TSUE wyrokiem z 24 października 2024 r., w sprawie C-441/23, dokonał wykładni art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 dyrektywy 2008/104/WE w sprawie pracy tymczasowej. Orzeczenie to stanowi kontynuację dotychczasowej linii orzeczniczej TSUE, a jednocześnie inspiruje do dyskusji nad konstrukcją stosunku prawnego pracy tymczasowej przyjętą w prawie polskim.

Omawiane orzeczenia TSUE dotyczą zagadnienia zapewnienia skuteczności prawa podstawowego pracownika do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy oraz prawa do dziennego i tygodniowego odpoczynku przez ustanowienie obowiązku pracodawcy rejestrowania czasu pracy każdego pracownika.