Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa
Lic. Kamil Pawłowski
ORCID: 0000-0003-0483-921X
Kamil Pawłowski Absolwent studiów licencjackich na kierunku Administracja, student studiów licencjackich na kierunku Turystyka i Rekreacja. Jego zainteresowania naukowe są skupione wokół aspektów transportowych, zwłaszcza transportu kolejowego.
DOI: 10.33226/1231-2037.2022.4.4
JEL: L91, L92, L98

Połączenia między miastami wojewódzkimi są bardzo ważne, gdyż ułatwiają nie tylko przepływ ludzi, ale także kapitału, informacji i innych zasobów. Realizację tych funkcji zapewnia połączenie kolejowe między Krakowem a Katowicami. W tych miastach znajdują się główne ośrodki akademickie, przemysłowe itp. Na trasie Kraków– Katowice leżą część aglomeracji krakowskiej i część konurbacji górnośląskiej. Przez wiele lat miasta te borykały się z niezadowalającym czasem przejazdu i małą liczbą pociągów. Podróżnym, którzy chcieli skorzystać z usług transportu publicznego, pozostawały autobusy. Od grudnia 2020 r. zwiększono liczbę połączeń kolejowych na tej trasie i znacznie skrócono czas przejazdu. Zwiększyła się liczba połączeń realizowanych przez PKP Intercity i POLREGIO. Pojawiło się też kilka kursów Kolei Śląskich. Zjawisko to należy ocenić pozytywnie, gdyż wywiązała się konkurencja między transportem kolejowym a autobusowym. Głównym celem artykułu jest zbadanie konsekwencji modernizacji linii kolejowej łączącej Kraków i Katowice oraz jej wpływu na siatkę połączeń, pobocznym zaś — porównanie ofert przewoźników kolejowych. W artykule skupiono się na parametrach związanych z: liczbą połączeń w ciągu doby, czasem przejazdu oraz liczbą obsługiwanych stacji. Rozważania te mogą stanowić inspirację do dalszych badań nad siecią połączeń pomiędzy miastami metropolitalnymi, takimi jak Kraków i Katowice.

Słowa kluczowe: Kraków; Katowice; transport kolejowy; mobilność; dostępność transportowa
DOI: 10.33226/1231-7853.2021.12.4
JEL: M30, O31, Q55, Q56

Obecnie dążenie do praktycznej realizacji koncepcji zrównoważonego rozwoju coraz częściej wyznacza kierunki działań instytucji rynkowych, a przede wszystkim wdrażanych przez nie innowacji. Organizacje te przykładają szczególną wagę nie tylko do optymalizacji procesów produkcji i dystrybucji, ale także do funkcjonalności i efektywności budynków, w których mieszczą się ich biura czy sklepy. Warto podkreślić, że budowle mogą realizować założenia potrójnego fundamentu — przyczyniając się do osiągania przez instytucje rynkowe celów o charakterze ekonomicznym, społecznym i środowiskowym. Współczesna organizacja przy okazji budowy swojej fabryki czy biurowców powinna zwracać uwagę nie tylko na atrakcyjność wizualną budynku, ale także jego funkcjonalność, niskie koszty utrzymania, przydatność społeczną oraz minimalizację negatywnego wpływu  na środowisko naturalne. Głównym celem artykułu jest przedstawienie idei zrównoważonego rozwoju w budownictwie na przykładzie budynku The Crystal oraz wskazanie korzyści rynkowych wynikających z zastosowania tego typu rozwiązań. Szczególną uwagę skupiono na profitach o charakterze ekonomicznym, społecznym i środowiskowym. W ramach prowadzonej analizy posłużono się metodą studium przypadku, bazując na wykorzystaniu danych wtórnych. Na podstawie przeprowadzonych rozważań ustalono, że budynek The Crystal wyróżnia się nie tylko unikatowym wizualnie projektem, ale również jest on integralnym elementem swojego otoczenia. Może służyć jako inspiracja dla innych organizacji, które pragną praktycznie realizować założenia koncepcji zrównoważonego rozwoju.

Słowa kluczowe: zrównoważone budownictwo; potrójny fundament; zrównoważony rozwój; architektura ekologiczna; smart buildings
DOI: 10.33226/1231-2037.2021.6.4
JEL: H12, L91, L92, L98

Trwająca epidemia wirusa SARS-CoV-2 niesie ze sobą wiele negatywnych skutków społecznych i gospodarczych. Pandemia COVID-19 gruntownie zmieniła również sposób zarządzania transportem kolejowym. W związku z zagrożeniem transmisją wirusa SARS-CoV-2 popyt na przejazdy kolejowe spadł. Ponadto w transporcie publicznym zaczęły obowiązywać obostrzenia, między innymi: obowiązkowe zakrywanie ust i nosa, a także zmniejszenie liczby pasażerów. Sytuacja kryzysowa wpłynęła także na siatkę połączeń kolejowych, ograniczając w ten sposób ofertę transportową. Fundamentalnym celem artykułu jest przegląd zmian w transporcie kolejowym pod kątem pandemii COVID-19, a także zbadanie stopnia utrudnień dla pasażerów. W tym celu przeprowadzono studium przypadku, analizując sposób działania spółki PKP Intercity. Jako przykład posłużyły pociągi klasy EIP i EIC. Przedstawiona praca pozwoli rozpoznać zależności pomiędzy liczbą odwołanych pociągów a alternatywnymi połączeniami i czasem oczekiwania na nie. Analiza siatki połączeń umożliwi wskazanie najbardziej niedogodnych szlaków kolejowych w związku z zawieszeniem pociągów. Dalszym celem artykułu jest uporządkowanie przebiegu obostrzeń dla transportu kolejowego, związanych z epidemią wirusa SARS-CoV-2. Publikacja może stanowić inspirację do dalszych badań nad wpływem pandemii COVID-19 na zarządzanie pasażerskim transportem kolejowym.

Słowa kluczowe: transport kolejowy; transport publiczny; PKP Intercity; COVID-19; kryzys

Kamil Pawłowski

Absolwent studiów licencjackich na kierunku Administracja, student studiów licencjackich na kierunku Turystyka i Rekreacja. Jego zainteresowania naukowe są skupione wokół aspektów transportowych, zwłaszcza transportu kolejowego.