W: Modelowanie i prognozowanie gospodarki narodowej, Prace i Materiały Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego, Sopot.

Pacud, R. (2006). Oczekiwanie prawne na emeryturę dożywotnią (ekspektatywa). Oficyna Wydawnicza Branta.

Pacud, R. (2024). Koncepcja ustawy o kształtowaniu ustroju finansowego systemu ubezpieczeń społecznych, Praca i Zabezpieczenie Społeczne, 9. DOI: 10.33226/0032-6186.2024.9.2

Przekota, G., Szczepańska-Przekota, A., Czopik, K. (2024). Ocena efektywności działalności inwestycyjnej otwartych funduszy emerytalnych w latach 2010–2022, Praca i Zabezpieczenie Społeczne, 3. DOI: 10.33226/0032-6186.2024.3.5

Rajnes, D. (2007). The Evolution of Japanese Employer-Sponsored Retirement Plans, Social Security Bulletin, 67 (3).

Reynaud, E. (1995). Financing Retirement Pensions: Pay-as-you-go and Funded Systems in the European Union, Institute for Social Science Research 3–4.

Swedish Pension Agency (2018). Raport Orange Report 2018. https://www.pensionsmyndigheten.se/other-languages/english-engelska/english-engelska/publications0

Zarzycki, M. (2021). Instytucje kapitałowe polskiego systemu emerytalnego na tle konstrukcji wybranych krajów. Uniwersytet Łódzki.

Żukowski, M. (2011). Reformowanie systemu emerytalnego w Polsce: 1989–2010. Zeszyty Naukowe, Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, 173, 167–180.