Odpoczynek roczny a kolejne zatrudnienie–wykładnia prokonstytucyjna i prounijna

Wykładnia literalna art. 171 k.p. prowadzi do wniosku, że polskie prawo pracy nie zawsze realizuje zasady odpoczynku rocznego, gwarantowanego poprzez urlop wypoczynkowy. Tymczasem analiza celu wypoczynku, jakim jest zapewnienie pracy bezpiecznej, prowadzi do wniosku, że taka wykładnia naruszałaby zarówno konstytucję, jak i prawo unijne. W niniejszym tekście przeprowadzone jest rozumowanie prawnicze, które przeciwstawia się takiej interpretacji.

Bibliografia/References

Bigaj, A. (2015). Prawo do urlopu wypoczynkowego. Wolters Kluwer.

Hofmańska, E. (2006). Konsekwencje prawne śmierci pracownika. Wolters Kluwer.

Jaśkowski, K. (2023). W: K. Jaśkowski, E. Maniewska, Kodeks pracy. Komentarz. Ustawy towarzyszące, Wolters Kluwer.

Kosut, A. (2022). W: K.W. Baran (Red.), Kodeks pracy. Komentarz. Tom II. Wolters Kluwer.

Nowak, M. (2016). W: M. Kuba, M. Nowak, E. Staszewska, W: Z. Góral (Red.) Urlopy pracownicze. Wolters Kluwer.

Nowak, M. (2021). W: M. Gersdorf, K. Rączka (Red. n.), System prawa pracy. Tom III. Indywidulane prawo pracy. Część szczegółowa. Wolters Kluwer.

Rączka, K. (2002). Urlopy wypoczynkowe po zmianach, Praca i Zabezpieczenie Społeczne (10).

Sobczyk, A. (2013). Prawo pracy w świetle Konstytucji RP. Tom I. Teoria publicznego i prywatnego indywidulanego prawa pracy. C.H.Beck.

Sobczyk, A. (2017). Nieprawidłowe wypoczynkowe urlopy zaległe, Monitor Prawa Pracy (5).

Sobczyk, A. (2022). Zarys systemu prawa pracy. Tom II. Ustrój społeczno-gospodarczy III RP i ustrojowe prawo pracy, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Święcicki, M. (1968). Prawo pracy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Zieleniecki, M. (2023). W: A. Sobczyk (Red.), Kodeks pracy. Komentarz. C.H.Beck.

Zieliński, T. (1986). Prawo pracy. Zarys systemu, cz. 2, Prawo stosunku pracy, Warszawa–Kraków.