Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z wieloma zagadnieniami i wyzwaniami natury formalnej i organizacyjnej. Przedsiębiorcy stykają się z administracją publiczną praktycznie na każdym etapie prowadzenia przezeń działalności gospodarczej – począwszy od jej podjęcia, przez wykonywanie, po jej zakończenie. Jedną z podstawowych gwarancyjnych wartości prowadzenia działalności gospodarczej jest stabilność prawna – zarówno otoczenia prawnego, jak i przyszłych i aktualnych stosunków administracyjnoprawnych. Ustawodawca powinien zatem, kierując się powyższą wartością, konstruować przepisy zapewniające możliwość takiej stabilizacji stosunków. O ile prawodawca opracował podstawowy mechanizm zabezpieczający przedsiębiorców w postaci interpretacji indywidualnych, o tyle interpretacja taka dotyczy wyłącznie wyjaśnienia zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne. W artykule zostanie poruszony temat prawa przedsiębiorcy do informacji. Autorzy ustalą, czy ustawodawca poza interpretacją indywidualną wyposażył przedsiębiorców w inną instytucję, która gwarantuje im prawo do informacji. Zostanie zatem opisana zasada udzielania informacji przedsiębiorcy. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na zasadę lojalności, która nakazuje budowanie zaufania przedsiębiorców do państwa, i zakaz odmiennej interpretacji przepisów niż ta, która została przedstawiona przedsiębiorcy w pisemnej informacji.