Pomiędzy zasadą równości a formalizmem prawnym: pośrednia dyskryminacja płacowa w świetle wyroku TSUE w sprawie C-314/23 Air Nostrum

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z paź­dziernika 2024 r. w sprawie C-314/23 Air Nostrum stano­wi istotny punkt odniesienia w debacie dotyczącej zakresu ochrony przed pośrednią dyskryminacją płacową. Trybunał zajął w nim stanowisko o ambiwalentnym charakterze: z jed­nej strony rozszerzył pojęcie „wynagrodzenia” w rozumieniu dyrektywy 2006/54/WE, obejmując nim m.in. diety dzienne stanowiące zryczałtowaną rekompensatę kosztów ponoszo­nych przez pracowników w związku z wykonywaniem obo­wiązków służbowych poza stałym miejscem pracy, z drugiej jednak strony ograniczył stosowanie zasady równości do przypadków „takiej samej pracy lub pracy o jednakowej war­tości”. W konsekwencji rozstrzygnięcie to może przyczyniać się do utrwalania istniejących różnic płacowych w sektorach charakteryzujących się wysokim stopniem segregacji zawo­dowej ze względu na płeć. Orzeczenie unaocznia potrzebę przyjęcia bardziej progresywnego podejścia do problemu dyskryminacji strukturalnej, wykraczającego poza formalne deklaracje równości.

Bibliografia/References

European Commission, Study on employment and working conditions of aircrews in the EU internal aviation market (2019)140.

Seligson, D. (2019). Women and aviation: Quality jobs, attraction and retention. International Labour Organisation Working Paper, 117.

Tobler, C. (2005). Indirect Discrimination. A Case Study into the Development of the Legal Concept of Indirect Discrimination under EC Law, Antwerpen-Oxford, Intersentia.

Vyas, N. (2025). ‘Flight Crew v. Cabin Crew – One of these things is not like the other’: A critical reflection on Air Nostrum C-314/23. European Labour Law Journal, 16(3), 417–424.