Celem niniejszego opracowania jest analiza wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18.10.2023 r. (SK 23/19). Orzeczenie to dotyczy zastosowania właściwej stawki podatku od nieruchomości do garaży zlokalizowanych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych. Sąd konstytucyjny uznał, że stawka dla tak wykorzystywanych części budynków mieszkalnych powinna być w tej samej wysokości bez względu na to, czy garaż stanowi część składową budynku mieszkalnego, czy też jest odrębnym lokalem (niemieszkalnym) w rozumieniu przepisów ustawy z 24.06.1994 r. o własności lokali. Analizując zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie wyroku, należy stwierdzić, że brak jest racjonalnych argumentów, które przemawiałyby za derogacją analizowanych przepisów. Sąd konstytucyjny pominął istotne, kluczowe regulacje ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i w konsekwencji dokonał błędnej oceny weryfikowanych przepisów.

W artykule przedstawiono, na podstawie zaistniałego stanu faktycznego, problematykę opodatkowania budowli infrastruktury wodnokanalizacyjnej będącej w posiadaniu samorządowego zakładu budżetowego. Z istoty działalności tej kategorii jednostek sektora finansów publicznych wynika, że wykonują swoje usługi odpłatnie. Odpłatność nie przesądza jednak o zarobkowym charakterze działalności w zakresie zadań własnych gminy. Zasadniczym celem artykułu jest weryfikacja tezy, zgodnie z którą w określonych sytuacjach działalność w zakresie zadań własnych gminy wykonywana przez samorządowy zakład budżetowy nie stanowi działalności gospodarczej i w konsekwencji wykorzystywane w tym celu budowle nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości.