Najlepsze ceny Specjalne oferty dla członków klubu książki PWE Najtańsza dostawa

Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 12/2020

ISSN: 0032-6186
Liczba stron: 64
Rok wydania: 2020
Miejsce wydania: Warszawa
Oprawa: miękka
Format: A4
Cena artykułu
Wersja elektroniczna
16.00
Kup artykuł
Cena numeru czasopisma
62.00
Prenumerata roczna 2021 (12 kolejnych numerów)
744.00 zł
558.00
744.00 zł
558.00
Od numeru:
Prenumerata półroczna 2021 (6 kolejnych numerów)
372.00 zł
334.80
372.00 zł
334.80
Od numeru:
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.1
JEL: J53

Przedmiotem artykułu jest wyrok Sądu Unii Europejskiej z 24 października 2019 r. w sprawie Porozumienia europejskich sektorowych partnerów społecznych z 21 grudnia 2015 r. „Ogólne ramy informowania urzędników i pracowników rządowej administracji centralnej oraz przeprowadzania z nimi konsultacji”. Wyrok jest efektem skargi złożonej przez Europejską Federację Związków Zawodowych Usług Publicznych (EPSU). Wyrok ten oraz przyszłe ostateczne rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wynikające z apelacji wniesionej przez EPSU) będą miały kluczowe znaczenie dla funkcjonowania mechanizmów europejskiego dialogu społecznego. Zdaniem autorki omawiane orzeczenie pozwala postawić pytania o rolę Komisji Europejskiej w tym procesie.

Słowa kluczowe: europejski dialog społeczny; Komisja Europejska; prawo do informacji i konsultacji
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.2
JEL: K31

Dyrektywa w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów — wyzwania dla Polski

Balancing work and family responsibilities is a prominent issue for modern society. The relation of subordination and dependence of a worker that characterizes the employment relationship, and makes it different from other work relations, puts an employee in a vulnerable position in terms of control over his or her own working life and balancing it with private life. Participation in paid activity often implies the need to sacrifice private life of the employee, which makes an exchange between the parties to an employment relationship no longer a fair one. Family life is most seriously exposed to a work-life conflict. This is becoming a critical challenge for many employees, especially women with family responsibilities. This contribution aims at offering an analysis of the recent European Union legislative intervention in the work-life conflict — the Work-Life Balance Directive and the position of Poland within this picture. The analysis reveals some limitations of the existing legislation as regards the conditions for people with caring responsibilities to reconcile their working and family duties.

 

Godzenie obowiązków rodzinnych i zawodowych stanowi poważne wyzwanie dla współczesnego społeczeństwa. Relacja podporządkowania i zależności pracownika, która odróżnia stosunek pracy od innych stosunków zatrudnienia, stawia pracownika w mniej korzystnym położeniu jeśli chodzi o osiągnięcie stanu równowagi między czasem pracy i czasem prywatnym pracownika. Do naruszenia wskazanej równowagi dochodzi wówczas, gdy wykonywanie działalności zawodowej łączy się dla pracownika z koniecznością poświęcenia swojego życia prywatnego. Życie rodzinne jest najbardziej narażone na wystąpienie konfliktu na linii praca-życie prywatne. Osiągnięcie równowagi między pracą i życiem rodzinnym stanowi poważne wyzwanie dla wielu pracowników, zwłaszcza dla kobiet. Celem artykułu jest analiza unijnej dyrektywy w sprawie równowagi miedzy życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów, a także przedstawienie sytuacji Polski w tym zakresie. Podjęte rozważania zmierzają do ukazania prawnych ograniczeń dla realizacji celu w postaci osiągnięcia przez pracownika równowagi między obowiązkami zawodowymi i rodzinnymi.

Słowa kluczowe: work-life balance; gender equality; parental leaves; working time flexibility (równowaga między życiem zawodowym i prywatnym; równość płci; urlopy rodzicielskie; elastyczność czasu pracy)
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.3
JEL: K31

Celem artykułu jest analiza regulacji prawnych dotyczących samozatrudnienia we Włoszech i w Hiszpanii. Biorąc pod uwagę fakt, że oba kraje charakteryzuje dualizm między pracą podporządkowaną i samozatrudnieniem, autorka poświęca szczególną uwagę figurom prawnym, które niezbyt łatwo wpisują się w ten podział, a mianowicie samozatrudnionym ekonomicznie zależnym (przypadek hiszpański) oraz współpracy organizowanej przez zleceniodawcę i skoordynowanej współpracy organizowanej przez przyjmującego zamówienia (przypadek włoski). Podejmuje także próbę odpowiedzieć na pytanie, czy polski ustawodawca może wyciągnąć wnioski z opisanych w artykule regulacji obcych.

Słowa kluczowe: samozatrudnienie; stosunek pracy; prawo włoskie; prawo hiszpańskie
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.4
JEL: K31

Celem sprawozdania jest przedstawienie przebiegu Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Młodzi pracownicy na rynku pracy — szanse, problemy, zagrożenia”, która odbyła się 20 listopada 2020 roku. Wydarzenie zostało zorganizowane przez Uniwersytet Śląski w Katowicach — Instytut Nauk Prawnych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Koło Naukowe Prawa Pracy „Opus per laborem”. Konferencja miała charakter interdyscyplinarny i stanowiła okazję do intensywnej debaty naukowej nad ważnym, bieżącym zagadnieniem — zatrudnieniem osób młodych.

Słowa kluczowe: prawo pracy; młodzi pracownicy; rynek pracy; konferencja interdyscyplinarna
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.5
JEL: K31

Artykuł dotyczy wykładni art. 31 k.p. regulującego kwestię reprezentacji pracodawcy w zakresie dokonywania czynności z zakresu prawa pracy. Autor omawia znaczenie pojęcia czynności z zakresu prawa pracy, pojęcia osoby i organu zarządzającego, sposobu dokonywania wyznaczenia innej osoby do dokonywania wyżej wymienionych czynności, a także skutków wadliwości podmiotowej po stronie pracodawcy przy dokonywaniu czynności w sferze indywidualnych stosunków pracy.

Słowa kluczowe: czynności z zakresu prawa pracy; osoba lub organ zarządzający; inna wyznaczona osoba; reprezentacja pracodawcy; wadliwość czynności prawnych
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.6
JEL: K31

Przedmiotem artykułu jest ocena nowelizacji przepisów regulujących świadectwa pracy. Podstawowym celem wprowadzonych w 2019 roku zmian było przyjęcie rozwiązań, które ułatwią pracownikom realizację przysługujących im uprawnień w zakresie uzyskania od pracodawcy świadectwa pracy. Autor szczególną uwagę skupia na modyfikacji terminu wystawienia tego dokumentu oraz dodatkowych roszczeniach, jakie ustawodawca przyznał pracownikowi do sądu pracy związanych z dochodzeniem świadectwa pracy. Pierwsze dotyczy zobowiązania pracodawcy do wydania świadectwa pracy w sytuacji niewystawienia tego dokumentu, a drugie ustalenia uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy w przypadkach, gdy pracodawca nie istnieje albo z innych przyczyn wytoczenie przeciwko niemu powództwa o zobowiązanie pracodawcy do wydania świadectwa pracy jest niemożliwe. Konsekwencją zmian dokonanych w kodeksie pracy była nowelizacja przepisów kodeksu postępowania cywilnego, która wprowadziła do porządku prawnego postępowanie nieprocesowe w sprawach z zakresu prawa pracy.

Słowa kluczowe: świadectwo pracy; stosunek pracy; obowiązki pracodawcy; ustanie stosunku pracy; postępowanie przed sądem pracy
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.7
JEL: K31

Autorka porusza zagadnienie ochrony praw pracowników w globalnych łańcuchach dostaw. Omawia problem wpływu biznesu na prawa człowieka i pracownika, który jest bardziej złożony w przypadku przedsiębiorstw międzynarodowych. Istotnym jego elementem jest kwestia odpowiedzialności za powodowane naruszenia praw pracowników w państwie siedzibie spółki dominującej. Wsparciem są tu regulacje międzynarodowe, europejskie, regulacje wewnętrzne (prawo krajowe) obowiązujące w poszczególnych państwach oraz najnowsze orzecznictwo sądowe.

Słowa kluczowe: ochrona praw pracowników; łańcuch dostaw; prawo pracy międzynarodowe
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.8
JEL: K31

W wyroku z 11 listopada 2020 r. w sprawie C-300/19, UQ przeciwko Marclean Technologies SLU, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej określił metodę liczenia okresu 30 lub 90 dni, którą należy uwzględnić do celów stwierdzenia, czy dane zwolnienie jest częścią zwolnienia grupowego w rozumieniu art. 1 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 98/59. Zdaniem Trybunału w celu dokonania oceny, czy indywidualne zwolnienie sanowi część zwolnienia grupowego, okres odniesienia oblicza się z uwzględnieniem jakiegokolwiek obejmującego to indywidualne zwolnienie okresu 30 lub 90 kolejnych dni, podczas którego pracodawca przeprowadził największą liczbę zwolnień z przyczyn niedotyczących pracowników.

Słowa kluczowe: zwolnienia grupowe; sposoby obliczania liczby zwolnień
DOI: 10.33226/0032-6186.2020.12.9
JEL: K31

Przedmiotem opracowania jest orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące charakteru norm prawnych regulujących limity czasu pracy osób niepełnosprawnych.

Słowa kluczowe: osoba niepełnosprawna; czas pracy; normy czasu pracy
Odbiór osobisty 0 zł
Kurier 14 zł
Darmowa dostawa od 250 zł
Darmowa dostawa w Klubie Książki od 200 zł