W artykule podjęto próbę przedstawienia podstaw ochrony nazwy produktu wywodzącego się z przydomka znanego sportowca na podstawie przepisów prawa własności przemysłowej, ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz jako dobra osobistego. Analiza została przeprowadzona na podstawie wyroków sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, w których zapadały rozstrzygnięcia dotyczące znaku towarowego i przydomka „Tiger”. Tezy tych wyroków nie są ze sobą w całości zgodne, co uzasadnia prowadzenie dyskusji, czy obok regulacji prawa własności przemysłowej, w szczególności dotyczącej znaków towarowych oraz klauzuli dobrych obyczajów w prawie zwalczania nieuczciwej konkurencji, dopuszczalne jest kwalifikowanie przydomka jako dobra osobistego w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Postawione zagadnienia wiążą się ze statusem dóbr osobistych nieujętych w ustawowym katalogu art. 23 k.c., które na skutek ich używania przez osoby powszechnie znane nabierają cech komercyjnych.

Problematyka wyczerpania praw autorskich była wielokrotnie bezpośrednio lub pośrednio przedmiotem orzecznictwa sądów krajowych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W związku ze zmianami, jakie zachodzą na rynkach cyfrowych, celem artykułu jest dokonanie oceny prawnej rozporządzalności kluczami cyfrowymi do gier komputerowych z uwzględnieniem w szczególności problematyki wyczerpania praw autorskich oraz rozważenie zagadnienia, czy wymaga ona zmiany podejścia. Artykuł porusza również kwestie prawne dotyczące regulacji antymonopolowych, geoblokowania i odpowiedzialności platform dystrybucji cyfrowej.