Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Dr Maciej Jakub Zieliński
ORCID: 0000-0003-2250-6582
Dr Maciej Jakub Zieliński, doktor nauk prawnych, adiunkt w Zakładzie Prawa Pracy i Prawa Socjalnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, członek Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, wykładowca Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury. Autor publikacji z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych oraz prawa cywilnego.
DOI: 10.33226/0032-6186.2021.5.7
JEL: H55

Autor analizuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące związania sądów państwa członkowskiego zaświadczeniem o ustawodawstwie właściwym (E101 i A1) w razie stwierdzenia oszustwa. Zarówno w polskiej literaturze, jak i judykaturze orzeczeniom z tego zakresu przypisuje się różne skutki. Zdaje się dominować przeświadczenie o osłabieniu mocy wiążącej wspomnianych zaświadczeń. Artykuł ma na celu krytyczną takiego zapatrywania, a także sformułowanie wniosków płynących z rysującej się linii orzeczniczej. Pierwsza część artykułu została opublikowana w poprzednim numerze PiZS.

Słowa kluczowe: zaświadczenie E101; zaświadczenie A1; związanie zaświadczeniem w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie
DOI: 10.33226/0032-6186.2021.4.8
JEL: H55

Autor analizuje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące związania sądów państwa członkowskiego zaświadczeniem o ustawodawstwie właściwym (E101 i A1) w razie stwierdzenia oszustwa. Zarówno w polskiej literaturze, jak i judykaturze orzeczeniom z tego zakresu przypisuje się różne skutki. Zdaje się dominować przeświadczenie o osłabieniu mocy wiążącej wspomnianych zaświadczeń. Artykuł ma na celu krytyczną analizę takiego zapatrywania, a także sformułowanie wniosków płynących z rysującej się linii orzeczniczej.

Słowa kluczowe: zaświadczenie E101; zaświadczenie A1; związanie zaświadczeniem w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.11.5
JEL: H55

Artykuł dotyczy prowadzonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kontroli działalności gospodarczej w kontekście weryfikacji podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe oraz wysokości świadczeń z tego tytułu. Wydawało się, że zagadnienie to zostało przesądzone w uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 21 kwietnia 2010 r., II UZP 1/10. Jednak ostatnie orzecznictwo, a w szczególności wyroki z 5 września 2018 r., I UK 208/17 oraz z 17 października 2018 r., II UK 301/17 i II UK 302/17, zdaje się wskazywać, że problem ten wcale nie stracił na aktualności. Celem artykułu jest krytyczna analiza najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego z omawianego zakresu, przede wszystkim w kontekście zmian normatywnych, jakie nastąpiły po wydaniu uchwały II UZP 1/10.

Słowa kluczowe: weryfikacja podstawy wymiaru składek; działalność gospodarcza; tytuł do ubezpieczenia; ubezpieczenia społeczne
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.5.2
JEL: K31

Epidemia choroby COVID-19 w sposób niemający precedensu w czasach najnowszych wymusiła przyjęcie wielu rozwiązań prawnych zapobiegających dalszemu rozprzestrzenianiu się czynnika chorobowego, tj. wirusa SARS-CoV-2. Takie rozwiązania nie ominęły polskiego prawa pracy i prawa zabezpieczenia społecznego. Część z nich ma na celu zapewnienie pomocy finansowej i ulg w zakresie obowiązków składkowych pracodawcom i innym płatnikom składek, u których w związku z epidemią COVID-19 doszło do znacznego pogorszenia warunków prowadzenia działalności. Inne są nakierowane na zmniejszenie zakresu ochrony pracownika, co jest szczególne widoczne w przypadku pracowników urzędów obsługujących centralne organy administracji rządowej. Autor omawia te rozwiązania, wskazując na podstawowe problemy związane z ich stosowaniem.

Słowa kluczowe: Epidemia choroby COVID-19 w sposób niemający precedensu w czasach najnowszych wymusiła przyjęcie wielu rozwiązań prawnych zapobiegających dalszemu rozprzestrzenianiu się czynnika chorobowego; tj. wirusa SARS-CoV-2. Takie rozwiązania nie ominęły polskiego prawa pracy i prawa zabezpieczenia społecznego. Część z nich ma na celu zapewnienie pomocy finansowej i ulg w zakresie obowiązków składkowych pracodawcom i innym płatnikom składek; u których w związku z epidemią COVID-19 doszło do znacznego pogorszenia warunków prowadzenia działalności. Inne są nakierowane na zmniejszenie zakresu ochrony pracownika; co jest szczególne widoczne w przypadku pracowników urzędów obsługujących centralne organy administracji rządowej. Autor omawia te rozwiązania; wskazując na podstawowe problemy związane z ich stosowaniem.

Dr Maciej Jakub Zieliński, doktor nauk prawnych, adiunkt w Zakładzie Prawa Pracy i Prawa Socjalnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, członek Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, wykładowca Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury. Autor publikacji z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych oraz prawa cywilnego.