Celem artykułu jest analiza prawna i konstytucyjna art. 7 i 7a ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pienięż­nych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i ma­cierzyństwa, w kontekście uprawnień byłych żołnierzy do zasiłku chorobowego po zakończeniu czynnej służby woj­skowej. Szczególną uwagę poświęcono sytuacjom, w któ­rych niezdolność do pracy powstała jeszcze w trakcie peł­nienia służby, a trwa nieprzerwanie również po jej ustaniu. W artykule podjęto rozważania na temat zgodności obec­nego brzmienia przepisów z konstytucyjnymi zasadami równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP), prawa do zabezpieczenia społecznego (art. 67 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasadą zaufania obywatela do państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP). W analizie wykazano, że obowiązujące regulacje, w szczególności art. 7a, są nieprecyzyjne i pro­wadzą do niejednolitej wykładni oraz praktyki stosowania prawa przez organy rentowe i sądy. W konkluzji artykuł zawiera wnioski de lege ferenda, wśród których wskazano m.in. na konieczność doprecyzowania treści art. 7a poprzez jednoznaczne odniesienie do art. 6 ust. 1 ustawy zasiłkowej.