Problematyka kredytów w ostatnich latach zyskała w Polsce na znaczeniu, a to ze względu na ich wymierny wpływ na sektor finansowy państwa. Mimo tego materia związana z charakterystyką przedawnienia rat kredytu w wyniku wypowiedzenia umowy kredytu przez kredytodawcę nie była dotychczas szczegółowo omawiana w literaturze, jak również zaistniałe w tym zakresie rozbieżności orzecznicze nie były szerzej przybliżane. Wobec omawianej problematyki na przestrzeni ostatnich lat orzecznictwo wykształciło trzy odrębne podejścia, których przyjęcie prowadziło do różnych skutków prawnych. Taka sytuacja z pewnością nie była korzystna dla szeroko rozumianego obrotu prawnego oraz jego uczestników (w tym zwłaszcza kredytobiorców). Rozbieżności te w znacznej mierze wiązały się z niejednolitą wykładnią art. 120 § 1 Kodeksu cywilnego przez orzecznictwo, co prowadziło do istnienia różnych terminów wymagalności i tym samym różnej długości okresów przedawnienia poszczególnych rat udzielonych kredytów pomimo podobieństwa analizowanych stanów faktycznych. Niniejsze opracowanie ma na celu przybliżenie każdej ze wskazanych linii orzeczniczych, jak również odniesienie się i zaopiniowanie niedawnej uchwały Sądu Najwyższego z 10.05.2023 r., III CZP 52/22, wydanej ze względu na zaistniałe rozbieżności orzecznicze. Opracowanie zawiera również przybliżenie zagadnienia wymagalności i wykładnię artykułu 120 Kodeksu cywilnego nierozerwalnie związanych z omawianą problematyką. Należy też wskazać, że omawiane rozstrzygnięcie może mieć niebagatelne znaczenie dla stron umów kredytu.