Publiczny transport lądowy umożliwia obywatelom, zwłaszcza tym nieposiadającym samochodu, dotarcie do miejsc pracy, nauki lub wypoczynku. Jest zatem niezbędny do zaspokojenia potrzeb społecznych, ekonomicznych i kulturalnych społeczeństwa. Jest również kluczowy dla realizacji europejskiej polityki klimatycznej. Jednak wiele usług transportowych jest nieopłacalnych. Mogą być wykonywane jedynie poprzez ustanowienie obowiązku świadczenia usług publicznych i rekompensaty za ich wykonywanie. Kwestie te reguluje prawo UE. W praktyce jednak budzą wiele wątpliwości. W szczególności nie jest jasne, czy rekompensata musi obejmować wszystkie koszty operatora (całkowity koszt netto wykonywania usługi) oraz czy zawsze (w każdym przypadku) należy stosować restrykcyjne metody obliczania rekompensaty (określone w załączniku do rozporządzenia 1370/2007). Celem niniejszego artykułu jest udzielenie odpowiedzi na te pytania na podstawie najnowszych orzeczeń TSUE. Ponadto artykuł ma na celu wyjaśnienie, czy przepisy prawa polskiego regulujące kwestię rekompensaty są zgodne z prawem UE.