Celem artykułu jest identyfikacja głównych przyczyn zjawiska wykluczenia cyfrowego przedsiębiorstw innowacyjnych działających w Polsce, a także wskazanie, w jaki sposób wykluczenie to jest rozumiane przez przedsiębiorców. W badaniu zastosowano metodę sondażu diagnostycznego. Technika badawcza to ankieta CAWI przeprowadzona na losowej próbie 200 respondentów (losowanie systematyczne w warstwach, warstwy to działy PKD) – właścicieli przedsiębiorstw lub menedżerów odpowiedzialnych za procesy informatyzacji/ cyfryzacji, procesy innowacyjne lub zarządzanie projektami, zatrudnionych w przedsiębiorstwach prowadzących działalność w Polsce w najbardziej innowacyjnych sektorach. Badanie przeprowadzono w czerwcu 2024 r. na obszarze całej Polski (16 województw). W kwestionariuszu ankiety CAWI bazowano na opiniach respondentów z wykorzystaniem 5-stopniowej skali. Przeprowadzone badanie wskazało, iż wykluczenie cyfrowe rozumiane jest głównie jako pozbawienie pewnych jednostek dostępu do nowoczesnych technik informatycznych (IT), oprogramowania, a także wyposażenia, za pomocą którego można się posługiwać różnymi nowoczesnymi technologiami, jak również pozbawienie pewnych jednostek dostępu do nowoczesnych form komunikowania się. Głównymi grupami pracowników odpowiedzialnymi za wykluczenie cyfrowe są: menedżerowie najwyższego szczebla (zarząd), menedżerowie średniego szczebla oraz pracownicy działu IT. Do głównych przyczyn wykluczenia cyfrowego zalicza się: zbyt duże koszty pozyskania i utrzymania technologii i technik teleinformatycznych oraz oprogramowania, jak również zbyt duże koszty szkoleń dla pracowników w zakresie poprawnego wykorzystania różnych technologii i technik teleinformatycznych oraz oprogramowania.